Candid. Platform
for growth.

Automaat accepteert gebruikte batterijen als betaalmiddel

Hoe moedig je inwoners van een grote stad als Moskou aan om te recyclen? Volkswagen kwam met een bijzondere oplossing: het pop-up automaat Think Machine die gebruikte batterijen accepteert als betaalmiddel.

 
Geen slecht idee, als je bedenkt dat alleen al in Moskou meer dan 15 miljoen batterijen per jaar worden weggegooid. De automaten werden op populaire plaatsen in de stad geplaatst. Na het invoeren van lege batterijen kregen ze er gadgets voor terug zoals een stress bal, een flesje water of een T-shirt. Een groot succes, want alleen al in de eerste maand werden er 8000 batterijen verzameld.

https://www.youtube.com/watch?v=4Cm3kDmgSqc

Ludieke flyer van chocolade moedigt afvallen aan

Het Zuid-Afrikaanse dieetprogramma SureSlim lanceerde een bijzonder ludieke flyer om nieuwe klanten aan te trekken. De flyer was namelijk gemaakt van melkchocolade.

 
De chocolade flyer werd door het land verspreid en bood mensen 20% korting op het dieetprogramma, mits ze hun flyer in zijn geheel weer inleverde bij een SureSlim filiaal. Voor degene die de verleiding niet konden weerstaan en toch een hapje hadden genomen was er een andere oplossing. Zij kregen alsnog 1% korting voor elk blokje chocolade dat ze niet hadden opgegeten.

https://www.youtube.com/watch?v=H3yalmk-1CQ

 
 

Kan ethiek het tij keren?

Door Bruno Braakhuis
 

We leven in een behoorlijk roerige tijd. Veel roeriger dan we ons wellicht realiseren. Ergens in de volgende eeuw zal deze tijd beschreven worden door historici. Het zal een naam krijgen. Zoiets als ‘de Laatste Grote Volksverhuizing’. Of liever ‘de Tweede Verlichting’. We zijn ook wel toe aan een tweede Verlichting.

 
Het gelijkheidsbeginsel, de mensenrechten en de burgerrechten, de scheiding tussen Kerk en Staat gebaseerd op rechtvaardigheid en democratie; zaken die destijds bevochten en gerealiseerd zijn, lijken nu soms weer op de tocht te staan. Het westerse kapitalisme, dat sinds de industriële revolutie manifest voet aan de grond kreeg, lijkt de beloofde maatschappelijke ordening van gelijkheid door de vrije markt niet waar te maken. Integendeel. De kloof tussen rijk en arm neemt toe, ook in de westerse landen zelf. Het milieu verziekt. Zo bijna onmetelijk als de oceanen en zeeën zijn, we krijgen ze als mensen toch vies en levenloos. Het klimaat slaat op hol. We zijn in staat om onze atmosfeer zo te veranderen dat we er greep op verliezen. Gedreven door armoede, gevolgen van klimaatverandering en enorme welvaartsverschillen krijgen we ongekend grote bevolkingsmigraties op gang.

 
American values leiden tot tweedeling
De opbrengsten van de eerste Verlichting zijn onvoldoende ter harte genomen en hebben deels plaatsgemaakt voor westerse morele superioriteit. Zowel Madeleine Albright als Condoleeza Rice hebben uitgesproken dat ‘American values are Universal values’. Dat is de blindheid ten top, als je je realiseert dat het juist die ‘values’ zijn die leiden tot achterstelling van grote groepen mensen en zelfs hele volken. Misschien beschrijven de toekomstige historici onze tijd wel als het einde van die eerste Verlichting.

 
Kan mens eigenbelang opzij zetten?
Dan is de vraag of we ons daar in het nu wel bij moeten neerleggen. Of we nu al die toekomstige historici ongelijk gaan geven. Dat we in staat blijken om de geschiedenis in eigen hand te nemen en de noodzaak voor een Tweede Verlichting te voorkomen. Dat we nog eens herbeoordelen waar we staan, wanneer het gaat om wat we bevochten hebben. Zijn we in staat om onze eigen belangen opzij te zetten voor het gemeenschappelijke belang? Zoals het bestrijden van klimaatverandering ten koste van het blinde geloof in oneindige economische groei. Zijn we in staat om ons economische belang ondergeschikt te maken aan het behoud van leven in de voor de menselijke biotoop zo vitale oceanen en zeeën? Kunnen we ons westerse protectionisme, het krampachtige behoud van onze welvaart ten koste van de rest van de wereld, deels opgeven en overgaan naar het delen ervan? Zijn we in staat om onze korte termijnbelangen ondergeschikt te maken aan onze lange termijnbelangen? I wonder.

 
Ethische vragen ondergeschikt
Dat zijn vragen die ons bij Abaelard bezighouden. We vinden onszelf zo fatsoenlijk, maar als je er goed naar kijkt, zijn we dat dan eigenlijk wel? Houden we ons wel bezig met de gevolgen van ons handelen, met de impact op de samenleving van bedrijfsactiviteiten…ik vraag me echt af of dat echt zo is. Niet dat ik de spagaat niet begrijp hoor. Natuurlijk heb je als RvB de KPI’s van de RvC in je nek hijgen. En dan heb ik het nog niet eens over de verwachtingen ten aanzien van winstmaximalisatie door de aandeelhouders. Ook nog eens elk kwartaal die verantwoordelijkheid. Dan is de rest maar bijzaak. Dan zijn al die indirecte gevolgen voor de langere termijn bijzaak. Ook al tasten die juist die zaken aan, die de Verlichting ons destijds heeft opgeleverd. Dan is de vraag over wat fatsoenlijk is, wat ethisch is, ondergeschikt.

 
Goed of fout
Ethiek is niet moralistisch. Moralisme kenmerkt zich door morele superioriteit. Het veroordelen van mensen die andere opvattingen hebben, of het nou religieus of anderszins is. Ethiek gaat puur over de vraag of wat je doet goed of fout is. Onbevooroordeeld. Door gewoon te kijken naar wat je doet. Als persoon, als organisatie of anderszins. Welke gevolgen jouw handelen, of het handelen van jouw organisatie, heeft op anderen. En daar je een mening over te vormen. Samen met anderen. Over de rechtvaardigheid ervan, over de gevolgen ervan voor andere mensen, klimaat, milieu, de maatschappij. Alleen als we daartoe in staat zijn, kunnen we het tij keren en de noodzaak van een Tweede Verlichting voorkomen.

 
Bruno Braakhuis is samen met Maarten Lemmers bedenker, oprichter en eigenaar van Abaelard

Fusiepartners Ziggo en Vodafone azen op content

De voorgenomen fusie tussen Ziggo en Vodafone in Nederland is een logische stap in de toekomstige telecom- en mediamarkt. De samenvoeging van vaste en mobiele kanalen, gecombineerd met eigen, premium content, lijkt bij voorbaat een winnende strategie.

 
In februari maakten Liberty Global – het moederbedrijf van Ziggo – en de Britse telecomgigant Vodafone bekend dat ze in Nederland willen fuseren. Het zal even slikken zijn voor het Ziggo-personeel, dat nog moet bijkomen van de reorganisatie na de fusie met UPC vorig jaar. Maar dergelijke bewegingen lijken in de huidige mediamarkt vrijwel onvermijdelijk.

Door deze nieuwe aangekondigde fusie moet een groot concern ontstaan dat toegang tot telecomdiensten en tv-content kan combineren en een verdere mobiele strategie kan uitstippelen. Vodafone Nederland en Ziggo bezitten beiden de helft. Als de marktwaakhonden het goedkeuren, dan staat er voor het einde van het jaar een nieuw groot telecombedrijf in Nederland.

