Candid. Platform
for growth.

Succes van wielerpodcasts bewijzen kracht van de niche

Succes van wielerpodcasts bewijzen kracht van de niche

Okay, het is het seizoen, maar opeens staan er vier wielerpodcasts in de Top 25 van iTunes. Wat kunnen marketeers leren van het succes van de wielerpodcast? Goede formats, keukentafelgesprekken en de belangrijkste: it’s all about the niches in marketing.

 
Er is iets leuks aan de hand in de podcastwereld wat verrassend lijkt. In de Top 25 hitlijst op 18 mei van iTunes staan maar liefst vier wielerpodcasts. Op nummer 4 en 16 staat de Live slow ride Fast podcast waarop Stefan Bolt dagelijks bijpraat met wielrenner Laurens ten Dam over de etappe van de Giro die hij reed. Het gaat over de koers en ook een beetje over het leven. Op nummer 9 staat De Rode Lantaarn, de podcast over wielrennen die Tim de Gier en Willem Dudok twee jaar geleden begonnen. De podcast maakte furore toen de manager van de Sunwebploeg in februari losliet dat Tom Dumoulin (ook) de Tour gaat rijden. Op nummer 24 de podcast van Lance Armstrong die elke dag de Giro-etappe van de dag bespreekt (over Dumoulin: very Miquel Indurainesque).

De vraag die je kunt stellen naar aanleiding van die hoge positie is vrij logisch; is er een reden dat er opeens zoveel wielerpodcasts in de lijst staan?

 

1. Het momentum is prima

Voor een podcast is de timing belangrijk. Voor wielerliefhebbers zijn de drie weken van de Tour heilig, maar de échte liefhebbers houden van de Giro omdat die ronde een tikkie minder commercieel is en er veel meer wordt aangevallen. Bovendien heeft de zege van Dumoulin ongetwijfeld wat extra publiek opgeleverd in Nederland. De fans volgen het allemaal, spelen hun wielerspellen en volgen hun helden overal. Daar hoort een podcast helemaal bij; er is immers al een publiek en daar zoek je dan aansluiting bij (net zoals bij The Avocado Show, de liefhebbers waren er al). Je zag het aan de Willem Holleeder podcast die het goed doet en aan het grote publiek dat je bereikt via Twitterwaardige tv-programma’s; online helpt het enorm als je iets doet wat al in de belangstelling is waardoor je via hashtags een eind kan komen.

 

2. Ze voegen iets toe aan het bestaande

Wat beide Nederlandse podcastmakers (ze verschijnen allebei bij Dag en Nacht Media) goed snappen is dat dit medium iets moet toevoegen aan wat er al is. De Gier en Dudok zijn twee vrienden die over wielrennen praten en die vorm bestaat niet op de radio. Dat huiskamergevoel van twee pratende mannen alsof er helemaal geen microfoon bij is, werkt goed bij een intiem medium als podcasts. Ze gaan wel eens iemand interviewen hoor, maar dan doen ze dat dus ook in de huiskamer bij Dylan van Baarle. De podcast van Ten Dam is ook al zo origineel; drie weken lang vanuit het perspectief van een renner zo’n ronde volgen waarbij hij tot in de details uitlegt wat er gebeurt (‘toen stak er een kat over’). Stel dat je in een dagelijkse podcast Messi vier weken zou kunnen volgen tijden het WK, briljant. Iedereen zou luisteren.

 

3. Het is echte nicheradio

De makers snappen heel goed dat podcastluisteraars iets andere behoeftes hebben dan de massa, ze omarmen het verschil tussen ‘de-klein-beetje-volgers’ (zoals ik) die netjes het laatste half uur kijken en de zeer intensieve volgers die alles zien en weten. Kijk, de beetje liefhebber hoeft niet precies te weten hoe de trainingsronde van Dylan van Baarle in elkaar zit, maar dat wil de liefhebber wel. Het is de nichebehoefte die Derk Sauer al zo kundig omschreef en die je in de traditionele media niet terugziet (want M is best aardig, maar het is inhoudelijk gewoon weer Paul de Leeuw, Arie Boomsma en wat tv-recensenten over tv-recensenten).

 

4. Het is een duidelijk format

Moet je voor de aardigheid eens doen. De eerste aflevering van De Rode Lantaarn even terugluisteren. Tim en Willem vertellen daar dat ze geen super goed geïnformeerde kenners zijn, maar liefhebbers. Hun format leggen ze daar al neer. Die oude wet dat een programma een goed format is als je het in een zin kan navertellen, klopt gewoon; ‘twee liefhebbers praten over wielrennen’, check. ‘Wielrenner bespreekt elke dag de geheimen van een grote ronde’. ‘Gevallen renner geeft elke dag zijn visie op de etappe, dubbelcheck’.

