Candid. Platform
for growth.

De fundamenten voor een nieuwe DWDD

DWDD
Natuurlijk focussen we met frank.news op internationale ontwikkelingen, maa...
Continue reading
  2521 Hits
  0 Comments
2521 Hits
0 Comments

De effecten van de veranderingen bij de NPO

Dionne_Stax
Het is geen verrassing dat er veel gaat veranderen bij de NPO. De voornaams...
Continue reading
  2229 Hits
  0 Comments
2229 Hits
0 Comments

Verhalenvertellers van Helden beter af zonder Sanoma

Helden_Derksen
Zelfs de beste bladendokters geloofden niet dat Helden Magazine op eigen be...
Continue reading
  2780 Hits
  0 Comments
2780 Hits
0 Comments

Boeken lezen over personal brands? Leer van André van Duin

AndrevanDuin
Natuurlijk zijn er hele goede boeken geschreven over het opbouwen van je pe...
Continue reading
  3411 Hits
  0 Comments
3411 Hits
0 Comments

Als je betere talkshowgasten wil, moet je het 'afrekenmodel' veranderen

De Ombudsman van de NPO deed onderzoek naar de diversiteit van de gasten bi...
Continue reading
  3335 Hits
  0 Comments
3335 Hits
0 Comments

Tv-programma's zijn gewoon merken: alleen het vertrouwde scoort nog

Boer-Zoekt_Vrouw_2018
De afgelopen twee maanden lag vooral Twan Huys onder vuur met zijn tot nu t...
Continue reading
  2605 Hits
  0 Comments
2605 Hits
0 Comments

Marketing in de kunstwereld: soms even geen sandwichformule

de-fundatie_nikensimon
Het Zwolse museum De Fundatie is groot geworden door de sandwichformule. Da...
Continue reading
  1406 Hits
  0 Comments
1406 Hits
0 Comments

Waarom ThePostOnline perfect is voor een ‘communitymodel’

tpodcast-podcast-611x328-002
We vonden het aardig om het 'communitymodel' nog eens te bespreken. Dat doe...
Continue reading
  5068 Hits
  0 Comments
5068 Hits
0 Comments

De Nederlandse media over drie jaar? Check Joe Rogan

De Nederlandse media over drie jaar? Check Joe Rogan

Comedian Joe Rogan heeft met The Joe Rogan Experience een van de meest succesvolle podcasts van de VS bedacht. Als je die show goed luistert (en kijkt), weet je wat er de komende jaren gaat veranderden in de (Nederlandse) mediawereld. Dus check het.

 
Om de grootsheid en de impact van The Joe Rogan Experience te kunnen snappen (en dus de potentie van podcasts) moet je niet naar Rogans interviews met de grote mannen als Jay Leno of Lance Armstrong luisteren, maar naar zijn gesprek  met mede-comedian Tom Segura. De twee kennen elkaar goed en dat verbergen de mannen niet. Ze praten over hun vak, over een legendarische eigenaresse van een comedyclub die is overleden, over het voordeel van theaters met 1500 plekken en over Trump. Vrij onbegrijpelijk allemaal, maar zo liep het gesprek nu eenmaal. Gewoon twee mannen aan een tafel die praten, toevallig niet over de kinderen, maar wel over Trump en hoe het er aan toe gaat in het Witte Huis. De een heeft iets gehoord daarover en de ander heeft ook wel eens ergens iets gelezen.

 
Miljoenenpubliek
Okay, wat is daar bijzonder aan hoor ik jullie zeggen, maar die podcast is dus in vijf dagen alleen al op YouTube meer dan een miljoen keer bekeken/beluisterd (bekeken inderdaad, de podcast wordt ook opgenomen met drie camera’s). Joe Rogan is daarmee een hele grote mediameneer in de VS, hij begon dus in 2009 met de Joe Rogan Experience en maakte het programma legendarisch. Rogans show is het bewijs dat podcastst en YouTube shows voor een ware revolutie zorgen in de mediawereld, een revolutie die vooral in de ‘echtheid’ ligt verborgen; twee mannen praten gewoon met elkaar, houden op geen enkele manier rekening met de wetten van de media waarbij de een vragen stelt en de ander antwoord en het is retepopulair.

Nu volg ik die podcast van Rogan alweer een tijdje vrij intensief en dus zette ik de inhoudelijke wetten op een rijtje waaraan hij zich houdt (of eigenlijk niet houdt). Dat doe ik omdat ik een beetje fan ben inmiddels, maar ook zodat jullie alvast weten welke mediatrends er straks aankomen (zonder de trendwatcher uit te hangen trouwens). Klaag dus niet als je straks te laat bent om in te springen hè want ik heb jullie gewaarschuwd ;-). Joe Rogan staat immers, net zoals Ryanne van Dorst, voor de manier waarop media in de toekomst georganiseerd zijn. De nieuwe mediawereld (podcast, YouTube, social media) gaan de oude media met al zijn baasjes, gebouwen en vergaderingen gigantisch slopen. Maar dat wisten jullie natuurlijk al lang…

 
Regel 1: Rogan stelt geen vragen
Wij van de journalistiek hebben altijd onze mond vol van kritisch doorvragen, maar dat doet Rogan dus voor geen meter. De man is gewoon oprecht geïnteresseerd, dat is iets heel anders - noem het natuurlijker - en dan volgt er dus een gesprek en geen ondervraging zoals bij de politie. Dus als hij iemand goed kent dan heeft hij een joviale toon en als hij iemand niet kent dan gaat dat er allemaal iets rustiger aan toe. Spannend is dat er geen duidelijke rolverdeling is tussen vragensteller en antwoordgever. Rogan kan rustig een verhaal van twee minuten vertellen omdat hij daar toevallig zin in heeft. Negen minuten kan ook en dan maakt hij er een motivational speech van voor YouTube.

 
Regel 2: Rogan nodigt alleen mensen uit die hem interesseren
De comedian en UFC-commentator heeft heel veel interesses en op die basis nodigt hij mensen uit. Hij heeft bijvoorbeeld een bepaalde voorliefde voor mensen die in complottheorieën denken en dus nodigt hij deze ‘911-ontkenners’ gezellig uit. Als hij het onzin vindt dan zegt hij dat gewoon en verder wil hij graag weten hoe ze denken en heeft hij de feiten altijd wel paraat.

 
Regel 3: Rogan doet niet aan shortcopy
De lengte van zijn gesprekken varieert van een uurtje tot drie uur. Als het gezellig is dan blijft hij gewoon doorpraten en het verveelt bijna nergens. Zo gaat dat in het echte leven toch ook? Formats zijn blijkbaar voor de oude mediawereld, Rogan houdt zich niet aan de zelfbenoemde kenners die vinden dat je niet te lang moet zijn want dan verslapt de aandacht. Hij is meer van: als het goed is, kan lang ook. Het gesprek met de conservatieve Ben Shapiro duurt meer dan 2,5 uur, gewoon omdat het kan. Zijn de views dan ingezakt? Mwohh, vinden jullie 5,4 miljoen views veel?

 
Regel 4: Rogan is de koning van de zijpaden
Jullie kennen Tom Egbers toch? Prima presentator, maar hij wordt zenuwachtig als het gesprek even het draaiboek ontstijgt. Dat is dus het oude mediadenken. Zo doe je toch ook niet als je met vrienden een biertje drinkt? Dan gaat het juist om de zijpaden toch? Daar is het gewoon het prettigste wandelen. Je begint over die oude klasgenote en eindigt in een discussie over het nut van TBS. En dus kan Rogan rustig een half uurtje volmaken over het ideale dieet voor topsporters omdat hij daar zin in heeft. Of hij filosofeert over het dieet van een Hollywoodacteur. Hij vertelt ook openhartig over zijn drugsvoorkeuren en dat lijkt op tv toch een paar bruggen te ver. Op een van de podcasts hoorde ik hem zelf zeggen; ik heb hier nog wel een blowtje liggen, zullen we hem delen?

 
Regel 5: Rogan heeft geen politieke kleur
Hoewel, hij is in ieder geval niet van de politiek correcte bubbel waar veel tv-mensen en acteurs inzitten. De oude media zijn natuurlijk, ook in de VS, georganiseerd volgens allerlei politieke lijnen want het profiel van de zender moet herkenbaar zijn. In Nederland is dat niet anders. Bij WNL zie je wat meer de Telegraaf en AD-kant en bij DWDD lijkt het alsof je de Volkskrant doorbladert. Zo’n podcast, maar ook YouTube laat die inkleuring behoorlijk los. Joe Rogan, die zeker niet zo links lijkt, staat open voor alle meningen, hij is heel lenig en kan overal over meepraten. Het is meer zo’n oom die veel leest, maar die ook weet wat er speelt bij de eigenaar van de viszaak.

 
Regel 6: Rogan heeft geen baas
Iedereen die wel eens voor een opdrachtgever werkt (we all do) als journalist, weet hoe dat gaat. Je regelt een leuk interview en in de aanloop naar het interview komen de vragen; let je even hierop, vraag dat nog even, je gaat toch niet….? Prima als een hoofdredacteur dat doet vanuit het belang van de lezers, maar er zijn er ook die denken vanuit het belang van de uitgeversbaasjes zodat ze de maandagochtendvergadering met de directie lekker doorkomen. Rogan heeft nooit maandagochtendvergaderingen, die loopt hard door de bergen, drinkt zijn vitamineshakes en bereidt zich voor op het volgende knalgesprek. Hij vraagt wat hij wil vragen, geeft zijn mening als het nodig en heeft dus zelf de regie in handen als maker.

