Candid. Platform
for growth.

Lotte Rensen: ‘Begin klein en houd het authentiek’

clubvanlottefoto
​Netwerkevents en community's gericht op vrouwen: ze zijn overal. Allemaal ...
Continue reading
  2973 Hits
  0 Comments
2973 Hits
0 Comments

Hoe een uitgaansmagazine een eigen food hall lanceerde over de hele wereld

TimeOut
Het handige aan mediabedrijven is natuurlijk dat ze een publiek hebben. Daa...
Continue reading
  2246 Hits
  0 Comments
2246 Hits
0 Comments

De harde lessen van Peerby: 'Een mooie wereld is geen verdienmodel'

Daan_Weddenpohl
'99 redenen om te stoppen, en toch door te gaan', heet het boek dat Daan We...
Continue reading
  2791 Hits
  0 Comments
2791 Hits
0 Comments

Emilie Sobels: 'Thuis of in een koffiezaakje werken is voor deze groep niet meer voldoende'

sobelsevent
Netwerkevents en community's gericht op vrouwen: ze zijn overal. Allemaal n...
Continue reading
  1888 Hits
  0 Comments
1888 Hits
0 Comments

De populariteit van community’s en netwerkevents voor vrouwen

netwerk_vrouwen1
Netwerk events en community's gericht op vrouwen: ze zijn overal. Allemaal ...
Continue reading
  1822 Hits
  0 Comments
1822 Hits
0 Comments

Podcastluisteraars vinden advertenties prima verdienmodel: it’s all about the niches, you stupid

podcast_studio
Onlangs was een van de conclusies in het eerste grote podcastonderzoek van ...
Continue reading
  4924 Hits
  0 Comments
4924 Hits
0 Comments

Hoe TripAdvisor de reiswereld verandert

tripadvisor
Het is de meest geraadpleegde reissite ter wereld met bijna een half miljar...
Continue reading
  3739 Hits
  0 Comments
3739 Hits
0 Comments

Verhalenvertellers van Helden beter af zonder Sanoma

Helden_Derksen
Zelfs de beste bladendokters geloofden niet dat Helden Magazine op eigen be...
Continue reading
  2688 Hits
  0 Comments
2688 Hits
0 Comments

Is YUPZZ het antwoord op Facebook en Twitter?

YUPZZ-1
Vroeger waren social mediaplatforms als Facebook en Twitter vooral gezellig...
Continue reading
  6228 Hits
  0 Comments
6228 Hits
0 Comments

Een nieuwe all you can read app, maar er is toch al Blendle?

readly
Readly presenteerde zich donderdag aan Nederland. Bij deze online tijdschri...
Continue reading
  3608 Hits
  0 Comments
3608 Hits
0 Comments

Wat kunnen we leren van 15 jaar LINDA.?

Linda_171_feestcover
Van een vernieuwend magazine is LINDA. uitgegroeid tot een mediamerk. Niet ...
Continue reading
  4275 Hits
  0 Comments
4275 Hits
0 Comments

Waarom ‘Het Correspondentmodel’ een gouden toekomst heeft

Waarom ‘Het Correspondentmodel’ een gouden toekomst heeft

Het blijft een boeiende discussie, het zoeken naar het ideale verdienmodel in de journalistiek. Hét perfecte model bestaat waarschijnlijk niet, maar met de gedachte dat consumenten best bereid zijn om te betalen voor goede, onafhankelijke journalistiek zijn platforms met leden (Het Correspondentmodel dus) kansrijk. Het Franse Mediapart kan als inspiratie dienen voor nieuwsmedia.

NRC kwam onlangs met een  interessant interview met Edwy Plenel, hoofdredacteur van de Franse nieuwssite Mediapart. De site weet al zeven jaar winstgevend te zijn, met 150.000 betalende abonnees. Een jaarabonnement kost 110 euro, of je koopt artikelen gewoon los. Zo hebben de Fransen 83 mensen in dienst kunnen nemen, waarvan de grote meerderheid journalist is.

De site ziet er niet spectaculair uit. De homepage lijkt op de voorpagina van een ouderwetse printkrant , maar dat maakt de leden niet uit. Mediapart lijkt volgens Plenel de ingeslapen traditionele Franse pers te hebben wakker geschud met een frisse en onafhankelijke kijk op nieuws. Hij beweert ook dat in Nederland De Correspondent (met 60.000 betalende leden) het model van Mediapart heeft afgekeken. Er is op de site geen reclame te zien. De enige banners die je tegenkomt, zijn er om je erop te wijzen dat je een abonnement kunt nemen, of beter: lid kan worden. ‘Kom bij onze club’.