Hoe Ryanne van Dorst het pad richting Chaos TV effende

Hoe Ryanne van Dorst het pad richting Chaos TV effende

In de laatste week van DWDD, dat alweer een tijdje met winterstop is, gebeurde er iets bijzonders. Iets dat veel meer impact heeft dan je zou verwachten. Op die dag was namelijk Ryanne van Dorst tafeldame van Matthijs en haar optreden zou wel eens een blauwdruk kunnen vormen voor de manier waarop wij naar televisie kijken de komende jaren. Toen Matthijs in de introductie vertelde over schrijver Henk van Straten (lees die gast trouwens) en hij lovend was over zijn nieuwe boek, zei Van Dorst: heb je hem gelezen? of zeg je dat omdat het moet?ia

 
Niet vasthouden aan tv-wetten
Volgens de tv-wetten deed Ryanne raar; ze zwaaide in de introductie naar de gasten en tegen Cruijffbiograaf Auke Kok zei ze: ,,ik wist helemaal niet dat je zou komen, je schuift ineens aan.’’ Bij een eerder optreden zei ze al opeens: ‘zijn we eigenlijk live?’ en ‘ik zit hier voor het geld’. Het zou te makkelijk zijn om Van Dorst als een soort naïeve Chauncey Gardiner uit Being There weg te zetten, maar haar optreden werkte wel verfrissend en dat kwam doordat zij zich niet hield aan de tv-wetten. In de tv-wereld, zeker in een strak format als DWDD, houdt immers iedereen zich immers keurig aan zijn of haar rol. Het moet allemaal in een strak keurslijf passen van onuitgesproken tv-wetten (lief zijn voor elkaar, niet te opstandig, geen lange gesprekken, net niet diepzinnig genoeg, filmpjes tussendoor) en met die vorm van tv zijn we inmiddels een beetje klaar volgens mij. We willen af van de talkshows waar mensen op een voorgeprogrammeerde manier hun spulletjes verkopen (of dat nu een mening is of een product). We moeten stoppen met die acht minuten interviews die zijn bedacht door mensen die alles weten van de kijkcijfers. We willen chaos, maar georganiseerde chaos, denk buiten de lijnen zonder dat het onbegrijpelijk is voor de massa. Daar is het grote publiek aan toe en dat komt door YouTube en podcasts.

 
YouTube kills the tv-show
Die eerlijkheid, die echtheid, komt vanuit de YouTube-wereld die nog niet zo geformatteerd is en waar ‘echtheid’ gelukkig nog scoort, zelfs een voorwaarde is. Kijk maar eens naar Nienke Plas die gewoon zegt wat ze denkt, ook als het even niet zo lekker uitkomt. Natuurlijk is de tv-werkelijkheid altijd een ingeblikte versie van de werkelijkheid, daar kun je hele studies voor volgen, maar waar het omgaat is dat benaderde ‘echtheid’ een trend is waar we de komende jaren veel over zullen horen. En dat bedenk ik niet alleen zelf, maar in iemand als mijn collega Bram heb ik daarin een groot medestander. Je ziet het aan het succes van Voetbal Inside, waar de mannen aan tafel gewoon vertellen wat ze vinden zonder dat ze rekening houden met allerlei tere zieltjes. John de Mol begint die trend te ontwaren dus, niet voor niks gaat Utopia nog even door.

 
Ook in podcasts is echtheid de norm
Je ziet het ook in de wereld van podcasts waar ‘echtheid’ de norm is. Over het algemeen doen de podcasts het goed waarin niemand een rol speelt zoals je op tv wel ziet. Alexander Klöpping en Ernst-Jan Pfauth zijn gewoon echt twee nerds die de hele dag over media praten en dat doen ze ook op hun podcast. Klöpping is zelfs geïrriteerd als Pfauth probeert om zich aan de onderwerpen te houden. Dat aspect zie je bijvoorbeeld misgaan bij Paul de Leeuw en Marc-Marie Huijbregts in ‘Als je alles hebt gehad’ die duidelijk bij elkaar gezocht zijn. In de YouTube- en podcastwereld zouden dat twee vrienden moeten zijn die sowieso veel over het leven, media en nieuws praten en daar toevallig een microfoon bij en/of een camera op zetten. Het is het oude denken.
Afgelopen week zag ik een stukje van de retro retroversie van Wie Ben Ik en dan zie je dat dit soort tv echt gedateerd is; de flauwe grapjes, dezelfde RTL-koppen. Natuurlijk is het smaak dat ik veel liever naar broers en zus Van Rossem kijk, maar dat zijn ook in het echte leven grappige mopperaars die met liefde over hun vak praten.