 
De voorbode voor Nederland
Het gaat me eigenlijk niet zozeer om Joe Rogan in dit verhaal, maar veel meer om de toekomst van de media in Nederland waarin we de VS zullen volgen qua trends. Wij hebben ongetwijfeld ergens in de podcastwereld een Joe Rogan rondlopen die - zonder agenda - gewoon mensen uitnodigt die hij vragenstelt of verhalen vertelt over het leven. Die persoon heeft geen contract bij een omroep met een agenda en ook geen reclamedeal met een stoelenfirma, hij of zij vergadert niet, maar ze nodigt elke week een gast uit waarin ze interesse heeft. Daar praat ze net zo lang mee als ze wil en ze verdient haar geld met vijf of zes grote sponsors die ze altijd even voorafgaand aan de podcast noemt. Wie zou de lenigheid hebben om zo’n programma te maken? Mail me anders op Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
  2857 Hits
  0 Comments
2857 Hits
0 Comments

Hoe Ryanne van Dorst het pad richting Chaos TV effende

Hoe Ryanne van Dorst het pad richting Chaos TV effende

In de laatste week van DWDD, dat alweer een tijdje met winterstop is, gebeurde er iets bijzonders. Iets dat veel meer impact heeft dan je zou verwachten. Op die dag was namelijk Ryanne van Dorst tafeldame van Matthijs en haar optreden zou wel eens een blauwdruk kunnen vormen voor de manier waarop wij naar televisie kijken de komende jaren. Toen Matthijs in de introductie vertelde over schrijver Henk van Straten (lees die gast trouwens) en hij lovend was over zijn nieuwe boek, zei Van Dorst: heb je hem gelezen? of zeg je dat omdat het moet?ia

 
Niet vasthouden aan tv-wetten
Volgens de tv-wetten deed Ryanne raar; ze zwaaide in de introductie naar de gasten en tegen Cruijffbiograaf Auke Kok zei ze: ,,ik wist helemaal niet dat je zou komen, je schuift ineens aan.’’ Bij een eerder optreden zei ze al opeens: ‘zijn we eigenlijk live?’ en ‘ik zit hier voor het geld’. Het zou te makkelijk zijn om Van Dorst als een soort naïeve Chauncey Gardiner uit Being There weg te zetten, maar haar optreden werkte wel verfrissend en dat kwam doordat zij zich niet hield aan de tv-wetten. In de tv-wereld, zeker in een strak format als DWDD, houdt immers iedereen zich immers keurig aan zijn of haar rol. Het moet allemaal in een strak keurslijf passen van onuitgesproken tv-wetten (lief zijn voor elkaar, niet te opstandig, geen lange gesprekken, net niet diepzinnig genoeg, filmpjes tussendoor) en met die vorm van tv zijn we inmiddels een beetje klaar volgens mij. We willen af van de talkshows waar mensen op een voorgeprogrammeerde manier hun spulletjes verkopen (of dat nu een mening is of een product). We moeten stoppen met die acht minuten interviews die zijn bedacht door mensen die alles weten van de kijkcijfers. We willen chaos, maar georganiseerde chaos, denk buiten de lijnen zonder dat het onbegrijpelijk is voor de massa. Daar is het grote publiek aan toe en dat komt door YouTube en podcasts.

 
YouTube kills the tv-show
Die eerlijkheid, die echtheid, komt vanuit de YouTube-wereld die nog niet zo geformatteerd is en waar ‘echtheid’ gelukkig nog scoort, zelfs een voorwaarde is. Kijk maar eens naar Nienke Plas die gewoon zegt wat ze denkt, ook als het even niet zo lekker uitkomt. Natuurlijk is de tv-werkelijkheid altijd een ingeblikte versie van de werkelijkheid, daar kun je hele studies voor volgen, maar waar het omgaat is dat benaderde ‘echtheid’ een trend is waar we de komende jaren veel over zullen horen. En dat bedenk ik niet alleen zelf, maar in iemand als mijn collega Bram heb ik daarin een groot medestander. Je ziet het aan het succes van Voetbal Inside, waar de mannen aan tafel gewoon vertellen wat ze vinden zonder dat ze rekening houden met allerlei tere zieltjes. John de Mol begint die trend te ontwaren dus, niet voor niks gaat Utopia nog even door.

 
Ook in podcasts is echtheid de norm
Je ziet het ook in de wereld van podcasts waar ‘echtheid’ de norm is. Over het algemeen doen de podcasts het goed waarin niemand een rol speelt zoals je op tv wel ziet. Alexander Klöpping en Ernst-Jan Pfauth zijn gewoon echt twee nerds die de hele dag over media praten en dat doen ze ook op hun podcast. Klöpping is zelfs geïrriteerd als Pfauth probeert om zich aan de onderwerpen te houden. Dat aspect zie je bijvoorbeeld misgaan bij Paul de Leeuw en Marc-Marie Huijbregts in ‘Als je alles hebt gehad’ die duidelijk bij elkaar gezocht zijn. In de YouTube- en podcastwereld zouden dat twee vrienden moeten zijn die sowieso veel over het leven, media en nieuws praten en daar toevallig een microfoon bij en/of een camera op zetten. Het is het oude denken.
Afgelopen week zag ik een stukje van de retro retroversie van Wie Ben Ik en dan zie je dat dit soort tv echt gedateerd is; de flauwe grapjes, dezelfde RTL-koppen. Natuurlijk is het smaak dat ik veel liever naar broers en zus Van Rossem kijk, maar dat zijn ook in het echte leven grappige mopperaars die met liefde over hun vak praten.

 
Van Dorst TV
Hoe zou je die Van Dorst-achtige aanpak kunnen vertalen in concrete tv-programma’s voor het grote publiek? Je zou bijvoorbeeld de tv-wetten kunnen loslaten en elke avond van 19 tot 20 uur reserveren voor ‘iets’. De presentator en het tijdstip staan vast, maar verder begin je elke dag opnieuw. De inleiding is altijd weer het filmpje over hoe de presentator tot zijn onderwerp gekomen is. Wel een format dus, maar niet teveel invullen. Het mag een uur met één kenner gaan over euthanasie, media of uitstervende dieren, maar de presentator kan ook op bezoek gaan bij een hospice. Geen muziek, geen filmpjes, maar elke dag iets nieuws; Talk TV dus. De ideale man of vrouw? Beau van Ervens Dorens zou het kunnen, maar ook verbaal lenige mensen als Jeroen van Koningsbrugge, Wilfred Genee of Patrick Lodiers. Of Ryanne zelf natuurlijk.
  4512 Hits
  0 Comments
4512 Hits
0 Comments

De jonge honden van Savage komen er weer aan

De jonge honden van Savage komen er weer aan

Bij de meeste conferenties voor de marcom branche komen deskundigen uit Nederland hun Nederlandse vakgenoten vertellen hoe slim en goed ze zijn. Daarom houden we bij frank.news zo van Savage Marketing, waar internationale sprekers internationale jonge honden uit de hele marcom wereld toespreken.

 
De ene conferentie is de andere niet. Als journalist in de marcombranche kun je elke dag wel een seminar, event of congres bijwonen. De vraag is echter of er ook iets zinnigs uit komt. Daarom zijn we bij frank.news pietje precies in waar we aandacht aan schenken. Of het komt omdat we in hetzelfde jaar 2016 de Nederlandse markt bestormden, weet ik niet. Maar sinds de start is Savage Marketing een conferentie die eruit springt en waar we trouw verslag van doen.

 
Tieners leren CMO’s 
Hier tekenden we een paar van onze mooiste en meest gelezen verhalen op. Bijvoorbeeld hoe een stel tieners van GoSpooky CMO’s leren hoe ze moeten adverteren op Snapchat. Daarna werden de heren beroemd via programma’s als DWDD en diverse media. Constance Scholten, medeoprichter van Camarilla, mocht hier haar verhaal over het kleinste sociale medium vertellen, waarna ze voor ongeveer elk ander congres werd uitgenodigd.

Directeur Benelux Arno Lubrun onthulde de strategie van Facebook op het gebied van digital marketing en gepersonaliseerde boodschappen. Dat was nog voor alle ellende van de laatste tijd.

 
Tech is leading 
Bij Savage Marketing zagen ze twee jaar geleden al hoe belangrijk tech in marketing is en wordt. Zo mochten het Hongaarse Optimonk en van oorsprong Roemeense Marketizator laten zien hoe je de conversie van alom gehate pop-ups kunt vergroten. En vorig jaar waagde COO Ben Williams van Eyeo, het bedrijf achter Adblock Plus, zich op Savage Marketing in het hol van de leeuw met een verhaal waar GDPR-experts toen al hun voordeel mee konden doen.

 
Aantrekkingskracht 
Tijdens de derde editie gaat het dan ook vooral over data en technologie, twee van de meest actuele thema’s binnen marketing en media. De beste cases worden beschreven door  topmensen van onder meer Huawei, Unilever, BMW, BBC, Nestlé, L’Oréal, Google, Lego, PepsiCo, Coca Cola, Booking.com etc. Blijkbaar heeft de conferentie een blijvende aantrekkingskracht op grote namen.

 
Korting voor lezers frank.news 
Frank.news is er dus weer bij, maar onze lezers kunnen er ook bij zijn met een speciale korting. Wie inlogt via deze link en bij registratie de code FN20 invoert, kan op 13 en 14 juni dit jaar met 20 procent korting naar de Meervaart in Amsterdam.
  5735 Hits
  0 Comments
5735 Hits
0 Comments

Hoe word ik veelgevraagd expert op tv?

Hoe word ik veelgevraagd expert op tv?