 
Voorbeeld in Europa
Nederland zou een voorbeeld kunnen zijn in Europa, want ook in Duitsland en Engeland zou een dergelijke fusie kunnen ontstaan. Vodafone en Liberty Global zitten sinds een jaar of twee, drie in hetzelfde speelveld. Beiden keken de afgelopen jaren naar overnamemogelijkheden op de kabelmarkt. Zo wist Liberty Global in Nederland Ziggo binnen te halen en liet het bedrijf fuseren met dochter UPC. In Duitsland kocht Vodafone het grootste Duitse kabelconcern Kabel Deutschland. Daarvoor was ook Liberty Global in de markt. Rond die tijd werd ook al gespeculeerd dat de twee ondernemingen wellicht zouden  samenvloeien.

Vier diensten
Ziggo en Vodafone bouwen allebei aan een netwerk waarbij ze vier diensten kunnen aanbieden: vaste en mobiele telefonie, internet en televisie. In Nederland heeft Ziggo dan wel het grootste vaste kabelnetwerk, maar een eigen mobiel netwerk ontbreekt. Ziggo gebruikte tot nu toe het Vodafone-netwerk voor die diensten. Andersom heeft Vodafone een enorm mobiel netwerk, maar geen vast en geen kabel. Ze lopen daarmee vooruit op een volledig mobiele toekomst, want de verwachting is dat over niet al te lange tijd alles via razendsnelle mobiele verbinding tot stand komt.

In Nederland wordt Ziggo-Vodafone (beide bedrijven behouden hun naam) een grote concurrent van KPN. Jarenlang was KPN de onbetwiste marktleider in telecomdiensten, maar deze voorgenomen fusie is een directe aanval op dat marktleiderschap.

 
Kansen voor premium content
Voor beide bedrijven is er nog een ander groot belang: premium content via de eigen platforms kunnen bieden. Internationaal is er een beweging dat telecom- en kabelconcerns naast het aanbieden van content van anderen ook eigen content gaan bieden. Van oudsher bieden kabelbedrijven content van tv-bedrijven in een pakket en zenden dat uit op hun eigen netwerken. Maar ze hebben concurrentie gekregen uit een andere hoek: nieuwe aanbieders als Netflix, YouTube en Multi Channel Networks. Bij Netflix kun je voor nog geen tientje per maand series binge-watchen en de nieuwe generatie kijkers zit de hele dag gratis (als ze de reclame op de koop toe nemen) op YouTube of sociale media om daar naar (gedeelde) filmpjes te kijken. De vraag is dan of je nog wel een tv-pakket wilt afnemen.

 
Vaste tv verliest klanten
Gezien de laatste cijfers van Ziggo wordt die vrees bewaarheid. De kabelexploitant zag in het vierde kwartaal van 2015 opnieuw veel klanten vertrekken. Het verloor ruim 50.000 televisieabonnees. Door de afname van het aantal tv-klanten komt het totale aantal Ziggo-klanten met een tv-abonnement op 4,09 miljoen. Ondertussen is het aantal internetklanten juist stabiel gebleven. Dat cijfer staat op 3,1 miljoen. En het aantal mobiele klanten steeg: met 5.900 naar bijna 187.000.

 
Eigen content een must
Consumenten kiezen dus tegenwoordig graag hun eigen route als het gaat om video- of televisiecontent en daar moeten de kabelaars nu op inspelen door niet alleen tv-pakketten te bieden maar ook eigen content.

Sport en muziek lijken daarbij de grote aanjager. Ziggo bijvoorbeeld besloot in november vorig jaar met het opzetten van een eigen – voor abonnees – gratis sportkanaal. Het bood Jack van Gelder aan een contract als gezicht van de zender.

KPN kwam ongeveer tegelijkertijd met KPN Presenteert en biedt unieke content, zoals programma’s in samenwerking met voetbalblad Voetbal International (sport) en het Amsterdam Dance Event (muziek).

Vodafone kijkt ook rond op dat vlak. Het zag hoe vorig jaar in Groot-Brittannië concurrent BT er met de live-uitzendrechten van de Britse voetbalcompetitie Premier League vandoor ging. Er waren al speculaties over een samenwerking tussen Vodafone en BskyB. In Nederland heeft Vodafone door de voorgenomen fusie nu ineens ook veel mogelijkheden op het gebied van eigen content.

 
Invloedrijke topman
En er zijn nog veel meer mogelijkheden voor de twee concerns samen, waarbij de miljarden binnenstromen. Gezamenlijk hebben ze flinke armslag om contentdeals te maken met derde partijen.

Bijkomend voordeel is dat Liberty Global een rijke grootaandeelhouder heeft die overal zijn invloed heeft. Het gaat om de Amerikaanse miljardair John Malone, bijnaam de Cable Guy. Hij is bijvoorbeeld met Liberty Global eigenaar van het Britse Virgin Media. Maar ook zit hij in de boardroom van Discovery Holding Company (eigenaar van zenders als Discovery Channel, Eurosport, TLC en ID). Met zowel Liberty als Discovery kocht hij zich vorig jaar nog in bij filmproducent Lions Gate, bekend van films als The Hunger Games en Twilight.

Een dergelijke invloedrijke topman die overal contentcontracten kan afsluiten, maakt dat Ziggo-Vodafone een behoorlijk winnende deal zou kunnen zijn op de (Nederlandse) consumentenmarkt. Zeker als de twee bedrijven samen een goede prijs bieden voor een mooi totaalpakket.

Chanel definieert huisstijl in haute couture vocabulaire

De klassieke parels, de gestikte tas en het tweed jasje: ze zijn onlosmakelijk verbonden met het Franse modehuis Chanel.

Maar dat dit slechts twee van de typische elementen zijn, leer je al snel in de nieuwste editie van de Inside Chanel videoserie. Hierin schoolt Chanel haar consumenten en modeliefhebbers over haute couture en design. Met behulp van een haute couture woordenboek leer je alles over de terminologie en typische elementen van Chanel.

Het idee achter de Inside Chanel serie is niet zozeer om te pronken met het succes van Chanel. Maar meer als een herinnering aan oprichtster Coco Chanel en het gekatalyseerde creëren van een merk. Maar je leert ook over de geschiedenis van het wereldberoemde modehuis. De video’s worden verspreid op social media zoals YouTube onder de naam Inside Chanel.

https://www.youtube.com/watch?v=d2eTDPdRkkc

 

Mobiele app helpt freelancers een werkplek te vinden

Als freelancer ben je vaak niet gebonden aan een vaste werkplek. Je gaat er vaak op uit met je laptop. Maar er is niet altijd ruimte om ergens op je gemak te werken.

Daar bedacht het Duitse Desk.Works een oplossing voor: een app waarmee je als freelancer een vrije werkplek bij jou in de buurt kunt vinden, overal ter wereld. Bedrijven met een vrije werkplek voor freelancers kunnen deze aanmelden en toevoegen aan de app. Hiermee verdienen zij geld, elke keer als iemand een ruimte bij hen huurt.

Meer info: desk.work

Rihanna opnieuw meest gestreamde vrouwelijke artiest wereldwijd


 8 maart 2016

Spotify viert ‘Women's History Month’ en Internationale Vrouwendag door invloedrijke vrouwen uit de muziek en cultuur te eren.

  • Ariana Grande en Beyoncé vergezellen Rihanna in top 3 populairste vrouwelijke artiesten wereldwijd
  • Anouk staat als enige Nederlandse vrouwelijke artiest in de top 10 van ons land
  • Spotify lanceert ‘Women in Music & Culture’-reeks om vrouwelijke artiesten en schrijvers uit te lichten
 
Spotify viert ‘Women's History Month’ en Internationale Vrouwendag door invloedrijke vrouwen uit de muziek en cultuur te eren. Spotify onthult daarom ook vandaag wie de meest gestreamde vrouwelijke artiesten zijn en lanceert een nieuwe reeks content, die iconische en opkomende vrouwelijke artiesten en auteurs uit de muziek en literatuur uitlicht.