 
Van Dorst TV
Hoe zou je die Van Dorst-achtige aanpak kunnen vertalen in concrete tv-programma’s voor het grote publiek? Je zou bijvoorbeeld de tv-wetten kunnen loslaten en elke avond van 19 tot 20 uur reserveren voor ‘iets’. De presentator en het tijdstip staan vast, maar verder begin je elke dag opnieuw. De inleiding is altijd weer het filmpje over hoe de presentator tot zijn onderwerp gekomen is. Wel een format dus, maar niet teveel invullen. Het mag een uur met één kenner gaan over euthanasie, media of uitstervende dieren, maar de presentator kan ook op bezoek gaan bij een hospice. Geen muziek, geen filmpjes, maar elke dag iets nieuws; Talk TV dus. De ideale man of vrouw? Beau van Ervens Dorens zou het kunnen, maar ook verbaal lenige mensen als Jeroen van Koningsbrugge, Wilfred Genee of Patrick Lodiers. Of Ryanne zelf natuurlijk.

Waarom Angela de Jong zoveel impact heeft in de mediawereld

Waarom Angela de Jong zoveel impact heeft in de mediawereld

Analyse (toegegeven, gestolen van iemand): er is nog nooit een columniste geweest met zoveel impact als Angela de Jong van AD. Hoe komt het dat de mediawereld zo bezig is met haar visie op tv?

 
Weten jullie het nog? Naar de eerste aflevering van De Luizenmoeder keken 844.000 mensen. Veel voor een comedy op NPO3, maar ook weer niet revolutionair. De volgende ochtend kwam echter de tv-recensie van Angela de Jong van AD naar buiten, de cast van de serie zat bij DWDD en een paar weken later keken er 3,5 miljoen mensen. Blijkbaar heeft het heel veel impact wat de mediachef van AD zegt:

 
‘Ik heb in tijden niet zó hard gelachen. Zo bevrijdend en tegelijk ongemakkelijk. Want je realiseert je als kijker tussen twee lachbuien door: hierom lachen, dat kan écht niet meer. En dat maakt De Luizenmoeder honderd keer interessanter en effectiever dan al het gedram van de Sylvana’s van deze wereld.’
 
Er is inderdaad nog nooit een recensente geweest met zóveel invloed als De Jong. Natuurlijk lazen media- en marketingmensen wel eens de recensie van Jean Pierre Geelen van De Volkskrant, maar zijn visie bleef altijd een beetje tussen de optrekkende condens van de grachtengordel hangen. Bovendien focuste hij, vanwege de achterban en eigen interesse, altijd wat meer op de highbrow documentaires terwijl mensen in de mediawereld ook alles willen weten over wat er gebeurt bij Talpa, RTL en SBS. Die maken wat minder onderscheid tussen de nieuwste Johnny de Mol en een ingewikkelde docu van Frans Bromet. Je had ook Marcel Peereboom Voller van De Telegraaf, maar die was eigenlijk iets te genuanceerd om echt veel impact te hebben.

 
 
Net een gewone kijker
Wat maakt dat de recensies van De Jong zo enorm veel impact hebben? Dat heeft vooral te maken met dat ze precies opschrijft wat ze denkt en daarmee is ze eigenlijk een gewone kijker (maar wel extra goed geïnformeerd). Ze spaart, net zoals wij allemaal op de bank, niemand en daarmee schat ze de kijker op waarde, op tv-gebied zijn we immers allemaal een beetje kenner en zo’n miljoenenindustrie mag best kritisch beoordeeld worden. Wij kijkers wisten al een jaar lang dat de show van Humberto niet goed genoeg was, dat hij gasten te weinig journalistiek aanpakt en dat er altijd vederlichte RTL-sterren aanschoven. Wij zien dat als kijker en tv-recensenten (een beroepsgroep die bijna volledig was wegbezuinigd, maar mede door De Jong weer aan populariteit wint onder hoofdredacteuren) moeten dat - desnoods - keihard opschrijven.

 
‘Het wordt tijd dat de zender zich een goed werkgever toont en de lijdensweg van Humberto en zijn redactie beëindigt. Natuurlijk is het niet leuk om toe te moeten geven dat het over is, maar je mag uit misplaatste trots en bovenmaatse ego’s je werknemers niet zo laten bungelen. Als je het dan vertikt om écht grote ingrepen te doen in het format - andere onderwerpkeuze, wisselende presentator - dan rest geen andere optie om de stekker eruit te trekken. Dat is slikken voor iedereen, dat snap ik best, maar wel het meest menselijk.’
 
Zij is de recensente van het volk, van ons dus. Genuanceerde tv-bazen kunnen vinden dat de vermeende affaire van Humberto met Dionne Stax geen invloed heeft op de kijkcijfers, maar De Jong weet dat mensen in normale gezinnen tegen elkaar zeggen: ‘als hij daarover liegt, zal hij wel vaker liegen als dat uitkomt’. De Jong benoemt dat, ze schrijft op wat 80 procent van ons vindt, maar dan goed verwoord.