Ik kijk graag naar De Wereld Draait Door om eens even lekker een potje ergens iets van te vinden. Zoals van de slaapverwekkende monologen van Mart Smeets, de manische tirades van Prem Radhakishun en de manier waarop Matthijs van Nieuwkerk ‘country’ zegt. (Namelijk: ‘cuntry’). Stel nou dat ik met mijn oneindig fascinerende mening over dit soort zaken als expert zou willen aanschuiven bij een dergelijke talkshow, wat moet ik dan in huis hebben?

 
1. Een mening
Het liefst een heleboel. Graag eenduidig en onomwonden. Je wordt immers niet bij Eva Jinek aan tafel uitgenodigd omdat je zo’n genuanceerd tiepje bent. Schoolvoorbeeld van iemand met vele eenduidige, onomwonden meningen is natuurlijk ‘man van de meningen’ Peter R. de Vries. De beroemde speurneus vindt zowel iets van de plasseksvideo-rel van Patricia Paay en voetbal, als van de zwartepietendiscussie en het Holleeder-proces.

 
2. Originaliteit
Jeroen Pauw is niet in je geïnteresseerd als je een mening hebt die iedereen aan zijn tafel ook heeft. Neem Telegraaf-journalist Wierd Duk, die door De Volkskrant wordt omschreven als de ‘putjesschepper van het populisme’ en naar eigen zeggen in het bezit is van een eigen trollenleger. Hij is een vreemde eend in de bijt - sorry, flauw - aan menig VARA-talkshowtafel, met zijn uitgesproken rechtse visie op thema’s als islam en vluchtelingenproblematiek.

 
3. Welsprekendheid
Kun je nog zo’n eenduidige, onomwonden, originele mening hebben, er blijft er aan de tafel van Matthijs van Nieuwkerk natuurlijk niets van je over als je niet uit je woorden komt. Voorbeeldje? Dolf Jansen, kom er maar in. Deze komiek en principerakker praat zoals hij hardloopt: snel en gespeend van inkakmomenten. Zelfs als hij eindeloos wordt getergd door Van Nieuwkerk, weet hij zichzelf verbaal uitstekend staande te houden.

 
4. Lef
Je moet het maar durven: op tv je boude, afwijkende mening verkondigen terwijl er thuis duizenden mensen als ik heel hard dingen van je zitten te vinden, en van wie menigeen het ook nog eens op Twitter knalt, voorzien van ongevraagd commentaar op je kapsel en je BMI. Neem Angela de Jong, al jaren tv-recensent bij AD, maar relatieve nieuwkomer aan het deskundologenfirmament sinds haar overwinning in het vorige seizoen van De Slimste Mens. Je kunt er natuurlijk een mening over hebben of haar meningen net zo slim zijn, maar één ding is zeker: deze vrouw heeft lef.

 
5. Authenticiteit
Wie niet zichzelf is, valt op tv door de mand. En wie dat wél is, wordt op handen gedragen. Neem nou voormalig realityster Britt Dekker, door wie we na jaren radiostilte laatst plotseling werden verrast met een geweldig optreden in De Wereld Draait Door. Ze zat daar vanwege haar mening over de kwestie Samantha de Jong. Kijkers waren zo enthousiast over zoveel verfrissende echtheid, dat ze niet veel later door Jinek werd uitgenodigd om te vertellen wat ze vond van de hongerige dieren in natuurgebied Oostvaardersplassen.

 
6. Een prostaat
En ja, het liefst ook een witte huidskleur. De talkshow is namelijk nog altijd een zaak van witte mannen, berichtte Trouw eind 2017 na uitgebreid turfwerk. Vier weken lang bestudeerde de redactie het palet aan gasten in Pauw, De Wereld Draait Door, RTL Late Night en Jinek. Pauw ‘blonk uit’ in het kaaskoppengehalte; maar liefst 95 procent van de gasten was wit. En DWDD scoorde als mannenbastion; slecht een derde van de gasten aan de tafel van Matthijs was vrouw.

 
Ik blijf voorlopig nog even op de bank zitten met m’n mening, want ik vrees dat ik maar matig scoor op de punten 2, 3, 4, 5 en een belangrijk deel van punt 6.

 
Foto credits: Wessel de Groot
  3202 Hits
  1 Comment
3202 Hits
1 Comment

Waarom Angela de Jong zoveel impact heeft in de mediawereld

Waarom Angela de Jong zoveel impact heeft in de mediawereld

Analyse (toegegeven, gestolen van iemand): er is nog nooit een columniste geweest met zoveel impact als Angela de Jong van AD. Hoe komt het dat de mediawereld zo bezig is met haar visie op tv?

 
Weten jullie het nog? Naar de eerste aflevering van De Luizenmoeder keken 844.000 mensen. Veel voor een comedy op NPO3, maar ook weer niet revolutionair. De volgende ochtend kwam echter de tv-recensie van Angela de Jong van AD naar buiten, de cast van de serie zat bij DWDD en een paar weken later keken er 3,5 miljoen mensen. Blijkbaar heeft het heel veel impact wat de mediachef van AD zegt:

 
‘Ik heb in tijden niet zó hard gelachen. Zo bevrijdend en tegelijk ongemakkelijk. Want je realiseert je als kijker tussen twee lachbuien door: hierom lachen, dat kan écht niet meer. En dat maakt De Luizenmoeder honderd keer interessanter en effectiever dan al het gedram van de Sylvana’s van deze wereld.’
 
Er is inderdaad nog nooit een recensente geweest met zóveel invloed als De Jong. Natuurlijk lazen media- en marketingmensen wel eens de recensie van Jean Pierre Geelen van De Volkskrant, maar zijn visie bleef altijd een beetje tussen de optrekkende condens van de grachtengordel hangen. Bovendien focuste hij, vanwege de achterban en eigen interesse, altijd wat meer op de highbrow documentaires terwijl mensen in de mediawereld ook alles willen weten over wat er gebeurt bij Talpa, RTL en SBS. Die maken wat minder onderscheid tussen de nieuwste Johnny de Mol en een ingewikkelde docu van Frans Bromet. Je had ook Marcel Peereboom Voller van De Telegraaf, maar die was eigenlijk iets te genuanceerd om echt veel impact te hebben.

 
 
Net een gewone kijker
Wat maakt dat de recensies van De Jong zo enorm veel impact hebben? Dat heeft vooral te maken met dat ze precies opschrijft wat ze denkt en daarmee is ze eigenlijk een gewone kijker (maar wel extra goed geïnformeerd). Ze spaart, net zoals wij allemaal op de bank, niemand en daarmee schat ze de kijker op waarde, op tv-gebied zijn we immers allemaal een beetje kenner en zo’n miljoenenindustrie mag best kritisch beoordeeld worden. Wij kijkers wisten al een jaar lang dat de show van Humberto niet goed genoeg was, dat hij gasten te weinig journalistiek aanpakt en dat er altijd vederlichte RTL-sterren aanschoven. Wij zien dat als kijker en tv-recensenten (een beroepsgroep die bijna volledig was wegbezuinigd, maar mede door De Jong weer aan populariteit wint onder hoofdredacteuren) moeten dat - desnoods - keihard opschrijven.

 
‘Het wordt tijd dat de zender zich een goed werkgever toont en de lijdensweg van Humberto en zijn redactie beëindigt. Natuurlijk is het niet leuk om toe te moeten geven dat het over is, maar je mag uit misplaatste trots en bovenmaatse ego’s je werknemers niet zo laten bungelen. Als je het dan vertikt om écht grote ingrepen te doen in het format - andere onderwerpkeuze, wisselende presentator - dan rest geen andere optie om de stekker eruit te trekken. Dat is slikken voor iedereen, dat snap ik best, maar wel het meest menselijk.’
 
Zij is de recensente van het volk, van ons dus. Genuanceerde tv-bazen kunnen vinden dat de vermeende affaire van Humberto met Dionne Stax geen invloed heeft op de kijkcijfers, maar De Jong weet dat mensen in normale gezinnen tegen elkaar zeggen: ‘als hij daarover liegt, zal hij wel vaker liegen als dat uitkomt’. De Jong benoemt dat, ze schrijft op wat 80 procent van ons vindt, maar dan goed verwoord.

Het prettige aan De Jong is dat ze het anti-grachtengordel gevoel heeft dat iedereen binnen AD zou moeten hebben (en wat columnisten als Paul de Leeuw of Halina Reijn ontberen). De Jong is een beetje provinciaals en daarmee associëren wij - normale mensen die blij zijn met hun boerenlullengezinnen - ons graag. Dat anti-grachtengordelgevoel zou AD veel meer moeten exploiteren.

 
 
Winst De Slimste Mens
Haar impact heeft trouwens nog een andere reden. De Jong heeft, mede door haar winst van De Slimste Mens, een podium gekregen. TV-makers zagen haar, wisten: ‘die heeft een mening en kan die goed verwoorden’ en dan ben je goud volgens Hilversumse begrippen. En nu vertelt ze bij WNL, Jinek en Pauw regelmatig wat ze al heeft opgeschreven in haar column en dat geeft haar een miljoenenpubliek.

Is dit een holadijéverhaal voor De Jong van iemand die een tijdje verhalen voor haar heeft geschreven (haar focus lijkt trouwens op de columns te liggen)? Nee helemaal niet want haar succes heeft ook een andere kant. Ze zit immers nu in de fase dat ze er zelf een beetje in gaat geloven. De remedie daartegen is heel overzichtelijk; niet teveel aanschuiven bij de egostrelende tv-programma’s die je bovendien zelf kritisch moet beoordelen. Dus Pauw/Jinek is prima, maar verder gewoon lekker je mediaclubje bij AD leiden. De Jong moet zichzelf op een zeer strikt mediadieet zetten en weet dat zelf ook prima. En oh ja, je kan echt niet langer alleen focussen op alleen lineaire televisie in je recensies; YouTubers en Netflix horen er echt bij want straks zijn anders al je lezers dood.