 
Volgens wereldwijde streams is Rihanna de populairste vrouwelijke artiest op Spotify, gevolgd door Ariana Grande en Beyoncé. Van alle vrouwelijke artiesten in de top tien wordt Beyoncé echter het meest gestreamd door vrouwen op Spotify. In Nederland is Ariana Grande de meest gestreamde vrouwelijke artiest op Spotify. Anouk staat als enige Nederlandse vrouwelijke artiest in de top 10 van ons land.

 
Meest gestreamde vrouwelijke artiesten op Spotify wereldwijd
1.    Rihanna

2.    Ariana Grande

3.    Beyoncé

4.    Ellie Goulding

5.    Katy Perry

6.    Lana Del Rey

7.    Sia

8.    Adele

9.    Selena Gomez

10.  Meghan Trainor

 
Meest gestreamde vrouwelijke artiesten op Spotify in Nederland
1.    Ariana Grande

2.    Rihanna

3.    Beyoncé

4.    Adele

5.    Ellie Goulding

6.    Katy Perry

7.    Anouk

8.    Meghan Trainor

9.    Nicki Minaj

10.  Jessie J

 
Ter ere van de ‘Women's History Month’, lanceert Spotify 'Women in Music & Culture', een reeks content die een aantal van de meest iconische en opkomende vrouwenstemmen in de muziek, literatuur en entertainment uitlicht.

 
De reeks omvat:
  • Vijfteen afspeellijsten in verschillende genres, met exclusief commentaar van gastartiesten als Kelly Clarkson over Aretha Franklin, Zendaya over Beyoncé en Sydney van Echosmith over Joni Mitchell.
  • Afspeellijsten variërend van 'Women of Pop' en 'Women of Hip Hop' tot 'Women of Metal' en 'Women of Fresh Finds'.
  • Geselecteerde werken van invloedrijke vrouwen uit de literatuur, waaronder de romans, gedichten en verhalen van Jane Austen, Sylvia Plath en Emily Dickinson.
  • Meer dan 70 gedichten die zelf voorgelezen zijn door de vrouwelijke auteurs, met Rita Dove, Elizabeth Bishop, Gertrude Stein, en nog veel meer.
  • Een inspirerende afspeellijst van Golden Globe winnaar Gina Rodriguez, van de populaire tv-show Jane The Virgin, als aftrap van de geheel nieuwe 'Spotify Latinos Trending’ serie.
 

Campagne op Facebook: speel in op Wow-emotie consument

De populaire Vind ik leuk-button op Facebook is uitgebreid met 5 nieuwe varianten, oftewel ‘reactions’. De reacties van de consument zijn verdeeld. Maar welke interessante kansen biedt dit merken die dit sociale medium als handige marketingtool gebruiken?

 
Volgens Bloomberg wordt ’like’ dagelijks 6 miljard keer gebruikt op Facebook. Dat is meer dan het aantal zoekopdrachten via Google. Desondanks groeide de vraag naar een dislike button. Een heftige of verdrietige post ‘liken’, voelt voor de meeste FB-gebruikers namelijk ongepast. Daarom heeft Facebook na lang onderzoek Love, Haha, Wow, Sad en Angry als nieuwe emoji’s toegevoegd. Geen dislike dus.

 
Gat overbrugd
Volgens mediapsycholoog Mischa Coster is dit toch een goede aanvulling. En niet alleen voor de consument. ,,Het maakt het ten eerste voor iedereen mogelijk om op een passendere manier te reageren. Voor de consument wordt het gat dat eerst tussen een like en het geven van een reactie zat, nu mooi overbrugd. Bij een vage kennis die iets ernstigs meemaakt, voelt het niet gepast om te liken. En die persoon staat weer te ver weg om een reactie te plaatsen. Veel Facebook-gebruikers deden dan maar niets. Al was het wel steeds meer een ongeschreven regel dat de likes bij dit soort berichten inmiddels gezien werden als een teken van steun en sympathie,” zegt hij.

Verder valt hem op dat de meeste nieuwe reactions positief zijn. ,,Al kun je de verbazingsemoticon natuurlijk op twee manieren opvatten. Het zorgt ervoor dat Facebook over het algemeen een positief sociaal medium probeert te blijven,” aldus Coster. Vandaar dus ook geen dislike-button.

 
Roep een specifieke emotie op
Door de verschillende emoji’s is het social medium nu zelfs nog beter in te zetten voor merken, denkt Coster. ,,Door de diverse emoticons kun je met jouw content veel gerichter inspelen op de echte emotie van mensen. Door goed na te denken over jouw post en hierbij specifiek een bepaalde reactie op te wekken, zoals ‘Haha’ of ‘Wow‘, kun je nog meer gerichtere reacties verwachten. En des te meer likes en reacties, des te eerder je ook bij andere consumenten in hun timeline verschijnt. Zo wordt jouw merk steeds beter zichtbaar. Het algoritme van Facebook zit nu namelijk zo in elkaar dat ook de reacties als likes tellen.”

 
Stijging merkwaarde
Deze nieuwe emoticons zijn dus een perfecte uitbreiding voor de content strategie van elk merk. ,,Goede doelen hebben nu bijvoorbeeld de mogelijkheid om een ernstig verhaal te posten, waar de consument met een gepaste emoticon op kan reageren,” aldus Coster. Met als gevolg meer ’sad’-reactions, groter bereik en een stijging van je merkwaarde.

 
Gedetailleerde gebruikersprofielen
Facebook was natuurlijk al een goede bron voor marktonderzoek. Maar de data kwamen niet veel verder dan inzicht in welke producten of uitingen simpelweg leuk en minder leuk worden gevonden. Door een enkele reactie werd de mening van de doelgroep al iets duidelijker, maar die zie je niet terug in de statistieken. Met dank aan de nieuwe reactions is alles veel gedetailleerder. Coster: ,,Je weet nu precies hoeveel mensen op een bepaalde manier reageren. Zo kun je gemakkelijk gedetailleerde gebruikersprofielen maken.”

 
Makkelijker voor social media teams
Voor een negatief effect op zijn brand hoeft niemand overigens snel bang te zijn. ,,Als mensen een klacht hebben, zetten ze die toch wel op Facebook. Dat gebeurde voorheen ook. Aan het merk is het vervolgens de vraag hoe hier op te reageren,” legt Coster uit. ,,En de toevoeging van reactions maakt het voor het webcare of social media teams alleen maar makkelijker. Zo is namelijk veel beter in te schatten hoe je het beste kunt reageren op een negatief bericht. Door deze extra info krijg je nog meer inzicht en kun je dus makkelijker de juiste reactie posten. Een perfecte branding tool. Soms is het ook simpelweg de vraag of het überhaupt helpt om een reactie te posten of dat het beter is om te wachten tot het vanzelf overwaait, voordat je het alleen maar erger maakt.”

 
Speel in op de Wow-emotie
Met vijf nieuwe emoticons kan er natuurlijk maar één zijn die het populairste wordt bij de consument. Coster heeft geen glazen bol, maar waarschijnlijk wel al het antwoord. ,,Wetenschappelijk gezien weten we dat de ‘Wow-emotie’, in de vorm van positieve verbazing, het meeste effect heeft als je kijkt naar content viraliteit. En die emotie is door Facebook nu ook daadwerkelijk uitgesproken. De kans om daar gebruik van te maken kun je dus als merk bijna niet laten liggen. Al is het natuurlijk wel zo dat niet ieder merk Wow-waardige boodschappen heeft. Maar als deze emotie wel goed bij je strategie past, moet je daar zeker op focussen. Je zou Facebook zelfs als testplatform kunnen gebruiken voor andere distributiekanalen, waarbij je de content die Wow oproept hogere prioriteit geeft,” aldus Coster.

En als Facebook dan nog één aanpassing maakt, is het echt een goede branding tool. ,,Het zou perfect zijn als in het algoritme niet de likes, maar de Wow-reactions het zwaarst gaan wegen. Zo krijg je het gewenste effect en groeit je zichtbaarheid.”