Het prettige aan De Jong is dat ze het anti-grachtengordel gevoel heeft dat iedereen binnen AD zou moeten hebben (en wat columnisten als Paul de Leeuw of Halina Reijn ontberen). De Jong is een beetje provinciaals en daarmee associëren wij - normale mensen die blij zijn met hun boerenlullengezinnen - ons graag. Dat anti-grachtengordelgevoel zou AD veel meer moeten exploiteren.

 
 
Winst De Slimste Mens
Haar impact heeft trouwens nog een andere reden. De Jong heeft, mede door haar winst van De Slimste Mens, een podium gekregen. TV-makers zagen haar, wisten: ‘die heeft een mening en kan die goed verwoorden’ en dan ben je goud volgens Hilversumse begrippen. En nu vertelt ze bij WNL, Jinek en Pauw regelmatig wat ze al heeft opgeschreven in haar column en dat geeft haar een miljoenenpubliek.

Is dit een holadijéverhaal voor De Jong van iemand die een tijdje verhalen voor haar heeft geschreven (haar focus lijkt trouwens op de columns te liggen)? Nee helemaal niet want haar succes heeft ook een andere kant. Ze zit immers nu in de fase dat ze er zelf een beetje in gaat geloven. De remedie daartegen is heel overzichtelijk; niet teveel aanschuiven bij de egostrelende tv-programma’s die je bovendien zelf kritisch moet beoordelen. Dus Pauw/Jinek is prima, maar verder gewoon lekker je mediaclubje bij AD leiden. De Jong moet zichzelf op een zeer strikt mediadieet zetten en weet dat zelf ook prima. En oh ja, je kan echt niet langer alleen focussen op alleen lineaire televisie in je recensies; YouTubers en Netflix horen er echt bij want straks zijn anders al je lezers dood.

 

‘Je moet niet het oude spelletje spelen in een nieuwe industrie’

‘Je moet niet het oude spelletje spelen in een nieuwe industrie’

Influencers contentmarketing, deel 10

RTL MCN is de YouTube-tak van het commerciële station. We spreken met Managing Director Erik Kepper (ex-YouTube) die in 2014 werd gevraagd om deze club vanuit het niets op te zetten. Dat lijkt aardig te lukken met grote namen als StukTV, Anna Nooshin en Concentrate in het team.

 
Terwijl in Nederland RTL MCN, OnLane en Social1Influencers de grote partijen zijn die YouTubers vertegenwoordigen, gaat dat er in de VS al veel professioneler aan toe. Daar begon een clubje YouTubers in 2009 Maker Studios en dat bedrijf werd in 2015 verkocht aan Disney. ,,Je ziet dat ze in de VS echt een jaar of twee, drie voorlopen als je kijkt naar de zakelijke kant. YouTubers gaan op zoek gaan naar anders businessmodellen dan alleen de vergoeding die YouTube zelf betaalt (ongeveer 2 euro per 1000 views, BH). Denk bijvoorbeeld aan e-commerce modellen en platforms die ontstaan. Het is natuurlijk het perfecte promotiemiddel..’’

 
Nederland loopt wel voorop qua creativiteitHet aardige is dat Nederland volgens Kepper qua creativiteit juist wél vooroploopt. ,,De formats die we hier maken, zoals Concentrate en Roadtrippers van StukTV, maken ze in de VS niet. Dat komt ook doordat het aantal views daar hoger ligt waardoor je nog steeds op de reguliere manier geld kan verdienen bij YouTube met een oorspronkelijke kanaal. We moeten hier creatief zijn met nieuwe formats waar - via adverteerders - aan te verdienen is. Het komt ook doordat we in Nederland altijd snel waren met technische adopties en door bandbreedte. Voor YouTube is Nederland een heel goed land om innovaties te proberen.’’

 
Sterke merken bouwenKepper legt uit dat de YouTubewereld in de fase zit waarin er op contentgebied veel geëxperimenteerd wordt. ,,De jongens van StukTV maken hun reguliere updates, maar bedenken ook - in samenwerking met adverteerders - nieuwe concepten.’’ De vloggers van weleer ontwikkelen zich in zijn ogen steeds nadrukkelijker tot makers die toevallig kennis hebben van wat millennials willen . ,,Het kan zo zijn dat iemand als bijvoorbeeld Dylan Haegens exclusieve content gaat maken voor platformen zoals Videoland of Netflix, zodat mensen daarvoor gaan betalen.’’ Kepper legt uit dat RTL met Concentrate het BuzzFeed-model hanteert. ,,Dat gaat ervan uit dat je een herkenbare merkparaplu hanteert en op die basis ontwikkel je allerlei concepten. Voorheen werkte we per interessecategorie, zoals ‘dieren’ of ‘lifestyle’, maar dat kost een heleboel tijd en geld om iets op te bouwen online. We merken dat jongeren behoefte hebben aan sterke online merken. StukTV of Concentrate willen het entertainmentkanaal op YouTube worden. Onder die vlag gaan we allemaal andere kanalen lanceren.’’