 
  23165 Hits
  0 Comments
23165 Hits
0 Comments

De tone of voice van Mediacourant

De tone of voice van Mediacourant
IEDEREEN HEEFT RECHT OP GOEDE CONTENT, DEEL 5

Jullie willen meer verhalen over contentmarketing? Dan krijgen jullie….Deze keer hebben het over de tone of voice, heel belangrijk bij contentmarketing. Een goed voorbeeld van een tone of voice die klopt, is de schrijfstijl van Mediacourant.nl.

 
De tone of voice is een beetje de Jantje Wouters onder de succesfactoren van contentmarketing. Je merkt het niet als hij erbij is, maar gaat het voelen als hij ontbreekt. Dat kun je goed zien bij de interviews in de weekendbijlage van Het Parool, daarin spreekt de journalist de geïnterviewde aan met ‘u’. Misschien is het logisch als je een vooraanstaand iemand als Jan Terlouw of een Minister spreekt, maar bij iedereen onder de 45 jaar begint zo’n interview te irriteren, je voelt immers een enorme afstand, voelt je onbegrepen als lezer. Het is duidelijk een ‘beleidsdingetje’ trouwens want ik deed daar nog wel eens interviews en de eindredacteur veranderde standaard de vragen in ‘u’, ook bij die leuke frisse ondernemer van in de dertig.

 

Juiste tone of voice is vorm van identificatie

Tegelijk kan de goede ‘tone of voice’ ook een vorm van identificatie zijn, het zegt iets over de mensen die de blog maken, maar ook over jouw publiek. Een goed voorbeeld van een geslaagde ‘tone of voice’ is Mediacourant.nl, de site van Bob Willer die jarenlang medianieuwtjes verzamelt (en de site die alle BN’rs dagelijks checken). Qua vormgeving ziet het er allemaal niet flitsend uit, maar met de manier waarop hij schrijft, vertelt hij een verhaal over zichzelf en over de lezer. In principe schrijft de verder nooit zichtbare Willer gewoon op wat er is gebeurd in de mediawereld, maar zijn tussenzinnen laten doorschemeren dat hij een beetje aan de politiek iets minder correcte kant van het spectrum zit. Hij lijkt van de Johan Derksen-school en samen met ‘de snor’ vindt hij de mediawereld maar een ijdel wereldje met heel veel lange tenen.

‘Defano Holwijn, de nieuwe reporter van RTL Late Night is een grappige jongen. Dat zegt hij zelf in….’

‘Het was heerlijk om weer eens onbedaarlijk te schateren om grappen over huidskleur en spleetogen, schreef Angela de Jong tot grote schrik van de Volkskrant.

‘Het is verbijsterend dat Dolf Jansen steeds maar weer zendtijd krijgt’

De subtiele tussenzinnetjes zeggen niet alleen iets over de schrijver, maar ook over het publiek dat hij bedient. Mensen bezoeken de site om zich, in lichte of zware mate, te ergeren aan het mediawereldje en dan helpt het als je die afstand een beetje benadrukt in je taal.

 

Schrijfstijl expliciet maken

Toen wij een paar maanden bezig waren met frank.news besteedden we een deel van onze vrijdagvergadering aan onze tone of voice. Die manier van schrijven was er al ongemerkt een beetje ingeslopen, maar het helpt om dat expliciet te maken. Waar wij op uitkwamen:

  1. Afstand tot de marketingwereld. Sommige vakbladen hebben de neiging om zich iets teveel te vereenzelvigen met het vak. Ze zijn zo verweven met hun doelgroep dat ze regelmatig over ‘wij’ of ‘vakgenoten’ praten. Wij ergeren ons aan dat amicale toontje en hanteren daarom het principe: wij zijn journalisten en geen marketeers dus we gaan niet amicaal doen met het vak dat we kritisch volgen.
  2. Tegelijk cijferen we ons niet helemaal weg, we zijn wel aanwezig in de verhalen, maar dan meer als ervaringdeskundigen met het marketingvak. We hebben wel wat discussie gehad over de vraag of wij een mening hebben, maar daar zijn we wel uitgekomen. Wij vinden regelmatig iets en laten dat ook gewoon blijken, maar we gaan niet teveel de wijsneus uithangen. En als we kritisch zijn op anderen dan zijn we dat ook op onszelf.
  3. Belangrijk is dat we de marketingwereld met liefde voor het vakgebied volgen en vanuit die betrokkenheid zijn we ook wel eens kritisch. Dus we gaan niet de hele tijd lopen mopperen, maar zeggen het wel als ons iets stoort. Het heeft tot gevolg dat we nog wel eens een tussenzinnetje erdoorheen gooien die vol ironie zit. We houden ervan een beetje te plagen.
  4. We zijn misschien iets meer Voetbal Inside dan DWDD, iets meer provincie dan grachtengordel. Robert Rose en Joe Pulizzi hanteerden trouwens het beginsel: we don’t do politics op hun podcast en dat is een goed idee.

Dat is hoe wij het zelf hebben aangepakt qua tone of voice, de praktijk dus. Als je als startend contentmarketeer iets wilt weten over tone of voice moet je vooral eerst een uurtje GeenStijl lezen en daarna Joop, dan krijg je dat vanzelf in de vingers. Je tone of voice vertelt iets over jezelf. De praktijk is natuurlijk prima, maar gelukkig zijn er ook vooraanstaande contentmarketininfluencers die hier verstandige dingen over zeggen. Wat was onze visie ook alweer? Yes, leren van de beste in de wereld.

 

Leren van Ann Handley

De allerbest op dit gebied is Ann Handley, zij spreekt overal over blogs en tone of voice is daarin heel belangrijk. Zij stelde (speciaal voor ons, nee hoor) een Top 4 samen van de manier waarop je zo’n volledig eigen tone of voice ontwikkelt:

Continue reading
  6964 Hits
  0 Comments
6964 Hits
0 Comments

Het nieuwe RTL (als het aan ons ligt): samenwerken, sympathieker worden en je publiek kennen

Het nieuwe RTL (als het aan ons ligt): samenwerken, sympathieker worden en je publiek kennen

Het zijn roerige tijden voor RTL. De directie heeft te lang stilgezeten en moet dit jaar grote veranderingen doorvoeren. Niet alleen op tv, met het vertrek van Erland Galjaard: door het hele bedrijf moeten ze grote stappen zetten. Een blik op de staat van RTL en een paar mogelijke oplossingen.

We kunnen er niet omheen. De problemen die RTL in Nederland heeft zijn fors. Even op een rij wat we kunnen constateren:
1. De winst en omzet zijn behoorlijk afgenomen in 2017
Moederbedrijf RTL Group doet het eigenlijk gewoon goed met een sterk derde kwartaal 2017 waarin de EBITDA 263 miljoen euro bedroeg. Zo heeft één van hun grootste markten, Duitsland, een sterke performance, maar de Nederlandse tak steekt er mager bij af. De winst in Nederland nam zelfs af met bijna een kwart in de eerste drie kwartalen, terwijl ook de omzet met 5 procent daalde.

 
2. De omzet uit tv-reclame neemt af en er kijken minder mensen lineair
Dat is al een tijdje gaande, maar uit recente cijfers van tv-brancheorganisatie Screenforce blijkt dat in 2017 de tv-reclamebestedingen harder daalden dan de kijktijd. De reclameomzet uit spot en non-spot daalde ruim 5 procent, terwijl de kijktijd 3 procent omlaag ging. Het betekent dat adverteerders zien dat voorgebakken programmering minder in trek is en naar andere media (digitaal vooral) kijken om hun bereik te halen. Dat is heel vervelend voor RTL Nederland, want uit de lineaire tv-markt haalt de zendergroep nog steeds het meeste geld.

Positiever is dat de kijktijd wat minder hard daalt. Bij de RTL-zenders is het verval niet dramatisch, maar men weet: de kijktijdcijfers gaan niet meer omhoog. Aangezien kijktijd en tv-reclameomzet altijd aan elkaar gelieerd zijn, zit je daar met een probleem.

 
3. Het imago van RTL heeft deukjes opgelopen
Dat is een niet te onderschatten punt. We schreven begin september al dat de kijker klaar is met het blik BN’ers dat dagelijks bij RTL wordt opengetrokken. Met name BN’ers uit de eigen stal die elkaar heel erg tof vinden, maar waar de kijker weinig mee heeft. Ook programmabaas Erland Galjaard kwam steeds meer onder vuur. Landelijke media schreven erover, het eigen Voetbal Inside ging er in mee. De uitgebreide publiciteit zorgde aanvankelijk niet voor enige zelfreflectie binnen het BN’ers-gilde van RTL. En dat maakte ze voor het publiek eigenlijk alleen maar onsympathieker. Voor de kijkcijfers is dat gewoon niet handig.

Inmiddels is er blijkbaar het besef gekomen dat er dingen moeten veranderen bij RTL en wordt afscheid genomen van Galjaard en in zijn kielzog Humberto Tan. Hoe Tan werd afgeserveerd, is overigens ook niet bepaald warm. RTL Late Night was en ís Humberto Tan. Het lijkt eerder op paniekvoetbal om de programmanaam intact te laten en er iemand ander op te zetten.