 

Trekt Snapchat adverteerders weg bij Facebook?

Snapchat meldde onlangs dat het ruim 100 miljoen dagelijkse gebruikers heeft en dat er 8 biljoen video’s per dag worden bekeken. Snapchat is klaar voor de strijd om adverteerders met Facebook, Twitter en andere sociale platformen.

De CEO, Evan Spiegel presenteerde in dat verband belangrijke data voor investeerders. Centraal staat het groeiende succes in het bereiken van een jongere doelgroep, die wel 25 tot 30 minuten per dag op Snapchat zit.

Snapchat begon met de mogelijkheid tot adverteren in 2014. De sleutel tot succes zit hem in de moeilijk te bereiken doelgroep van 18 tot 34 jaar oud. Snapchat zit precies op die doelgroep, in tegenstelling tot Facebook

Apps converteren 120% beter dan mobiele sites

De mobiele verkoop is de afgelopen periode enorm gestegen. Retailers die dit links laten liggen vallen al snel buiten de boot. Dit blijkt onder meer uit cijfers van Criteo’s Q4 2015 State of Mobiel Commerce Report, gebaseerd op een wereldwijde analyse van 1.4 biljoen transacties.

In het rapport staat dat 40% van de e-commerce transacties worden gemaakt met verschillende apparaten, waaronder mobiele telefoons. Opvallend is dat Japan het land is met de meeste mobiele verkopen. Maar ook dat retailers met succesvolle apps veel meer verkoop genereren dan via een mobiele site of via de pc.

Meer info: criteo.com

Libresse strijdt voor menstruatie-emoji’s

Door Juliette Piepers

Uit onderzoek van Libresse, gedaan in het Verenigd Koninkrijk, blijkt dat 50% van de meiden tussen de 12 en 14 jaar het moeilijk vindt om over (hun) menstruatie te praten. Dit is meteen een leeftijdsgroep die veel gebruik maakt van Whatsapp en de bijbehorende emoji’s of emoticons.

 
Daarom ontwierp Libresse 6 speciale icoontjes die herkenbare situaties uitbeelden waar vrouwen tijdens hun menstruatie mee te maken hebben. Denk aan een opgeblazen gevoel, buikpijn, PMS en puistjes. Libresse wil nu de volgende stap nemen door de emoji’s aan de bieden bij Unicode.

Het doel is dat met deze speciale menstruatie-emoji’s meiden gemakkelijker over dit onderwerp praten. Vandaar dat Libresse gisteren een online petitie startte op Change.org. Hier kan iedereen tekenen om het initiatief te steunen. De ondertekende petities worden 21 maart aangeboden bij Unicode. Als zij veel aanvragen krijgt voor een bepaalde emoji, is de organisatie namelijk eerder geneigd deze goed te keuren.

Petitie: change.org/femojis

Google-topman: maak eind aan GRP en gemakzucht

Adverteerders en marketeers moeten in het digitale tijdperk het roer fundamenteel omgooien. Ze moeten stoppen om de doelgroep 20-49 met one-size-fits-all boodschappen te bestoken alsof het één homogene groep consumenten is. Bereik meten in gross rating points (GRP’s) en afrekenen in kosten per acquisitie (CPA’s) is zinloos zonder te corrigeren voor engagement.

 
Wie dat zegt? Joris Merks-Benjaminsen - Head of digital transformation bij Google en schrijver van het beste marketingboek van 2015: Online brand identity. Hij hield de specialisten uit de marketing- en mediawereld tijdens het MWG-congres een spiegel voor, waar ze liever niet in kijken.

Hij ziet met enige verbazing dat sommige bedrijven nog steeds een gescheiden online en offline marketing afdeling hebben. Digitaal hoort volgens hem geen eigen specialiteit te zijn, maar moet overal in verweven zitten.

 
We weten hoe het moet, maar doen het niet
De Google-topman verbaast zich over de hedendaagse praktijk in de media- en reclamewereld, die al lang niet meer aansluit bij de realiteit en de mogelijkheden die digitalisering biedt. ,,We weten heel goed hoe het moet, doen dat vervolgens structureel niet en doen de dingen waar we eigenlijk niet meer in geloven. Dat is slecht voor het vak,” stelt hij.

Want hoewel we heel goed weten dat ieder mens – en dus iedere consument – verschillend is, krijgt iedereen in de doelgroep 20-49 dezelfde one-size-fits-all boodschap toegestuurd. Op televisie en radio kon dat niet anders, maar digitaal zijn op maat gesneden, gepersonaliseerde advertenties prima mogelijk.

Waarom dat niet gebeurt? Gemakzucht, denkt Merks-Benjaminsen. Veel mediaplannen noemen in één regeltje digital in de mediamix en gaan gewoon verder met de one-size-fits-all  campagnes.

 
Waardeloze vereenvoudigen van werkelijkheid
Adverteerder mikken op de laatste klik voor het koopmoment. Tik je op Google ‘koop dit’ of ‘boek dat’ in, dan krijg je pagina’s vol producten, hotels of reizen. Zoek je op ‘leukste plekjes’ dan blijft de pagina leeg. Waarom? Dat is moeilijker door te meten, er zitten meer kliks voor de aankoop en dat is lastig.

Merks-Benjaminsen: ,,Met GRP en CPA hebben we een vereenvoudiging van de werkelijkheid gecreëerd die zo ver van de werkelijkheid af staat dat je er eigenlijk niets meer aan hebt. En dat blijven we toch maar doen. Het resultaat is dit: We zeggen dat de klant centraal staat. En we zeggen dat we relevant willen zijn over de hele customer journey. Maar 90 procent van alle branding budgetten wordt op bereik afgerekend zonder te corrigeren voor engagement. En 90 procent van de niet-branding budgetten wordt op kosten per acquisitie afgerekend, op de laatste klik vlak voor de aankoop.”

 
Klant staat niet centraal
Op die manier gaan adverteerders pushen (branding) en stalken (performance) en vergeten ze een grote groep mensen die vragen stellen en inspiratie zoeken. ,,En dan zijn we verbaasd dat consumenten adblockers gaan installeren. Natuurlijk doen ze dat, want de klant staat niet centraal, KPI’s staan centraal. Dat is jammer. Daar moeten we wat aan doen,” zegt hij.

 
Content strategie onontkoombaar
Hij hoopt dat content strategie steeds meer terrein zal winnen, hoe lastig het effect daarvan ook te meten is. Mooie voorbeelden daarvan vindt hij online warenhuis Coolblue, L’Oréal Paris met zijn Make Up Genius app en zijn Maybelline programmatic marketing campagne en Wehkamp, dat van een papieren bedrijf in een online bedrijf transformeerde.

 
Vijf lessen
Merks-Benjaminsen heeft vijf lessen voor de mediawereld in 2016:

1: Als iets lastig te meten wil dat niet zeggen dat het een slecht idee is.

2: Als iets wel makkelijk te meten is wil het niet zeggen dat het een goed idee is. Of dat je je daartoe moet beperken.

3: Ruw schatten van complexiteit is al snel beter dan doen alsof het niet bestaat.

4: Er gebeurt pas echt wat als je wat doet.

5: Je kunt niet meten wat je nog nooit gedaan hebt. Lange termijn impact is moeilijker te meten dan korte termijn impact. Als je denkt dat data al je vragen oplost doe je alleen korte termijn dingen en doe je nooit iets fundamenteel nieuws. Dan kom je niet door de digitale transformatie heen en gaat je business in de toekomst onderuit.

 
Vijf dingen om mee te stoppen
Ook wil hij vijf dingen niet meer zien in 2016. Gewoon per direct mee stoppen dus, aldus Merks-Benjaminsen.

1: Online als één regel in een mediaplan. Online is de mediamix van de toekomst, dus moet je het ook zo gebruiken.

2: Het kwantificeren van bereik zonder het kwantificeren van engagement. Gooi die GRP gewoon weg. Als je hem per se toch wilt gebruiken corrigeer hem dan op zijn minst ruw voor de mate van engagement van je verschillende devices en formats.