 
Parallel met de tv-wereldOkay. Ondertussen worden die online formats in het algemeen steeds beter bekeken (ook door mensen boven de 20 jaar is de stevige wens) waardoor grote tv-productiebedrijven en zenders als SBS en RTL zich steeds meer op online gaan toeleggen. Schuift de - elkaar prijzen uitdelende - oude Hilversumse tv-wereld en de moderne, minder gesloten variant van YouTube dan niet steeds meer naar elkaar toe? YouTube was toch een jonge, vrij anarchistische reactie op de oudemensenwereld die de tv is? ,,Je ziet wel parallellen, zoals formats en schedulen op vaste tijdstippen, maar dat vind ik niet zo gek. Het betekent ook niet dat de tv-mensen onze formats gaan maken. Dit is namelijk ‘voor millennials, door millennials’, jonge mensen snappen wat hun generatiegenoten leuk vinden en begrijpen ook de social media platforms zeer goed. Groot verschil blijft dat een tv-format helemaal vanaf het begin tot het einde is uitgewerkt, maar wij doen veel met data waardoor je dat tijdens het maken kunt bijstellen. Je werkt altijd met slimme datamensen in contentteams, waardoor inhoud en data hand in hand gaan.’’ Bovendien is de rol van de makers veel groter. ,,Het gaat erom dat de mensen die bij ons zelf zitten met formats komen. Zij zijn niet alleen de presentatoren, maar maken en doen het helemaal zelf.’’

 
Lonken naar YouTubersOudhollandse producenten en zenderbazen in datzelfde genre lonken inderdaad heel nadrukkelijk naar YouTubers. Disney koopt dus in de VS Maker Studios, Social1influencers is van SBS en OnLane van producent Iris van den Ende (en heeft veel banden met de tv-wereld via Paul de Leeuw en Chantal Janzen). Zit daar niet een gevaar in voor de makers die hun vrijheid gewend zijn? ,,De wetten van YouTubers zelf zijn inderdaad heel belangrijk. Als producenten op dezelfde manier online tv gaan maken als op de reguliere tv dan wordt het niks. Daarom weten producenten ook duidelijk wat de voorwaarden zijn en werken ze vaak met een speciale online tak. Het gaat erom dat je niet teveel het oude spelletje moet spelen in een nieuwe industrie. Als je denkt dat 43 minuten en een standaard storyline ook online werkt dan redt je het niet. De meeste mensen kijken even een minuut of zes in de trein en dus moet de aandachtsspanne altijd voorin zitten. En je moet altijd Snapchat-, Facebook- en YouTube specialisten hebben.’’

 
‘Tv is niet dood’Het werkt ook andersom trouwens. ,,Wij moeten geen content voor televisie gaan maken.’’ Interessant want er wordt wel wat geshopt door de tv-baasjes die het succses graag een Amsterdamse of Hilversumse studio inhalen. ,,Natuurlijk worden daar fouten in gemaakt. Ik geloof heel erg in formats die je vervolgens aanpast aan het medium waarop je ze laat zien. Millennials kijken in de trein naar YouTubers, maar ‘s avonds kijken ze ook naar een tv-programma. Ik geloof er niet in dat tv dood is.’’

 
Snapking eruit gegooidPewDiePie werd natuurlijk ontslagen door Disney nadat hij wat rellerige content maakte, maar bij RTL hadden ze vorig jaar zo’n zelfde gevalletje met Snapking die een Chinese vrouw uitschold (onlangs was hij trouwens nog in het nieuws toen hij jongeren massaal naar een fake nummer liet bellen). Hoe ver gaat die verantwoordelijkheid eigenlijk voor de makers en zit RTL daar een beetje bovenop? Het duurde immers best lang voordat Snapking er werd uitgegooid terwijl hij geen beste reputatie had en heeft. ,,Het verschil met TV is dat de Youtubers niet bij ons in dienst zijn. Zij zijn de zendereigenaar en verantwoordelijk voor de content en wij doen aan promotie, talentontwikkeling, formats maken en hebben bovendien een salesrol. Bij Snapking waren we overigens alleen het saleshouse. Maar ja, als ze de fatsoensgrenzen op het gebied van racisme en geweld over gaan dan zijn we genoodzaakt om mensen uit ons netwerk te zetten, want daar willen we geen zaken meedoen.’’