Maar wie volgt? Al met al heeft RTL - zeker met RTL4 - iets te lang in de comfortzone gezeten en had het eerder veranderingen moeten doorvoeren. De kijker vindt NPO1 sympathieker, met hier en daar een slow tv format van MAX, Wie is de Mol?, DWDD, Jinek, sport, actualiteiten en nieuws.

 
4. Videoland heeft nog te weinig publiek
Het video on demand platform Videoland was een goed initiatief van RTL, maar de omroep heeft na de introductie verzuimd om door te pakken. Er waren niet alleen wat technische hick-ups en het aanbod sprak te weinig aan. Inmiddels is dat wel verbeterd, maar forse investeringen in vooral ‘killer content’ zijn nodig om Videoland voor de verwende kijker echt onmisbaar te maken. Hoewel RTL geen abonneecijfers publiceert, zou het aantal abonnees nu rond de 400.000 liggen. En dat is nog veel te weinig, ook al ben je na Netflix de nummer 2 in de Nederlandse markt.

 
5. Andere digitale assets leveren nog te weinig op
RTL Ventures en influencers binden (RTL MCN), zijn goede, vooruitstrevende initiatieven geweest. Onder Ventures vallen onder meer woonwinkel Flinders en online oefenprogramma voor kinderen Squla, en voorheen bijvoorbeeld ook datingsite Pepper, Couverts en Reclamefolder (allen doorverkocht). Deze investeringen in online spelers bieden perspectief in bijvoorbeeld e-commerce. Daarnaast zijn er de MCN’s van bijvoorbeeld Stuk TV, Anna Nooshin en OnneDi en het eigen kanaal Concentrate.
Voor beide onderdelen geldt dat ze (nog) niet zoveel opleveren als de tv-grp’s. Het online ecosysteem zit nu eenmaal anders in elkaar dan het traditionele tv-model. De vraag is ook wat er bijvoorbeeld bij de influencers aan de strijkstok van YouTube blijft hangen.

 
6. Wat is het RTL-publiek?
Belangrijk om te benoemen: wie zijn eigenlijk die RTL-kijkers? Videoland heeft natuurlijk de profielen van de abonnees, uit RTL XL en de participatie in NLZiet kun je ook data halen, maar bij de tv-zenders weten we dat eigenlijk nauwelijks. Dat is ook lastig uit het huidige SKO-kijkonderzoek te halen, met zo’n kleine steekproef.
Pas onlangs werd bij RTL een nieuwe functie gecreëerd: die van chef consumenten, ofwel een chief consumer officer die een product- en marketingstrategie gaat ontwikkelen. Dat is rijkelijk laat. Het is wel een ervaren man: Lucien Brouwer zorgde voor de ontwikkeling en groei van de GO app bij Ziggo, waar hij vandaan komt.

 
Wat nu voor RTL?
Met bovenstaande wetenschap, wat moet er dan gebeuren bij RTL? ‘Veel’, is daarop natuurlijk het antwoord. Ruud Hendriks (één van de grondleggers van RTL) sprak afgelopen weekend op BNR nogmaals zijn bezorgdheid uit over de toekomst van RTL. ,,De achterstand is inmiddels zo enorm, dat komt niet meer goed. Als je echt iets wil doen zou je Videoland een heel jaar lang gratis ter beschikking moeten stellen, met super-content erop. Dat kost je 100 miljoen maar dan heb je nog een kans om wat te doen. Dat is wat Disney doet. Die besteden de komende jaren 5 miljard om een concurrent van Netflix op te zetten. Bereik eerst publiek en probeer dan een product te verkopen.”

De boodschap van Hendriks is erg somber, maar is het ook echt te laat voor RTL? Nee.

 
Nieuwe strategie en invulling RTL4
RTL presenteert binnenkort een nieuwe strategie. Dat zal waarschijnlijk ten koste gaan van een deel van de banen in Hilversum. Men gaat nu dus snijden in de overhead en de organisatie stroomlijnen. Wat er gaat gebeuren met de contracten van sommige duurbetaalde BN’ers, is ook een interessante case. Het is nog niet bekend hoe de nieuwe strategie er inhoudelijk uitziet. Wel weten we dat de lineaire zenders, hoewel minder in trek, nog steeds belangrijk zijn voor het bereik en daarmee de reclame-inkomsten.

Wat zou er moeten gebeuren? RTL moet op (lineaire) tv nieuw elan krijgen en met name vlaggenschip RTL4. Het betekent: bouwen aan een beter imago, meer sympathie en een betere doordeweekse programmering. De tijdelijke zenderbaas Marco Louwerens is ook de man achter RTL7 (en het op tv mislukte RTLZ). Geruchten gaan dat hij straks officieel benoemd wordt als programmabaas. De nieuwe manager doet er in ieder geval verstandig aan de weg van de geleidelijkheid te kiezen. Als we ons richten op RTL4: dat heeft een aantal sterke assets. In de vooravond RTL Boulevard (de verjonging ervan is niet per se een vooruitgang geweest), het RTL Nieuws en GTST. In de late avond RTL Late Night, met straks Twan Huys en dus wordt het programma mogelijk ‘serieuzer’ en ‘journalistieker’. Daarnaast heeft RTL4 een paar kijkcijferkanonnen met het weekendamusement, zoals The Voice of Holland, Miljoenenjacht, Ik Hou Van Holland en (nog steeds) All You Need Is Love (de kerstspecial).

 
1. Los probleem primetime doordeweeks op
De sterke assets door de week en in het weekend moet RTL natuurlijk behouden, maar vooral op primetime doordeweeks heeft RTL4 een probleem. Moet je nog doorgaan met de hulp-tv die Galjaard ooit invoerde? Ja, maar dan niet met te veel spin-offs over slechte slapers, slechte gebitten en lelijke eendjes. Je zou er ook nog over kunnen denken om de kijkcijferhit Expeditie Robinson van RTL5 naar RTL4 te halen, zoals de NPO dat ook heeft gedaan met DWDD en Wie is de Mol? (beide programma’s verhuisden de afgelopen jaren van 3 naar 1).
2. Nederlands drama
Kom weer met een dramaserie als Gooische Vrouwen of Divorce, die je uiteraard vooraf kan bingewatchen op Videoland. Investeer dus in kwalitatief hoogstaand Nederlands drama. Denk er verder aan dat je kijker echt niet jonger wordt, dus waarom zou je je niet richten op een iets ouder profiel? Met mensen die ook echt wat besteden?
3. Meer sympathie
En zorg dus vooral voor meer sympathie bij de kijker, met BN’ers die de kijker wél trekken en kennen. De andere zenders laten we even buiten beschouwing, met die aantekening dat RTL7 als mannenzender het niet slecht doet en RTL5 wel een probleem heeft.
4. Samenwerking andere partijen
Aan de achterkant wil RTL de commerciële activiteiten veel meer aan elkaar verbinden, omdat het weet dat de lineaire tv-reclameomzet terugloopt. Nu kan RTL nog wel even profiteren van die omzet, maar het wordt elk jaar minder en wie weet hoe het over vijf jaar is?
De al zo vaak aangehaalde noodzaak tot samenwerking met andere lokale partijen is groot, want RTL kan het niet (meer) alleen. Op commercieel gebied worden met (online) initiatieven als Buy-media.nl  wel stappen gezet, maar het lijkt allemaal nog wat voorzichtig. Hoe staat het bijvoorbeeld met de doorbraak van programmatic en addressable tv? Het is vrij stil nu.

Aan de contentkant is er NLZiet, hoewel dat platform ook veel te laat is doorontwikkeld. Veel interessanter kan nog zijn de aansluiting bij een ‘kabel’-partij als Ziggo. Door de gestage toename van ‘cord cutting’ (abonnees zeggen hun kabelabonnement op omdat ze maar een beperkt aantal zenders kijken) en de druk op de marges bij het (mobiele) telefonieabonnement hebben Ziggo en KPN in de nabije toekomst ook een probleem. Ziggo fuseerde in Nederland al met Vodafone om op de lokale markt te groeien in het mobiele stuk. Maar het heeft moeite om te groeien met eigen content. Veel verder dan Ziggo Sport komen ze hier niet. Aan de achterkant werken RTL en Ziggo al commercieel samen in de reclameverkoop op Ziggo Sport. Waarom dus niet ook een contentdeal maken? Of dat nu via een verregaande samenwerking is of zelfs een fusie, het is win-win voor beide partijen: Ziggo heeft de gewenste uitbreiding van de content, RTL krijgt de beschikking over de data van de Ziggo-abonnees.

De eerste contouren van het nieuwe RTL zullen we in ieder geval in 2018 gaan zien.

 
  4358 Hits
  2 Comments
4358 Hits
2 Comments

Het beste contentmarketingplan dat er nooit is gekomen

Het beste contentmarketingplan dat er nooit is gekomen
IEDEREEN HEEFT RECHT OP GOEDE CONTENT DEEL 4

We zouden toch altijd eerlijk zijn op frank.news? Dit is het verhaal van mijn mislukte debuutroman, ofwel: het beste contentmarketingplan dat er nooit is gekomen. Deel 4 van onze serie ‘Iedereen heeft recht op goede content’.

 
Het was een mooie dag. Op 14 juni 2014 werd mijn feelgoodroman De Tranen van 88 feestelijk gepresenteerd in een klein, sfeervol tentje op het Scheveningse strand. Het was een hele eer voor een VI-fan dat Wilfred Genee het eerste exemplaar uitreikte. Mijn broer speelde met zijn beste vriend wat nummers uit het boek, er waren vrienden, oud-collega’s, familieleden. Het was een bijzondere dag die ik nooit meer zal vergeten, maar daarna sloeg de realiteit hard toe.