3: Doe niet alsof de customer journey één klik is.

4: Doe niet alleen aan one-size-fits-all demografische targeting. Pas dan leer je digitaal goed gebruiken.

5: Het zinnetje: ‘Als je kunt bewijzen dat het werkt gaan we het doen.’ Of de bedekte versie: ‘Kun je dat plan alsjeblieft wat verder uitwerken’ of ‘Goed idee, dat moeten we nader onderzoeken’.

 
Bekijk de hele presentatie hier:

https://www.youtube.com/watch?v=Pe7Hk0coqnk

 

Eerste virtual reality bioscoop geopend in Amsterdam

Met een speciale virtual reality bril op films kijken. Het is op dit moment wereldwijd een grote rage aan het worden. Heb je zelf nou niet zo’n bril? Dan biedt de eerste virtual realitybioscoop in Amsterdam uitkomst.

 
Hier bekijk je op een vaste plek virtual realityfilms. In deze bioscoop krijg je als bezoeker een bril en een koptelefoon. Vervolgens neem je plaats in speciale draaistoelen en kies je uit een filmpakket.

Na de opening in Amsterdam volgen er als het aan de initiatiefnemers van de Virtual Reality Cinema ligt nog meer steden, zoals Berlijn, Parijs en Londen. Het is niet de bedoeling dat deze manier van filmkijken de traditionele bioscoop zal vervangen, maar mensen die interesse hebben in virtual reality een extra ervaring te bieden, aldus de bedenkers.

Meer info: https://thevrcinema.com
 

The Story of Things: de kracht van storytelling

Door Juliette Piepers
 

Het Amsterdamse merk Scotch & Soda lanceerde afgelopen jaar een unieke video-serie in samenwerking met Airbnb.

 
In ‘The Story of Things’ volgen ze Oscar en zijn zus Lola. Oscar is op reis in Azië. Lola blijft achter in Amsterdam. Oscar vertelt haar over zijn reis door bijzondere souvenirs en objecten naar haar te sturen. Lola raakt hierdoor zo geïnspireerd dat ze besluit zelf ook op reis te gaan. Ze laat haar appartement in hartje Amsterdam achter. En hier komt de samenwerking met Airbnb kijken: je kan Lola’s appartement ook echt huren via Airbnb. Een fraai stukje storytelling.

 
https://www.youtube.com/watch?v=FYeY5chOts4

 

Seedlip: ’s werelds eerste non-alcoholische spirit

Door Juliette Piepers
 
Zin in een verfijnt non-alcoholisch drankje? Sinds november 2015 kun je genieten van Seedlip, ‘s werelds eerste non-alcoholische spirit of likeur. De spirit wordt geproduceerd in Groot-Brittannië en bevat 6 gedistilleerde botanische ingrediënten, waaronder kruiden, citrusschillen en boomschors. Seedlip is bovendien suikervrij en calorie-arm. Volgens de makers ideaal om te mixen met een tonic of in een cocktail.

www.seedlipdrinks.com

Dankzij biomimicry nog meer genieten van whisky

Door Juliette Piepers

Goed nieuws voor whisky liefhebbers. Want vanaf nu geniet je nog meer van je whisky door hem te drinken uit een speciaal glas.

 
Via Kickstarter verzamelden de makers meer dan 800.000 dollar om aan dit project te beginnen. Met behulp van biomimicry, waarbij het ontwerp en de productie van materialen, structuren en systemen zijn gericht op biologische entiteiten en processen, ontstond het Norlan Whisky Glass.

 
Het speciale whiskyglas is zo gevormd dat het helpt de whisky te luchten wanneer je het ronddraait. Hierdoor verdampt ethanol in de vloeistof en komt het aroma nog beter vrij. Het Norlan Whisky Glass is ook zo gemaakt dat je tegelijkertijd kan inademen en drinken, terwijl je oogcontact blijft houden met je overbuurman of -vrouw. Een set van twee glazen gaat over de toonbank voor 48 dollar.

www.norlanglass.com

Hoe Snapchat’s Evan Spiegel de reclamewereld inpalmt

Snapchat CEO Evan Spiegel wil de communicatiewereld veranderen en nu is de advertentiemarkt aan de beurt. De miljardair wordt dit jaar 26. Zijn reputatie was lange tijd niet best: hij gold als onvoorspelbaar, seksistisch en een party beast. Maar Spiegel professionaliseert snel. Het tempo waarin hij nu grote namen aan zich bindt, van CNN tot National Geographic, hebben we nog niet eerder gezien.

Spiegel kan trots zijn op zijn bedrijf, dat hij ooit vanuit een studentenkamer lanceerde: Snapchat heeft nu 100 miljoen dagelijkse actieve gebruikers en naar eigen zeggen 7 miljard videoviews per dag. De Snapchat CEO zegt te weten wat millennials en tieners willen en dat is geen televisie en ook geen Facebook. Nederland telt ongeveer een miljoen Snapchat-gebruikers: 40 procent gebruikt de app elke dag. Hun leeftijd ligt ruwweg tussen de 13 en 25 jaar.

 
Onvoorspelbaar
Evan en wat studiegenoten aan Stanford University bedachten de app naar verluidt voor sexting. Jongeren die elkaar veilig naaktfoto’s kunnen sturen, omdat de foto’s daarna vanzelf verdwijnen. Spiegel zegt zelf dat de app is ontworpen om momenten te kunnen delen.

Bedrijven in de VS kunnen al ruim een jaar op Snapchat adverteren. Het biedt ongekende mogelijkheden, maar levert betrokkenen ook hoofdbrekens op. Evan Spiegel heeft geen boodschap aan data of designconventies. Hij is onvoorspelbaar, stelt Bloomberg Business vast.

 
Snelle auto’s
Evan Spiegel komt uit een rijk gezin – zijn beide ouders zijn advocaat – en groeit op in het chique Pacific Palisades in Los Angeles. Hij krijgt alle mogelijkheden die je als kind kunt wensen.

Tegen het eind van zijn middelbare school scheiden zijn ouders en blijft hij eerst bij zijn vader wonen. In de court stukken, waar het blad LA Weekly uit citeert, komen wonderlijke details naar boven. Evan, die verzot is op snelle auto’s, schrijft zijn vader dat hij een BMW van 75.000 dollar voor zichzelf wil. Als zijn vader weigert, verhuist Evan naar zijn moeder en krijgt hij alsnog zijn zin.

Spiegel wordt vergeleken met Mark Zuckerberg van Facebook. Beiden hebben hun studie aan een prestigieuze universiteit niet afgemaakt en zijn succesvol met een social mediabedrijf. Beiden raakten verwikkeld in rechtszaken met medeoprichters van het eerste uur. Maar Spiegel is minder een tech- en computergeek. En waar Zuckerberg graag in de boeken duikt, op reis gaat en ook nog Chinees leert, raakt Spiegel bekend als party beast en om z’n snelle auto’s.

De twee CEO’s kennen elkaar. Maar als Zuckerberg in 2013 aanbiedt om Snapchat voor 3 miljard dollar over te nemen, slaat Spiegel het bod resoluut af. „Weinig mensen in de wereld bouwen een business als deze. Ik denk dat verkoop voor korte termijnwinst niet erg interessant is.”  Ook een nog hoger bod van Google wijst hij van de hand.

 
Yahoo naar huis gestuurd
Zijn eigenzinnigheid en onvoorspelbaarheid  komt terug in de manier waarop hij met adverteerders omgaat. Zo haalt Snapchat internetbedrijf Yahoo binnen. Maar Spiegel vindt de content niks en wijst het bedrijf na een half jaar de deur. Geen advertenties meer voor Yahoo. Analisten zeggen dat Spiegel inmiddels wel zorgvuldiger met zijn klanten omgaat.