 
Samenwerking met bedrijven; serieuze marketingbudgetten
Kepper merkt dat de samenwerking met bedrijven professioneler begint te worden. ,,Het verschuift van de experimenteerpotjes naar de serieuze marketingbudgetten.’’ Dit jaar wordt er in de VS voor het eerst meer uitgegeven aan digitale advertising dan aan traditionele advertising en ook in Nederland stromen die euro’s de digitale kant op. ,,Wij zien steeds meer langdurige deals ontstaan, zoals bijvoorbeeld in de vorm van Lenovo dat samenwerkt met Concentrate. Je praat ook niet alleen meer over bereik, maar over storytelling en Return On Investment-modellen. Voor Lenovo hebben we bijvoorbeeld een hele serie bedacht. Op die manier werkt het goed.’’

 
De wereld van GRP’s op YouTube
Waarin moet je adverteerders nog opvoeden? Hoe kan je de wereld van GRP’s en bereik van marketeers integreren in de wereld van YouTubers? ,,Wij proberen altijd goed te kijken naar de achterban van een YouTuber en die willen we koppelen aan de doelgroep van het merk. Ze willen nog wel eens voor de grote namen te gaan, maar dat helpt niet altijd. Het gaat er immers op dat je een doelgroep bereikt die je - normaal gesproken - niet bereikt. Het tweede is dat je het moet afleren om een bepaalde slogan in beeld te krijgen, terwijl het gaat om een boodschap over het voetlicht te krijgen. Een adverteerder wil graag iets meekrijgen van de intensieve band tussen YouTuber en publiek en dan moet je dat logo durven loslaten.’’ Hoe zit het met de geloofwaardigheid? ,,Als het niet goed is uitgedacht dan kan je effect nadelig zijn. Je moet die geloofwaardigheid bewaken dus ook niet elke adverteerder is daar geschikt voor. Het helpt als je voor de lange termijn samenwerkt. Daar zijn we heel erg voor en dat is nieuw voor adverteerders.’’

 
Sales koppelen aan YouTube nog lastig..
Is er al iets nuttigs te zeggen over de invloed van samenwerking tussen adverteerders op sales? Kun je adverteerders al beloven dat je meer Renaults verkoopt als je samenwerkt met YouTubers? ,,Daar zijn we nog niet….maar het ligt aan de soort doelgroep. We kunnen wel iets met de koppeling van proefritten, maar als het gaat om die duurdere merken dan zitten we vooral op imago en bekendheid. Je ziet wel dat in de VS de koppeling met beautyproductkanalen en e-commerce al heel erg benadrukt wordt. Ongetwijfeld krijg je dat ook steeds meer in Nederland…’’

 

Hoe vernieuwend is de zomerprogrammering van RTL?

Hoe vernieuwend is de zomerprogrammering van RTL?

RTL komt ook dit jaar met een speciale zomerprogrammering die bestaat uit een doorvertaling van RTL Late Night in RTL Summer Night en een extra late RTL Boulevard. Live tv is de trend en daar gaat RTL in mee. Maar waarom ineens zoveel interesse van de marktleider in een zomerprogrammering?

Jarenlang was het zo dat ergens in juni de luiken dichtgingen bij de publieke en commerciële omroepen en die bleven dan twee maanden gesloten. We zijn eraan gewend dat op de publieke omroep in juli de Tour de France te zien is en een maand later is Zomergasten een baken. Op de commerciële zenders zijn er voornamelijk herhalingen. Soms van succesformats, soms van programma’s die men nog had liggen. Of de bazen programmeren de hele avond CSI, de zoveelste Pirates of the Caribbean film en je moet niet gek opkijken als er soms een kerstfilm langskomt.

 
Live TV is de trend
Maar de trend is sinds kort live tv. De wereld staat in brand, er is genoeg om over te praten, van kabinetsformatie tot een dagelijks Trump-item en gesprekken over de vluchtelingenstroom. De deskundigen zijn ook niet allemaal twee maanden op vakantie en dus kan er de hele zomer met elkaar gepraat en gediscussieerd worden.
Natuurlijk speelt er meer. De programmabazen hebben het afgelopen tv-seizoen goed geëvalueerd en gezien dat er een dalende lijn is in de kijktijd. Er is een behoorlijke kaalslag bij de jonge doelgroepen, maar ook de voor adverteerders belangrijkste groep 20-49 vertoont een min. Vooral bij RTL4 was het afgelopen tv-jaar even alle zeilen bijzetten. Hoewel RTL met zijn zenders nog altijd marktleider is, zien we wel dat met name vlaggenschip RTL4 niet meer zo dominant is als voorheen. Media strategy director Henk Burgerhout van mediabureau Head to Head spreekt van verzadiging. ,,Na jarenlange dominantie van RTL4 is er dit jaar wat de klad in gekomen. Dat gaat altijd in golfbewegingen. Maar de zender is misschien wel toe aan wat vernieuwing.”