 

Kleine uitgever

Mijn boek verscheen bij een relatief kleine uitgever, FC Klap, maar ook weer niet zó klein dat ze helemaal niks aan marketing of PR konden doen. Er werkte zelfs een heuse persmevrouw dus ik had er alle vertrouwen in dat het helemaal goed zou komen. Tijdens het WK was er toch wel een radiostation, magazine of krant te vinden waar ik kon vertellen over vervlogen voetbalromantiek in de categorie All Stars?

Er gebeurde helemaal niks en wat er wel gebeurde, regelde ik zelf.

 

Hippe mediamensen

Het ging natuurlijk al mis bij de uitnodiging. Er stonden blijkbaar van die hippe mediamensen op de lijst in de hoop op een item bij RTL Boulevard, maar waarom zouden die langsgaan bij een beginnend schrijver die verder niemand kent? Ik interviewde wel eens iemand van tv, maar dat zijn verder niet mijn vrienden en het is zeker niet mijn wereldje. Zelf regelde ik een interviewtje met de aardige mensen van RTV Utrecht en RTV West, wat lokale kranten en verder kwam er niets qua PR. Alleen in Veronica Magazine stond een heel klein stukje op de gadgetpagina, dat was aardig van die hoofdredacteur. Oh ja, de aardige redacteur had een recensie in de Telegraaf geregeld, drie sterren van de vijf.
Mijn broer, werkzaam bij een kleine keten van inmiddels negen boekhandels, fluisterde in mijn oor tijdens de presentatie: begin maar alvast met je volgende boek want dit wordt helemaal niets. Zijn voorgevoel, puur op basis van de desinteresse van de uitgever, klopte. De 121 boeken die hij bij de uitgever bestelde (hij zette ze heel lief in de etalage met iets als ‘de Leidse sensatie’ erbij, het is een aardige broer), belandden bij een boekhandel in Nijmegen omdat de telefoniste ‘Dekker van de Vegt’ noteerde in plaats van ‘De Kler’.

Natuurlijk heb ik lang gemopperd op die uitgever en ‘niks doen’ is wel heel weinig, maar ik had natuurlijk zelf de marketingregie moeten voeren. Ik heb die studie toch niet voor niets gedaan? Eigen dikke vette schuld. Pas in de afgelopen drie jaar ging ik me verdiepen in contentmarketing, die kennis had me destijds enorm veel verder geholpen. Hoe dat plan eruit had moeten zien? Nou ja, zoiets.

 

Publiek opbouwen

Al in 2010 was ik begonnen met schrijven en dat was natuurlijk een mooi moment geweest om te starten met het opbouwen van een publiek, contentmarketing kost immers tijd. Toen in juni 2014 T88 uitkwam, was er - behalve wat vrienden en familie - helemaal niemand die van mijn bestaan afwist en dat haal je nooit meer in. Als het nu 2010 was, zou ik mijn doelstelling heel concreet maken; zóveel boeken verkopen dat het meer opdrachten zou opleveren op het gebied van contentmarketing, een verfilming van het verhaal én de lancering van een bestaan als schrijver. Hoe je dat nog concreter kan maken? Laten we zeggen: 5000 boeken verkopen.

 

Niet aan tafel bij DWDD

Je moet in ieder geval de klassieke ambitie om bij DWDD aan tafel te komen loslaten. Ook dat is het oude denken. Je gaat je marketingstrategie toch niet vormgeven op basis van factoren die je verder niet in de hand hebt? Het lukte dan wel bij de aardige Eus, maar dat zijn uitzonderingen. Om mijn doel te bereiken moest ik een publiek opbouwen dat een beetje fan van mij zou worden, ik moest op het gebied van content iets doen dat nog niemand deed en wat heel dichtbij mijn persoonlijkheid ligt. Ik moest een inkijkje geven in mijn manier van denken om uit te groeien tot een echte schrijver, een ambitie die een miljoen andere mensen ook hebben. Daarmee heb je ook direct de doelgroep te pakken.

 

Continue reading
  2866 Hits
  2 Comments
2866 Hits
2 Comments

Vijvenhalve contenttip van de makers van De Luizenmoeder

Luizenmoeder

Iedereen heeft recht op goede content, deel 1

 

Jullie willen meer verhalen over contentmarketing? Dan krijgen jullie….Natuurlijk zullen we contentgoeroes blijven spreken en contentcases behandelen, maar vanaf nu zullen we ook regelmatig iets vertellen over onze visie op content. Niet omdat we zo geweldig zijn, maar omdat we oprecht vinden dat de content die bedrijven en merken maken stukken beter kan. Sterker nog, wij hebben een slogan: iedereen heeft recht op goede content!

 

Niet aan de zijkant van de danszaal
Prima dat je zegt dat het beter kan, hoor ik jullie zeggen. Maar dan moet je dus niet aan de zijkant van de danszaal blijven rondhangen met je grote waffel. Zullen we aftrappen met het beantwoorden van een hele belangrijke vraag? Wat is goede content? Oh sááái, dus jullie komen met een lijstje met de zes punten van goede content? Niet helemaal, we kennen jullie een beetje. We pakken de beste serie van de afgelopen tien jaar, De Luizenmoeder en bespreken aan de hand daarvan wat goede content is.



Continue reading
  7558 Hits
  1 Comment
7558 Hits
1 Comment

Adverteerders moeten volgers influencer goed kennen

Adverteerders moeten volgers influencer goed kennen
Door Theo Nieveen

Adverteerders moeten niet alleen naar de aantallen kijken als ze zich linken aan een influencer. Het is belangrijk dat deze merken en bedrijven precies weten wie de volgers zijn van deze YouTubers.

 
In de jaren negentig werd in Nederland voorzichtig geëxperimenteerd met product placement en andere vormen van commercie binnen tv-programma’s. RTL introduceerde hiervoor de term non-spot, ikzelf had de IPEX (In Program Exposure) bedacht. De naam in de markt werd non-spot en inmiddels leven we in het branded content tijdperk. Los van de naam is heeft deze vorm van adverteren in de afgelopen decennia een enorme vlucht genomen. Met de komst van vloggers en bloggers is het geëxplodeerd en sommigen vakgenoten spreken inmiddels al over branded content als de nieuwe toekomst van advertising.

 
Vloggers doen wat op tv stiekem gebeurdeEigenlijk doen vloggers in het openbaar wat op tv nog altijd een beetje in het geniep moet gebeuren. Een doos met een logo wordt omzichtig opengemaakt, een vrachtwagen met een bedrijfsnaam komt voorrijden. Het Commissariaat voor de Media heeft de mediawettouwtjes inmiddels wat laten vieren, maar turft er nog steeds kritisch op los. Vergelijk dat met een vlogger die make up van merk A aanprijst, shampoo voor wild haar van merk B, een jurkje van een Spaanse modekoning en de bijpassende slippers van de prijsvechter. Alles en iedereen wordt bij naam genoemd en met 100K plus volgers of abonnees heeft zo iemand al snel een respectabele kijkdichtheid (en belegde boterham). Bovendien zijn vlogkijkers meer dan gemiddeld geïnteresseerd in het onderwerp en rennen het liefst direct naar de (online)winkel om de aangeprezen artikelen aan te schaffen. Ze heten ook niet voor niets ‘volgers’.

 
Adverteerders omarmen influencersDe invloed en overtuigingskracht van vloggers (en bloggers) is fenomenaal en commercieel gezien meer dan interessant, dat is inmiddels wel bewezen. Reden genoeg voor adverteerders om ze te omarmen en als influencer in te zetten. We hebben natuurlijk allemaal The Tipping Point gelezen, dus we weten hoe belangrijk het is om een bepaalde kritische massa voor jouw product te winnen, zodat de kans op succes aanzienlijk wordt vergroot. Influencers kunnen daar een belangrijke rol in spelen. Maar gaat het alleen om de aantallen volgers, of moeten we ook kritisch kijken naar wie die volgers zijn? Om hier een antwoord op te geven grijp ik even terug op televisie. De keuze om in een programma te participeren heeft niet alleen te maken met het aantal kijkers, maar ook met de vraag ‘Past het programma bij mijn product?’ Past de acteur/-trice of presentator/-trice bij mijn product? Hoe ziet het kijkersprofiel eruit? Zijn die kijkers geïnteresseerd in mijn product en zijn het mensen die mijn product überhaupt (kunnen) kopen? Een boek in DWDD presenteren betekent een bestseller, een artiest heeft al snel een volle zaal. Maar heeft BMW ooit een run op de dealers gehad dankzij de participatie in de Postcode Loterij? Is het BMW imago veranderd? Ik betwijfel het. Doelstellingen, programma-inhoud, product en publiek moeten goed op elkaar afgestemd zijn wil het resultaat opleveren.

 
Alles weten van de volgers van vloggersZo is het naar mijn idee ook met de inzet van infuencers, al zal daar veel bewuster naar gekeken worden en de impact van wat zij presenteren groter zijn. Al was het maar omdat je er veelal alleen naar kijkt op een Ipad of smartphone. Daar gaat de vergelijking met tv enigszins mank, maar toch.
Gaat het alleen om de match van jou als adverteerder/product met de infuencer en de aantallen views (populariteit), of moeten we ook kritisch gaan kijken naar de volgers en abonnees? Wie zijn dat eigenlijk? Het kan niet zo zijn dat het alleen om de aantallen gaat, veel vloggers zijn voor velen ook ongetwijfeld een aspiratieniveau (rolmodel) en zijn dat dan ook de mensen die je echt wilt bereiken? Als we (online) bijna alles kunnen meten, dan zou kwalitatieve informatie over volgers, abonnees en viewers een mooie toevoeging zijn in de professionalisering bij de inzet van vloggers/bloggers/infuencers.