Het principe dat hij bedacht voor Snapchat is nog steeds even eenvoudig als revolutionair: gebruikers van de app sturen elkaar video’s of berichten die verdwijnen nadat je ze hebt bekeken. Geen gedoe met beelden die eindeloos over het web zwerven.

De sleutelterm is ‘ephemeral messaging’: vluchtige berichten, waardoor gebruikers grote vrijheid hebben om zichzelf te blijven. Spiegel is ervan overtuigd dat dit principe grote veranderingen in online communicatie gaat brengen. In de VS heeft Snapchat inmiddels een grote, zo niet bepalende invloed op hoe jongeren met elkaar communiceren. Ook in Nederland groeit het aantal gebruikers.

 
Wall Street Journal doet mee 
Met de lancering van het Discover platform binnen de app, begin 2015, kunnen bedrijven videoadvertenties laten zien. Grote namen als CNN en de Wall Street Journal doen mee. De zakenkrant heeft zelfs een team van vijf mensen op Snapchat gezet. Snapchat vraagt een grote commitment van bedrijven, alleen al omdat video's verticaal moeten zijn gemaakt.

Spiegel is ervan overtuigd dat jongeren in zulke gevestigde namen geïnteresseerd zijn, als je het maar op de juiste manier brengt. Het laatste nieuws over de verkiezingen? Geen probleem. Ook jongeren willen dat weten, vindt Spiegel. Ze krijgen het in een videoflits van zeg tien seconden. En dat is precies de kick: nieuws moet snel zijn, dat houdt het spannend, dan is CNN ineens wel interessant.

 
Kort en flitsend
Daar ligt ook de uitdaging voor adverteerters. Kort en flitsend. Tien seconden die je bijblijven. Het vraagt creativiteit, een andere manier van denken, om in zo’n korte flits je boodschap over te brengen. Daarnaast biedt Snapchat gesponsorde filters, grappige animaties met een bedrijfslogo die gebruikers over een foto kunnen plakken.

Toen Snapchat in de VS voor het eerst met advertenties begon, probeerde het bedrijf high-profile clients binnen te halen tegen gigantische tarieven. Een ad voor een dag, genaamd ‘brand story’, kostte niet minder dan 750.000 dollar. Sindsdien zijn de prijzen gedaald. Het tarief ligt nu op zo’n 250.000 dollar voor een ‘live story’ ad, of 50.000 dollar voor een kanaal op het Discover platvorm van Snapchat.

 
Focus op advertentiemodel
Om het effect van adcampagnes te meten heeft Snapchat pas een deal gesloten met ad tracker Nielsen. Het geeft aan hoezeer Spiegel de focus heeft verlegd naar het advertentiemodel. Het is een belangrijke stap, want tot dusver verstrekt Snapchat geen data over gebruikers en biedt het ook geen garanties voor aantallen views. Sommige marketeers uiten hun bezorgdheid omdat ads gemakkelijk kunnen worden gewist. De tracking tools van Nielsen zullen adverteerders tegemoet komen.

In Nederland komt adverteren op Snapchat eraan, al is nog onzeker wanneer. Spiegel lijkt de touwtjes goed in handen te willen houden. Mogelijk wil hij eerst in Amerika verder groeien.

Het internet staat vol met Evan Spiegel, maar meer nog dan naar Snapchat gaat de aandacht naar zijn vriendin, het Australische model Miranda Kerr. Het is natuurlijk ook niet niks om een miljardair aan de haak te slaan.

Lessen in contentmarketing: het nut van storytelling

Door Simon de Wilde

Veel bedrijven passen storytelling toe in hun communicatie. Dit komt dikwijls niet goed uit de verf. Hoe pas je storytelling wel goed toe?

 
On tour since 1866. Een fles Jack Daniel’s staat op een versterker met ernaast een longdrinkglas vol ijsklontjes. Whiskey-cola voor de dorstige muzikant. De boodschap is duidelijk, Jack Daniel’s whiskey gaat al langer mee op tournee dan de leeftijden van Mick Jagger en Keith Richards bij elkaar opgeteld. Ruige rockers drinken Jack. Punt. Wat er verder na een optreden allemaal gebeurt, vult je verbeelding vanzelf in.

 
Storytelling of reclame?
Eerst dacht ik: dit is storytelling in een notendop. Ik nam een foto van de reclameposter op Hoog Catherijne met de gedachte er eens over te bloggen. Nu ik de foto terugzie denk ik: wat een ongeloofwaardige reclame. Popmuziek ontstond pas in de jaren zestig van de twintigste eeuw. En een beetje rockster drinkt zijn Jack uit de fles, puur.

 
Oerknal
Storytelling. Hoe moet het dan wel? Het is simpel, want mensen houden van verhalen, goede verhalen. Een merk, onderneming of organisatie vertelt ‘het’ verhaal, de ontstaansgeschiedenis of, zo je wilt: de oerknal. Dit versterkt de band met de klant en het zorgt ervoor dat medewerkers zich beter identificeren met je bedrijf. Het verhaal van je eigen oerknal als verbindend communicatiemiddel binnen je contentmarketingstrategie

 
Storytelling: show, don’t tell
Een beetje ondernemer of bedrijf heeft tegenwoordig keurig een missie, visie, strategie en kernwaarden op de website staan. Maar daarmee ben je er nog niet, want dit heeft een hoog abstractiegehalte. Als je het verhaal over de oerknal vertelt, zet je het klassieke principe uit de journalistiek in: show, don’t tell. Dit is vele malen geloofwaardiger en bovendien beter te onthouden. Mensen identificeren zich immers eerder met een verhaal dan met abstracte kernwaarden.

 
Goede corporate story
Een voorbeeld van storytelling in de dop kwam ik laatst tegen. SUSA is het oudste studentenuitzendbureau van Nederland. Het is in 1947 ontstaan vanuit de Utrechtse studentenwereld. In een gesprek met de directeur begreep ik al snel dat hier een prachtig staaltje storytelling of een corporate story achter schuilt.

Een mooi element vind ik dat SUSA ouder is dan de multinational Randstad, dat in 1960 door Frits Goldschmeding is opgericht. Direct na de Tweede Wereldoorlog zette de trend in dat steeds meer jongeren studeren aan de universiteit. Omdat niet iedere student rijke ouders heeft en de studietoelage pas in 1956 is ingesteld – al zeggen sommigen al in 1815 - beleeft SUSA haar oerknal door studeren en werken te combineren.

 
Storytelling herkennen
Het is even helder als eenvoudig, je moet alleen het verhaal herkennen en durven vertellen. SUSA kent de student van haver tot gort, al zeventig jaar. Het is een prachtige uitgangspositie om haar natuurlijke autoriteit te claimen en het oerknal-verhaal te vertellen. Dit meet SUSA breder uit en daarmee bindt de organisatie zowel klanten, prospects en studenten aan zich. Dit is storytelling, niet te verwarren met reclame.

Wil je weten wat je oerknal is? Ga er eens goed voor zitten en laat je gedachten de vrije loop. Onder het genot van een glas Jack Daniels kop koffie kom je er vast uit. Succes.

 
Simon de Wilde is Freelance (Bedrijfs)journalist, blogger en verhalenverteller met als specialismen: webredactie, deskresearch en contentmarketing. Deze blog is ook te lezen via zijn eigen blog

Wanneer begint addressable tv in Nederland?

Lineaire televisie wordt over niet al te lange tijd addressable tv. Met op de individuele kijker toegespitste reclame. De systemen zijn er al op ingericht, maar het vergt zeker in Nederland nog wel een cultuuromslag.

 
Addressable tv is de technologie die adverteerders in staat stelt om reclameboodschappen per huishouden aan te bieden op basis van bijvoorbeeld demografische en geografische gegevens. Dat is heel anders dan de manier waarop het nu gebeurt. Op lineaire televisie, waarbij zenders de programmering bepalen, schieten adverteerders ongedifferentieerde reclame op ons af in de overvolle reclameblokken.