In mei kondigde RTL aan door te gaan met een late avondblok vol live tv. Vanaf 3 juli wordt RTL Late Night omgedoopt tot RTL Summer Night. Humberto Tan maakt dan iedere doordeweekse dag van 21:30 uur tot 23:00 uur plaats voor Beau van Erven Dorens. RTL Boulevard is er in de zomer zelfs twee keer per avond. Helemaal nieuw is het niet. Vorig jaar gingen RTL Late Night en RTL Boulevard ook al door tijdens de zomer. Programmabaas Erland Galjaard zegt er positieve ervaringen mee te hebben. Hij merkt dat hij het minder moet hebben van de hulpformats waar met name RTL4 bekend van is en dat actuele live tv ‘hot’ is. Mensen kijken volgens hem juist content uit liveprogramma’s veel meer terug op RTL XL. Reden te meer om daar verder in te investeren.

 
Me too beweging
Toch lijkt het wel een ‘me too beweging’ die RTL maakt, waar Galjaard voorheen toch eigenlijk de voorloper was met formats. Hij zag al eerder dat SBS 6 het in de zomer altijd lekker doet met het sterke live programmablok in de late avond dat bestaat uit Hart van Nederland en Shownieuws. Zij konden steevast rekenen op zo’n miljoen kijkers. Want ook op de camping en via de satelliet schakelen (oudere) Nederlandse kijkers gewoon in tijdens de zomer.

Hij heeft ook gezien dat de NPO met live tv blijft doorgaan. Zo is er een late avond show van Paul de Leeuw - die tot nu toe overigens magere kijkcijfers haalt - maar vooral is er de slimme zet om Eva Jinek de hele zomer haar late talkshow te laten doen. En Jinek heeft het momentum: zij zorgde er afgelopen winter voor dat de kijkcijfers van RTL Late Night een flinke klap kregen. ,,We luisteren naar de wens van de tv-kijker,’’ zegt Galjaard nadrukkelijk over de RTL-zomerprogrammering. Maar het lijkt er vooral ook op dat RTL niet meer achterover kan leunen in de zomer. Een paar jaar geleden kon dat nog wel, toen de advertentie-euro’s nog tegen de plinten klotsten. Maar die budgetten houden op lineaire tv gelijke tred met de daling van de kijktijd. De eerstekwartaalcijfers onderstrepen dat. In het eerste kwartaal daalde de omzet van RTL in Nederland met 5 miljoen euro tot 104 miljoen en dat is met name door teruglopende advertentie-inkomsten voor de traditionele tv-zenders van de groep.

De vraag is dus of RTL het wel echt voor de kijker doet. Burgerhout van Head to Head betwijfelt dat. ,,Aan het begin van het nieuwe tv-seizoen geef je als tv-exploitant bureaus en klanten garanties over marktaandelen en daarop kopen wij in. We weten dus ook al jaren dat van begin juni tot en met half augustus de zomerprogrammering ingaat en dan is er dan met al die herhalingen altijd een flinke dip is in de kijkcijfers. Als je dan met een nieuw programma komt, kun je een aardige uitschieter hebben. Daar lijkt RTL op in te spelen nu we weten dat de kijktijden teruglopen en in die lijn ook de adverteerdersbudgetten voor tv. Het lijkt me dus een puur economische stap die RTL zet met deze zomerprogrammering. Zo hoopt men extra reclame-inkomsten binnen te halen die ze het afgelopen jaar hebben gemist. Ze pleasen hiermee zichzelf en de adverteerder, maar niet per se de kijker.”

YouTube als verjongingskuur

YouTube als verjongingskuur
Door Bas van Teylingen

Bas van Teylingen werkt al bijna zijn hele leven in de Oudhollandse mediawereld. Pas sinds een paar jaar stort hij zich vol enthousiasme op YouTube, hij heeft zijn eigen YouTube School en kanaal (Jeukvogel). Logisch dus dat we hem vroegen een blog te schrijven met het antwoord op de vraag: wordt het nog iets met YouTubers voor de oudjes (lees non-tieners)?

 
De generatiekloof wordt ieder jaar groter. Ik heb het over Eerste Paasdag. We vieren dat nog altijd met familie. En de vrouw van mijn broer maakt zich zorgen over YouTube. En als ik zeg generatiekloof bedoel ik vooral de mentale kloof, want zij is vijf jaar jonger dan ik. En ze maakt zich zorgen over YouTube.

Ah! Denk je nu misschien. Is zij netcoördinator van de NPO? Nee. De zus van mijn broer is niet Suzanne Kunzeler. Dat mocht hij willen. Of zij. Dat hou ik graag even in het midden. Maar waar zij zich zorgen over maakt is dat haar dochter van tien een YouTube-kanaal wil beginnen.