 
  2347 Hits
  0 Comments
2347 Hits
0 Comments

De toekomst is aan special interest

De toekomst is aan special interest

Mediakenner Derk Sauer gelooft in een mediatoekomst met kleinschalige bedrijven die zich helemaal storten op bepaalde niches. Hoe waarschijnlijk is zo’n scenario écht en welke rol spelen grote mediabedrijven als TMG, Sanoma en De Persgroep dan nog binnen dat medialandschap?

 
General interest gaat verdwijnen
Heel interessant was het verhaal van mediatycoon Derk Sauer die een tijdje terug op bezoek was bij de altijd boeiende mediapodcast van Alexander Klöpping en Ernst-Jan Pfauth. Sauer schetste het toekomstbeeld van de media en dat deed hij in zeer heldere bewoordingen. De man die met Independant Media een fors mediabedrijf opbouwde in Rusland en zich later intensief bemoeide met NRC verwacht dat de komende jaren ‘general interest’ volledig zal verdwijnen en dat daar allerlei ‘special interest initiatieven’ voor terugkomen. Media gaan zich vormen naar de interesses van mensen; als je van yoga houdt dan wil je alles lezen over yoga, zien over yoga en koop je ook allerlei spulletjes op het gebied van yoga.

Sauer lijkt niet te geloven in de toekomst van kranten omdat de informatie die daarin staat per definitie te oppervlakkig is. Zelf is hij bijvoorbeeld een groot liefhebber van de Franse Revolutie en daarvoor gaat hij naar musea, leest verhalen erover en luistert naar podcasts over deze periode. De voormalig hoofdredacteur van Nieuwe Revu denkt dat er uiteindelijk een heleboel nichepartijen overblijven die soortgelijke specialistische content maken en daarnaast een paar wereldspelers die het distribueren. Sauer vertelt dat hij veel mensen spreekt bij de grote uitgevers in Nederland. Even parafraserend: Ze praten altijd over het verlies aan lezers beperken en nooit over innovatie. Daarom denk ik ook dat die vernieuwing bij de kleine bedrijfjes vandaan moet komen.

Als ik Sauer goed begrijp dan denkt hij dat er uiteindelijk een paar hele grote partijen als Facebook, Google, New York Times en Amazon overblijven in de wereld, dan komt er lange tijd niets en daarna volgen de uitgevers van Yoga-informatie, voetbal, fietsen en dansen. Pfauth, Sauer en Klöpping komen trouwens wel met een goed model om die interesses online een beetje te ordenen. Een soort ‘mega Startpagina’ per onderwerp; podcasts, online magazine, webshops. Over wie dat nieuwe ordeningsysteem kan maken zijn de mannen het ook eens trouwens: Amazon natuurlijk.

 
Goede gedachte
De gedachte van Sauer is een interessante en waarschijnlijk ook een goede. Mijn interesses komen neer op media (meta-alarm), marketing, sport en een klein beetje lichtvoetige literatuur. Ik merk steeds vaker dat een talkshow als Jinek! of DWDD eigenlijk te oppervlakkig is om iets toe te voegen. Ik wil niet kijken naar acht minuten Tom Egbers over de aanstelling van Peter Bosz en de eerste persconferentie van Dick Advocaat die alles zegt wat ik ook kan zien, maar anderhalf uur lang een vrolijke, diepgravende analyse (met minimaal een man met een snor daarbij). Als TMG en John de Mol ruzie maken met elkaar dan wil ik de analyses van Marianne Zwagerman, Maarten Hafkamp én Mark Koster lezen. Allemaal.

Toch kleven er nogal wat vragen aan dit scenario van de mediatoekomst en daarom pleit ik ook voor een officieel Sauercongres waarbij dit scenario van voor naar achter besproken wordt door kenners. Ik heb even vier van die ‘vragen’ verzameld.

 
Agendasetting
De eerste vraag is: op welke manier komen en gaan interesses in een mensenleven? Sauer sprak over zijn liefde voor de Franse Revolutie en Yoga en er is een bepaald moment geweest dat deze passie voor een bepaald onderwerp werd aangewakkerd. Zou general interest daarin een rol kunnen vervullen de komende jaren? Je scrollt een beetje door je timeline of bladert door een krant en langzamerhand begin je een bepaalde interesse voor een onderwerp te ontwikkelen. Natuurlijk doordat iemand er enthousiast over is, maar dat kan ook een journalist zijn. Je wordt toch vaak nieuwsgierig door een ‘agenda setting functie’ in combinatie met de rol van je netwerk. Ik polste even een vriend die lang voor general interest bladen werkte en hij gelooft ook dat veel magazines verdwijnen, maar ook dat er ook ruimte zal zijn voor een paar van deze doorbladermedia. ,,Linda Magazine bewijst natuurlijk dat er wel degelijk plek is voor allerlei onderwerpen in een blad,’’ vindt hij. ,,Ik blijf het toch heel boeiend vinden om langs de kanalen te zappen waarna je opeens gepakt wordt door een geweldige documentaire over bruggen.’’

 
Intellectuele benadering
De opvatting dat mensen een paar thema’s in hun leven hebben waarin ze oprechte interesse hebben, is wel een intellectuele voorstelling van de werkelijkheid. We worden allemaal nieuwsgieriger en slimmer, maar er zijn ook nog voldoende mensen die zich niet compleet storten op een paar thema’s. Ze gaan naar de tennis- of voetbalclub, proberen hun kinderen een beetje aardig op te voeden en kijken graag naar een aantal programma’s op tv. Twintigers met baarden en sneakers in de grote steden zullen ongetwijfeld hun tv-draden hebben doorgeknipt en zich volledig focussen op yoga, health food en de laatste gadgets, maar het merendeel van de mensheid is wat minder specifiek bezig. Hun interesse voor voetbal gaat niet verder dan het kijken naar de wedstrijden en voor de rest zijn ze gewoon druk om alles een beetje aardig te regelen thuis. Natuurlijk zal, naarmate de welvaart toeneemt, de hardwerkende arbeider met de voetjes op de tafel verdwijnen, maar het is ook wel een beetje een luxe dingetje om je lekker de hele dag in één onderwerp onder te dompelen. Zou het een optie zijn dat general interest helemaal niet dood is, maar dat simpelweg de goede formule nog niet is gevonden (voor mannen dan)?

 
Nieuwsjagers
Sauer is vooral kritisch op krantenuitgevers die geen online verdienmodel konden bedenken waardoor ze zijn ingehaald door de special interest makers. Er zit wel iets in natuurlijk, de avontuurlijke wereldreiziger kon zich vroeger prima vermaken met de reisbijlage, maar daarvoor in de plaats heeft hij nu honderden sites tot zijn beschikking met veel betere informatie van zijn mede wereldreizigers. Het is echter de vraag of er niet een groep bestaat van mensen die heel veel interesse heeft in het nieuws op zich. Een club voor wie ‘het nieuws volgen’ een soort special interest is. Je ziet het een beetje aan de kijkcijfers van Het Journaal en RTL Nieuws die nog redelijk stabiel blijven vergeleken met andere programma’s. Natuurlijk zijn er gewoontekijkers, maar er zijn ook heel veel mensen die het nieuws altijd en overal volgen.

 
Wie maken het?
In de ogen van Sauer zal het medialandschap bestaan uit een paar hele grote mediaclubs in de wereld die de distributie verzorgen en een ontelbare hoeveelheid specialistische makers. Dus er komen yogabedrijven, fietsbedrijven en treinenspotfirma’s. Het gespecialiseerde yogabedrijf kent de achterban precies en koppelt daar producten aan voor de doelgroep. Er is een wekelijks yogamagazine, er zijn yogabijeenkomsten, er is een jaarlijkse yogaconferentie, een podcast over yoga en mensen zijn bereid daarvoor te betalen. Als ik Sauer een beetje goed begrijp dan moet zo’n bedrijf volledig zelfstandig functioneren. Dus er zal weinig ruimte zijn voor een moederbedrijf als Sanoma dat al die clubjes aanstuurt en daar is wel iets voor te zeggen. Want stel dat je een clubje van vijf visliefhebbers hebt gevonden met een magazine, een eigen merk hengels, een WK vissen en een congres over de beste visplekken dan is zo’n YouTube kanaal met een vispraatshow zo geregeld. Je zet een clubje bij elkaar, zoekt een studioruimte en draaien maar. Maar als je dat bij een groot mediabedrijf moet fixen dan levert dat veel ruis op: vergadermomentjes, verantwoording aan de aandeelhouders, gezamenlijke inkoopformulieren. Gedoe. Tenzij zo’n groot mediabedrijf een modus kan ontwikkelen waarin die kleine clubjes yogakenners, fietsfans en treinenspotters hun eigen vrijheid houden om nieuwe dingen te bedenken die geld opleveren.

 
Conclusie
Interessant om te volgen of general interest de komende jaren inderdaad zal verdwijnen als verdienmodel en, zo ja, wat er dan allemaal voor terugkomt. Zouden bedrijven als Sanoma, De Persgroep en TMG op de een of andere manier een toekomst voor zichzelf kunnen creëren door special interest clusters te bouwen? En op welke manier zouden deze clusters dan georganiseerd worden? Mijn verwachting is dat die ontwikkeling naar nichemarkten zich inderdaad zal doorzetten, maar dat ‘nieuws’ als een soort special interest cluster ook zal overleven. De vraag is echter of je daar honderden mensen op een goed verwarmde redactie voor moet hebben of dat je gewoon de tien beste journalisten per deelonderwerp (criminaliteit, sport, media, kunst en buitenland) bij elkaar zet en hen mooie dingen laat maken.