 
Maandverband in rust voetbalwedstrijd
Het betekent dat je als vrouw tijdens een romantische film een heleboel reclames krijgt te zien die je best zullen aanspreken, maar er zitten ook uitingen over verzorgingsproducten voor mannen tussen. Andersom komt het voor dat een man in de rust van een voetbalwedstrijd ook een commercial voor maandverband voorgeschoteld krijgt. Je valt nu eenmaal in de populaire 20-49 doelgroep, die behalve vrij groot ook vrij divers is. Tv is hét massamedium waarbij het inkopen van reclame nu nog een handmatig proces is met de GRP als currency.

 
Targetten op basis van data
Addressable tv kan daar een einde aan maken. Daar krijg je op basis van data boodschappen op je afgevuurd op basis van geografische (provincie, stad of wijk) en demografische kenmerken (geslacht, inkomen), je kijkgedrag en je interesses. In de Verenigde Staten en in Groot-Brittannië zetten de grote tv-netwerken al addressable tv in. De techniek werkt eigenlijk net als bij online advertising: het gedrag van de gebruikers wordt vastgelegd en geanalyseerd, wat uitmondt in gebruikersprofielen. De data die je verkrijgt kun je verrijken met data van derden, bijvoorbeeld over iemands aankoopgedrag. Voor een adverteerder en zijn mediabureau waardevolle informatie, waarmee ze de kijker kunnen targetten. Op deze manier kijk je dus niet meer naar de kijkcijfers en de algemenere doelgroep waarop een programma zich richt. Je vertrekpunt zijn de data en niet een tv-onderzoek.

 
Meteen aankopen
Komt nog bij: als straks veel huishoudens een Smart TV hebben waarop ze zowel online surfen als tv- en videocontent kijken, kan de adverteerder meteen een gerichte aanbieding doen. Sterker nog: dan wordt het mogelijk om direct over te gaan tot een aankoop.

Voor tv-producenten wordt het op basis van die data ook makkelijk om het programma-aanbod af te stemmen op de individuele kijker.

 
In VS en UK al toegepast
Zeker in Amerika is addressable tv al behoorlijk gangbaar. Al een paar jaar geleden waren er de eerste experimenten. Zo kwam verzekeringsmaatschappij Allstate in 2012 met een reclame die alleen te zien was door de mensen die een huis bij het bedrijf huurden. Nu een paar jaar verder is addressable tv er al een miljoenenbusiness.

In Groot-Brittannië blijkt mediaconcern Sky met het systeem Adsmart al zo’n duizend ‘addressable’ campagnes te hebben gelanceerd in 2014, het eerste jaar dat het systeem in gebruik was.

 
Traag in Europa
De techniek is er dus al lang en alle systemen staan klaar om van addressable tv wereldwijd een succes te maken. Het bedrijf Smartclip – met ook een kantoor in Amsterdam – bijvoorbeeld heeft vorig jaar een eigen addressable tv-platform gelanceerd. Dit platform stelt adverteerders en mediabureaus in staat om ad-server gecontroleerde en real-time aangeboden lineaire tv-reclame te kopen en te distribueren. Maar CEO Pierre Fumagalli vindt dat het in Europa nog vrij traag gaat met addressable televisie. ,,Veel aanbieders praten wel over het OTT-aanbod, maar willen aan de andere kant niet echt grote veranderingen, zoals geautomatiseerde inkoop. De tv-wereld blijft daarmee vooral traditioneel: een plek waar via de bestaande zenders zogenaamde multichannel reclames uitgezonden worden die vooraf zijn ingekocht,” stelt hij.

 
Gevoelig in Nederland
Zo zijn er meer goede systemen waarmee zenders en adverteerders in feite morgen al kunnen beginnen om addressable tv in te zetten. Fumagalli vindt uiteraard dat het te langzaam gaat in Europa, want hij wil zijn techniek graag verkopen aan belanghebbenden in de televisiebranche.

Met zijn opmerkingen verwijst de CEO ongetwijfeld ook naar Nederland. Hier is addressable nog niet aan het doorbreken. En hoewel het snel kan gaan, zijn er wat hobbels te nemen. En die liggen met name op twee vlakken. De eerste is de privacy-gevoeligheid. Want we weten allemaal dat Liberty Global (met dochter Ziggo in Nederland) op een berg data zit, evenals KPN. De twee grootste tv-providers van Nederland weten precies waar de huishoudens die ze bedienen dagelijks op afstemmen en welke programma’s en reclameblokken worden overgeslagen. Maar die data mogen ze nog niet vrijgeven, al zouden ze het ongetwijfeld willen. Dat kan ook niet, want een kijker is er niet van gediend dat zijn gegevens zomaar worden vrijgegeven aan derden. In Amerika doet men daarom een ‘blind match’ benadering, waarbij de kijker niet ‘geïdentificeerd’ kan worden door de adverteerder. Het zou ook hier een oplossing kunnen zijn, maar er zullen nog veel gesprekken volgen.

 
Wie is de baas?
Een tweede punt is het eigendomsprobleem. Kan een partij als Ziggo die zijn data vrijgeeft voor addressable tv straks zelf reclames gaan serveren bij de contentpartij, bijvoorbeeld RTL? Wie is straks de baas, de distributeur of de contentmaker? De televisiemarkt is nog betrekkelijk conservatief, zeker in Nederland. De gevestigde partijen zullen niet zomaar een stapje opzij doen.

Mogelijk zal het feit dat programmatic buying – geautomatiseerde verkoop, bijvoorbeeld via een veiling - ook zijn intrede gaat doen bij televisie meehelpen aan een doorbraak. Maar eerder valt te denken aan een hybride model, waarbij sommige adverteerders nog volop schieten op een grotere groep mensen in de vooraf ingekochte reclameblokken en anderen vooruitstrevender willen zijn en een specifieke persoon of groep met een commercial op tv willen bereiken.

Gezocht: 3FM zenderbaas met grote cojones

Het gaat niet zo goed met 3FM. Terwijl de decembermaand traditiegetrouw een topmaand is voor de jongerenzender, toonden recente luistercijfers het verval. Het marktaandeel in november en december bleef met 8 procent ruim achter bij de verwachtingen: 3FM was slechts de vijfde zender qua marktaandeel. Ook de opbrengst van Serious Request viel enorm tegen; 7,6 miljoen euro tegen 12 miljoen vorig jaar.

 
Tijd voor actie dus, maar als je over die matige rapportcijfers wat simpele vragen stelt aan de mensen van 3FM dan komen er altijd vage antwoorden (en hier) over het verjongingsproces dat tijdelijk is, over het gebrek aan verdraagzaamheid voor hiphopmuziek van de ouderwetse gitaarrockfan, maar natuurlijk broeit er iets op het Mediapark. Bij het stuurloze 3FM (de benoeming van een nieuwe zenderbaas na het vertrek van Wilbert Mutsaers laat op zich wachten) lijkt niemand enig idee te hebben welke kant het op moet. Dat hebben wij bij Frank.news dus maar even voor hem of haar opgeschreven.

 
Verjonging
De gemiddelde leeftijd van de 3FM-luisteraar is 36 jaar en dat is gewoon een beetje te oud voor een jongerenzender. Jongeren bereiken is nu eenmaal de opdracht en ook adverteerders willen niets liever dan contact met de - nog niet zo merkvaste - jongere. En al die veertigers dan die naar Curry & van Inkel luisterden toen ze ooit drie keer achter elkaar ‘Love in an Elevator’ draaiden? Tja, gasten met Rage Against the Machine, Pearl Jam én REM in hun Spotifylijst moeten misschien gewoon lekker naar Radio 2 luisteren. Okay, de verjonging is ingezet door Frank van der Lende op de plek van Vinex-jongeren Coen en Sander te zetten, maar dat hoorde slechts het begin te zijn.