,,Leuk!,” zei ik direct. Nee, het was niet ‘leuk’. Het was eng, onduidelijk, gevaarlijk en: ‘hoezo moeten vieze mannen van zestig kunnen kijken naar hoe mijn dochter in haar slaapkamer een dansje doet?’ Ah ok. Nee, dan is het direct niet meer leuk. Ik heb mijn schoonzus vertelt dat je YouTube niet kan tegenhouden. Dat YouTube voor de nieuwe generatie grotendeels de plek inneemt van het ouderwetse tv-kijken. ,,Ja maar, het is toch niet vergelijkbaar met tv? Er zit geen redactie op YouTube. Ik heb geen idee wat mijn dochter allemaal bekijkt!”

 
Paradijs aan content 
Dat klopt. Als je als ouder wilt weten wat je kind op YouTube ziet moet je gewoon meekijken. En dat is helemaal niet zo erg als sommige ouders denken. Het zijn niet alleen maar Enzo Knollen die de hele dag ‘fucking gave dingen’ meemaken zoals het kopen van een pak melk. Als je de weg op YouTube een beetje weet te vinden is er een paradijs aan content te vinden. Iedere minuut wordt er 400 uur video geüpload op het videoplatform. Daar zitten echt wel een paar minuten bij die interessant zijn voor iemand van dertig plus.

Dat hoef ik hier natuurlijk niet te vertellen. Iedereen die een beetje wakker is gebleven de laatste jaren heeft kunnen zien hoe hard het gaat. Adidas dat zich volledig richt op online en geen tv-reclame meer inkoopt. Kijkcijferkastjes die door niemand meer - behalve Paul de Leeuw en Linda de Mol misschien - serieus genomen worden. Je bent pas een succes als je het goed doet op internet; als ‘Zondag met Lubach’ goed scoort op internet komt het in de krant. En zo hoort het ook. Want daar bepaalt de community wat de moeite waard is. Eerlijker dan dat wordt het niet.

 
Kijker bepaalt
Er is geen redactie die haar eigen agenda en smaak door de ogen van de kijkers drukt. Er zijn hier geen tienjarige contracten met een Wendy van Dijk. Als je op YouTube jouw kijkers niet serieus neemt, haken ze af. Het is zo simpel als dat. Als je op tv jouw kijkers niet meer serieus neemt, krijg je gewoon een nieuw programma bij VARA/BNN. Dit hoef ik hier allemaal niet te vertellen. Maar als ik met Pasen even uit mijn persoonlijke bubble stap en de tijdmachine instap die familie heet, kan ik vol aan de bak.
Het is geen generatiekloof. Toen ik vorige week les gaf op De Tube School, stond ik voor een klas met twintigers. Ik was gemiddeld twee keer zo oud. Maar zij waren degene die zich bejaard voelden, niet ik. Omdat ze in hun jeugd nét de grote opmars van YouTube en social hebben gemist. Ze zijn er niet mee opgegroeid en snappen het niet meer. Maar voor hen, mijn schoonzus en iedereen die zich hier misschien nu toch een beetje in herkent is er goed nieuws: je kan gewoon nog meedoen! Leeftijd maakt niet uit, het is voor iedereen.

 
Verjongingskuur 
In Nederland zijn het nog voornamelijk jongeren die scoren en is het vooral het Jeugdjournaal dat serieuze items maakt over YouTube. Maar in Amerika zie je dat de grootste YouTubers dertig plus zijn. Bij De Tube School kunnen jongeren, ouderen, schoonzussen en bedrijven terecht voor een korte opleiding. Maar je kan natuurlijk ook gewoon zelf op ontdekkingstocht. Ik ben twee jaar geleden ingestapt. Heb de tv-wereld vaarwel gezegd en ben in één keer in het diepe gesprongen. Natuurlijk vond ik het eng. Maar wat bleek? Als veertiger vond de community mij helemaal niet raar, ik werd met open armen ontvangen. Echt, het voelde als een verjongingskuur.

 
Sinds 1989 is Bas van Teylingen werkzaam als voice over en stemacteur voor radio- en televisiecommercials en televisieprogramma’s. Bas doet al meer dan vijftien  jaar regie voor televisieprogramma’s, documentaires, theatershows en concerten. Hij regisseerde tv-programma’s en documentaires met Erik van Muiswinkel, Ruby Wax en Marco Borsato. Eind 2013 besloot Bas een jarenlang verborgen verlangen uit te spreken; zelf op het podium gaan staan als comedian. Inmiddels is hij actief op YouTube en oprichter van De Tube School, de eerste school in Nederland waar jonge mensen alle facetten van YouTube leren.

Be Candid,
it’s contagious.

Candidness is the quality of speaking with
honesty and authenticity. Our Candid editorial
team shares stories that matter on media, data,
marketing, creativeness and technology.

Our Candid editorial team
creates stories that matter.