 
  3031 Hits
  1 Comment
3031 Hits
1 Comment

Het marketingsucces van Boef

Het marketingsucces van Boef

Bizar. De rapper Boef brak vorige week alle records door op Spotify 4,6 miljoen downloads op een dag te halen. Wat is het marketingsucces achter deze voormalige treitervlogger die zijn leven beterde?

 
Soms kost het urenlang brainstormen voordat je een beetje aardig verhaal bedenkt, maar ze liggen ook wel eens voor het oprapen. Precies dát gebeurde er toen rapper Boef een week geleden zijn debuutalbum Slaaptekort lanceerde. De streamcijfers knalden door het plafond. Terwijl Ed Sheeran (Boef bij RTL Boulevard: ik ben wel een beetje fan van Ed Sheeran) het record in handen had met 3 miljoen downloads kwam Boef tot 4,6 miljoen streams op één dag. Alle zestien nummers van het album stonden de afgelopen week in de Top 20 van Spotify Nederland. De eerste single van Boef werd inmiddels alweer meer dan 3 miljoen keer op YouTube bekeken. Okay, Sofiane Boussaadia (geboren in Frankrijk, Algerijnse ouders, opgegroeid in Eindhoven bij zijn oom) zoals hij in echte leven heet, kreeg een half jaar geleden een beetje bekendheid toen er kritiek kwam op zijn brutale treitervlogs, maar deze aantallen horen toch meer bij de grote namen als Adèle en niet bij deze jongen die net in de business komt kijken? Hij staat notabene op de 28-ste positie van meest gestreamde artiesten in de hele wereld. Met welke - mogelijk leerzame - marketingtruc heeft deze populaire vlogger zich van de ene op de andere dag tussen de grote jongens geschaard?

 
De rol van Ali B 
Een belangrijke rol lijkt weggelegd voor Ali B die bij DWDD afgelopen maandag toevallig tafelheer was. Nadat Boef zo negatief in het nieuws was en stevig werd aangepakt door Rick Nieman bij Humberto aan tafel, wendde Boef zich tot de Nederlandse knuffelmarokkaan (check hem bij The Voice, heel grappig). Ali praatte met hem, vertelde dat hij niet zomaar alles moet roepen in de media en werd bovendien zijn manager. Boef ging zijn album weliswaar in eigen beheer uitgeven, maar hij had iemand nodig die hem hielp bij het veroveren van Nederland (en België). Matthijs vroeg naar de achtergrond van het plotselinge succes waarop Ali B. zoiets zei als: Boef komt voor mainstream media zoals jullie misschien helemaal uit het niets, maar online speelt zich iets af. Daar is Boef al een hele bekende jongen.

 
Online fame 
Interessant natuurlijk; voor de DWDD’s, RTL Boulevards, AD’s, Telegrafen komt het succes van Boef als een volkomen verassing, maar online heeft deze 24-jarige gast een enorme bekendheid. Die fame gaat bij de huidige jongeren veel verder dan de liefde ooit ging tussen Madonna, Prince en wij veertigers. Zijn vlogs genaamd ‘gewoon Boef’ halen redelijk gemakkelijk tussen de 600.000 en 800.000 kijkers binnen; dat lukt hem een keertje of twee in de week en dat alweer voor een hele lange periode. Moeten we daar de basis vinden van de hele bijzondere streamcijfers? Heeft hij simpelweg zorgvuldig zijn potentieel binnengekopt en plaatjes verkocht aan de mensen die hem op grote schaal liken op allerlei niveaus? Natuurlijk zijn de nummers uitgebreid te horen in de vlogs.

 
Muziekondernemer
Jonatan de Boer, baas bij YouTube exploitant OnLane (Ponkers bijvoorbeeld) denkt dat er meer aan de hand is. ,,Ik heb een beetje rondgevraagd toen jij me die vraag stelde over het marketingsucces, maar ik denk ook dat de rol van Ali B iets groter is dan hij vertelde bij DWDD. Kijk, in de muziekwereld is het niet zo gek om door grote inkoop van cd’s een plek in de Top 40 te krijgen omdat dat publiciteit oplevert. Ik wil helemaal niet beweren dat Ali B streams heeft gekocht bij Spotify, maar hij is vast wel een enorme kenner van de manier waarop Spotify werkt. Niet voor niks zegt Boef over de reden dat hij met Ali B aan de slag ging. Hij is een van de beste muziekondernemers van Nederland.”

 
FiltrDe Boer legt uit op welke manier je de algoritmes van Spotify kan bewerken. ,,Spotify geeft dagelijks suggesties voor nieuwe afspeellijsten en in deze lijstjes kan Boef wel eens een goede positie hebben gehad. Sony heeft bijvoorbeeld een dienst genaamd Filtr. Dat komt erop neer dat deze dienst speellijsten samenstelt, bijvoorbeeld op basis van de woorden ‘nineties hits’ en deze lijsten komen dan op jouw Spotify-account. Dat gaat prima, maar het is wel zo dat er natuurlijk alleen maar platen naar boven komen van Sony. Ali B staat in de online wereld bekend als iemand die heel goed zicht heeft op de werkwijze van Spotify en dat werkt blijkbaar goed voor iemand als Boef.”

 
Enorm online potentieel van Boef 
Los van de positieve invloed van ‘Spotifygoeroe’ Ali B klopt het natuurlijk dat het online potentieel van Boef enorm is. Bovendien haalde hij met eerdere tracks ook al miljoenen views binnen online. ,,Een paar jaar geleden zag je dat iemand als Enzo Knol een enorm publiek opbouwde onder - zeg maar even - nieuwbouwtieners uit Purmerend en Vught. Boef doet hetzelfde, maar dan met een iets andere kern van jongeren als fundament. Zijn basis bestaat uit tieners uit de grote steden die Enzo misschien helemaal niets vinden, maar Boef vinden ze een grote held. Ze zien hoe hij het leven op de straat leeft dat ze zelf ook leven en daarin zijn ze hem gaan volgen. De rauwe achtergrond die Boef heeft gehad delen ze met hem en dat maakt hem geloofwaardig,” aldus De Boer.

Hij vindt trouwens dat de talentvolle rapper zijn basisdoelgroep via de vlogs heel zorgvuldig heeft uitgebouwd. ,,Ik weet uit ervaring van onze YouTubers dat het heel belangrijk is om constant met nieuwe films te komen; dat houdt hij al een langere periode heel goed vol. Hij denkt na over zijn onderwerpen, filmt veel zelf en zet het zelf in elkaar. Zo’n jongen kent alle marketingwetten van online uit zijn hoofd; niet omdat hij daar congressen over bijwoont, maar omdat het zijn leven is.”

 
Rolex kopen in Limburg 
In zijn films op YouTube krijgen we een inkijkje in het leven van de rapper, zo zien we bijvoorbeeld hoe hij een Rolex gaat kopen bij een juwelier in Limburg. Is het echt zo dat de jeugd zich met hem vereenzelvigt? De Boer: ,,Je moet eigenlijk even al zijn films kijken want hij heeft een bepaalde ontwikkeling doorgemaakt en die ontwikkeling beleven de fans ook mee. Bij Enzo Knol zegt een oudere generatie ook: waarom moet ik zien hoe hij naar de kapper gaat? Maar het is wel écht en iemand als Boef spreekt precies de taal van zijn fans.”’ Hij heeft ook een hele intensieve band met zijn fans online, bedankt ze altijd en heeft via social media enorm veel contact met hen. ,,Weet je wat hij knap doet? Hij zorgt voor herkenbaarheid in de verschillende kanalen door steeds stopwoordjes als ‘het is gewoon Boef man’ te gebruiken. Dat werkt goed,” weet De Boer.

 
Helden komen dichterbij
Dat is natuurlijk ook het grote verschil met de artiesten in de jaren tachtig en negentig. De fans van de huidige generatie helden komen veel dichterbij dan toen. Destijds moest je wachten voordat er ergens een Hitkrantredacteur zin had om een verhaaltje te tikken met Henny Vrienten en nu kijk je gewoon elke week twee keer een half uur wat jouw held allemaal meemaakt. Jongeren vinden dat geweldig (net zoals wij dat vroeger ook geweldig hadden gevonden, maar ja: er was geen YouTube). Tel daar de commerciële handigheid van Ali B bij op op en je hebt zomaar een succesvol marketingconcept in handen. ,,Dat is waar, maar vergeet ook niet dat het een hele talentvolle jongen is. Hij heeft keihard gewerkt om een goede plaat af te leveren die trouwens veel rauwer is dan je zou verwachten op basis van zijn grote achterban. Het is echt geen Overnight Success, maar het resultaat van hard werken. Mooi toch?”,  stelt De Boer.

En dat grote geld? Kan hij binnenkort weer naar Limburg rijden voor een Rolex? ,,Ha ha, dat moet wel lukken ja. Via de streams op Spotify en de views op YouTube alleen al komt er voldoende binnen. Ik vind bovendien dat zijn nieuwe bewustzijn van zijn voorbeeldfunctie hem ook geschikt maar voor grote merknamen. Ik zou altijd pleiten voor een langdurige overeenkomst zodat je echt samen dingen kan doen. Met die aantallen moet dat ook wel goed komen.”

 
 
  7956 Hits
  0 Comments
7956 Hits
0 Comments

Be Candid,
it’s contagious.

Candidness is the quality of speaking with
honesty and authenticity. Our Candid editorial
team shares stories that matter on media, data,
marketing, creativeness and technology.

Our Candid editorial team
creates stories that matter.