 
Oude mevrouw van Het Journaal
Dat die verjonging sneller kan, was goed zichtbaar tijdens de tv-uitzending van Eurosonic-Noorderslag vanuit Groningen, waar traditioneel de nieuwste bands worden gepresenteerd aan de poppodia. De live tv-show, met daarin de uitreiking van de Popprijs, werd gepresenteerd door het trio bijna-veertigers Annechien Steenhuizen (van het Journaal; jullie weten wel jongeren: wat jullie opa’s altijd kijken), Giel Beelen en Michiel Veenstra, die allemaal nog vrolijk de flippo’s uit hun vette zakken ‘cheese onion’ pulkten in de jaren ‘90. Natuurlijk hoef je daar geen drie snelle jonkies neer te zetten, maar eentje met zo’n scheiding aan de zijkant en rode sneakers had toch wel gekund? Het werd best een beetje pijnlijk toen ‘die oude mevrouw van Het Journaal’ aan Popprijs-winnaars Lil’ Kleine en Ronnie Flex vragen ging stellen over drank en drugs. Annechien vindt eigenlijk dat die twee mannen lekker op tijd onder de wol moeten liggen met hun gekamde natte haartjes (en dat vind ik ook), maar laat zo iemand die jongens dan niet interviewen. Ik zei het al, waarom zat er geen slimme twintiger in een of andere kleur die de jongerencultuur een beetje kan duiden (want daar gaat het toch uiteindelijk om bij de publieke omroep: dat we het leven een beetje beter begrijpen).

 
Verhiphopping
Natuurlijk heeft 3FM een klassiek marketingprobleem: je moet allang een nieuwe liefde omarmen, die nieuwe doelgroep is er helemaal klaar voor, maar je durft geen afscheid te nemen van de oude. De afgelopen jaren had 3FM veel succes met het aansluiting zoeken bij de Pearl Jamjongens en -meisjes, maar die zullen zich prima redden op Radio 2, bij hun oude vrienden Rob (Stenders) en Gerard (Ekdom). Trendsettende jongeren uit de grote steden houden vooral van dance en hiphop en niet zo van gitaarmuziek. Maar op het Mediapark lopen veel ‘wit geschoolde’ muziekkenners rond en dat maakt de hiphopcultuur omhelzen niet gemakkelijk. Zelfs 3FM-deejay Eva Koreman zegt in de Volkskrant dat het wel iets meer divers kan: ,,3FM is een wit bolwerk. Iedereen die in de media werkt, zou eerst kritisch naar zichzelf en de collega’s om zich heen moeten kijken: wij zijn geen afspiegeling van de maatschappij.”

 
Never dat Giel Beelen jou draait
Rapper Fresku zong niet voor niks dat je er als donkere rapper lastig tussenkomt bij 3FM. ,,Die lyrics klinken tight, man. Maar helaas ben je niet een white man. Je bent op internet een hype, kan. Maar never dat Giel Beelen jou draait, want... Die yoyo hiphop is te saai, man. Doe iets met een band net als Kyteman.” Nog sterker was de blog van 3voor12-journalist Atze de Vrieze over dit onderwerp. Zijn conclusie? Er zit wel iets in wat Fresku zegt want er werken vooral veel witte mensen bij 3FM. Iemand als Diederik van Zessen van collega-popzender Xite weet precies wat er moet gebeuren: 3FM moet de twintigers uit Rotterdam, Utrecht, Amsterdam en Eindhoven herontdekken en op de feesten langsgaan waar zij komen. Of de mensen binnenhalen die daar wel komen. Loopt er bij het gelieerde FunX echt niemand rond die bij 3FM aan de slag kan? Stuur anders Diederik maar een tweet. 
 
VerYouTubing

Jongeren kijken niet zoveel tv meer en luisteren ook minder naar de radio, maar hun interesse in muziek zijn ze ongetwijfeld niet verloren. En 3FM wil graag een multimediaal jongerenmerk zijn. Dan moet je dus online zijn. Daar hangen al die jongeren rond. En als je niets van vloggen afweet, is het geen oplossing om Giel Beelen een cameraatje te geven, want hip dóén is nooit de allerbeste strategie. Over vijf jaar vindt alles, maar dan ook echt alles online plaats. Ondertussen geven ze bij 3FM een bijna veertiger een camera om te kijken of het misschien wat is, dat vlogdingetje. Voormalig zenderbaas van Radio 538, Jan Willem Brüggenwirth, zei er wel iets interessants over: waarom was die nieuwe Coen of Sander geen YouTube-persoonlijkheid? Het moet toch wel te doen zijn om iets in die wereld te dopen? Er is een muziekwereld vol podia, concerten, media en docu’s en iemand van 3FM moet daar rondwandelen met een cameraatje en wat kritische vragen in huis. Bel met mensen van NewBe TV, met talentscout Lenneke van Ingen of met Divimove en vraag of er toevallig al ergens zo’n vloggende twintiger rondloopt. En anders moet je hem of haar opleiden. Hup, met die iPhone naar festivals, feesten en oefenruimtes om verhalen te halen. Zou dat opstandige ventje - Harm heet-ie - de jongen die 3FM onlangs schorste (en later toch niet) omdat hij twee uur Nederlandstalige muziek middenin de nacht draaide dat niet goed kunnen?

 
Vervanging Serious Request
Toen er het afgelopen jaar wat kritiek doorsijpelde op Serious Request zou er iets veranderen aan het concept tijdens de 2015-versie. De deejay’s werden niet meer als koningen over het plein gereden nadat ze het Glazen Huis hadden verlaten en er zou meer aandacht voor de inhoud komen. Zo zet de publieke omroep graag een leuk polder-compromis in elkaar. Het probleem van SR is echter veel fundamenteler: het format sluit niet meer aan bij de gemiddelde mediakritische jongere. Het omarmen van feelgood is namelijk echt iets voor dertigers en veertigers die de filmwetten van alles van Hugh Grant zo kunnen waarderen (en ik ben de grootste Notting Hill-fan). Wij zijn echter niet meer zo relevant voor de gemiddelde adverteerder bij 3FM die wil weten: waar blijft het contact met de jongere? Het fundament van SR 2016 moet niet gebaseerd zijn op de wetten van Hollywood, maar op de transparantie van de internetgeneratie die problemen benoemt en ze niet bedekt met een makkelijk grachtengordelsausje. Misschien geloven jongeren niet langer in de wetmatigheid van geld inzamelen voor een goed doel waardoor het allemaal goed komt met de wereld.

 
3FM-klasje redt de wereld
Doe eens wat anders. Zet 25 geheel verschillende jonge mensen op 1 januari 2017 in een 3FM-klasje en geef ze een opdracht: bijvoorbeeld geen honger meer in het Syrische Madaya. Jonge politicologie-studenten mobiliseren de Nederlandse politiek, communicatie-studenten laten lokale mensen ter plekke beelden maken, jonge marketeers gaan fondsen werven en net afgestudeerde pedagogen bemoeien zich met het onderwijs. Serious Request wordt een project van januari tot en met december waarbij de beste sprekers uit het klasje dagelijks in een online talkshow vertellen hoe het gaat met de ambities. Op de radio en in hun vlogs vertellen ze waar ze tegenaan lopen, ze signaleren de onwil van de lokale politiek en rapporteren over het geweld. Allerhande acties van mensen in het land financieren het project zodat het klasje met de ambitieuze doelstelling in de lucht blijft. In de laatste week van december is het klasje nog actiever, kopstukken zijn inmiddels uitgegroeid tot ware mediahelden en ze maken een week lang radio, tv en ‘internet’.

 
Conclusie

De conclusie: die nieuwe zenderbaas van 3FM krijgt het nog druk. De hiphop- en dancecultuur omarmen, vloggers aan het werk zetten, de gitaarjongens en -meiden naar Radio2 sturen én Serious Request eerst weggooien en dan weer volledig opbouwen met iets nieuws. Zo’n vacature vergt iemand met hele stevige, grote, ruimhartige cojones (m/v).