Waarom is het verhaal van Mediapart inspirerend?

 

1. De site is onafhankelijk en bestaat dankzij de lezers

De traditionele pers is vaak in handen van miljonairs, rijke ondernemers, of er is een aandeelhoudersconstructie. Ergens onderweg moet er dividend worden uitgekeerd. De CEO heeft een dikke auto en een secretaresse, of er zitten allerlei directeurtjes en onderbazen die fors betaald krijgen. Mediapart wordt gerund door journalisten die niets anders willen dan goede journalistiek brengen die de traditionele pers niet brengt.

 

2. De site is niet afhankelijk van kliks of bereik

Al eerder schreven we dat bereik als verdienmodel niet veel langer houdbaar is. Een groot aantal nieuwsmedia is te afhankelijk van advertentiegeld. Je ziet dat de nieuwsmedia met een printverleden allerlei businessmodellen

naast elkaar in stand proberen te houden. Banners, branded content én abonnementen. Deze nieuwsmedia zijn vaak onderdeel van grote uitgeefbedrijven die moeite hebben te breken met businessmodellen van het verleden. Ze zouden moeten investeren in goede journalisten en de organisatie platter kunnen maken.

 

3. Geen print, geen overhead

Print is een vertragende factor in veel facetten. Je moet de krant vullen, die moet naar de drukker en de volgende dag (of diezelfde avond) ligt hij bij de lezer. Maar dan moet de krant eerst bezorgd worden. De consument zoekt zijn nieuws meteen online. Dus je kan met je scoop niet wachten tot de volgende ochtend. Hoewel dit een duidelijk gevalletje ‘No shit, Sherlock’ is, zijn nog veel nieuwsbedrijven zo ingericht. Ook in dit aspect is het moeilijk breken met het verleden. Je kan tegenwerpen dat een krantenabonnement nog altijd substantieel geld oplevert en een dagbladadvertentie ook. Maar denk eens aan alle extra kosten die je hebt: personeel, vormgevers, drukkosten, bezorgkosten. Het is een model dat uiteindelijk uitsterft, omdat de gemiddeld vrij oude lezer uiteindelijk uitsterft. Een traditioneel mediabedrijf dat de tand des tijds heeft doorstaan, moet daar nu op anticiperen. Bij Mediapart hebben ze dat allemaal niet en kunnen ze de hele dag bezig zijn met goede journalistieke verhalen.

 

4. Ruimte geven aan jong talent

Bij de traditionele nieuwsbedrijven zitten vaak veteranen aan de top en veel grijsaards op de redactie. Ze zitten de jonge generatie in de weg. Bij de Franse nieuwssite kunnen youngsters veel makkelijker instromen en aan de hand worden meegenomen.

 

Continue reading
  2762 Hits
  0 Comments
2762 Hits
0 Comments

Hoe John de Mol YouTube in Nederland kan verslaan met een eigen videoplatform

Hoe John de Mol YouTube in Nederland kan verslaan met een eigen videoplatform

Bas van Teylingen werkt al bijna zijn hele leven in de Oudhollandse mediawereld. Pas sinds een paar jaar stort hij zich vol enthousiasme op YouTube. Hij ziet mogelijkheden voor John de Mol om creators écht verder te helpen.

Donderdag 23 november 2017. John de Mol laat in een toespraak weten dat hij met zijn bedrijf Talpa Network een nieuwe richting opgaat en onder anderen de strijd aan wil gaan met Google en Facebook. Belangrijke reden? Deze Amerikaanse mediabedrijven domineren de online advertentiemarkt in Nederland en daar moet verandering in komen.

Concurreren met Google en Facebook. Dat is nogal een uitspraak. En natuurlijk kreeg De Mol de nodige kritiek over zich heen, werd hij uitgelachen, noemde men het grootspraak, maar ik ben het daar niet mee eens. John de Mol heeft namelijk een punt en ik zal uitleggen waarom.

De macht van YouTubeDe focus in mijn verhaal ligt op YouTube (onderdeel van Google Inc., onderdeel van Alphabet Inc.), een Amerikaans bedrijf opgericht op 15 februari 2005. Dagelijks uploaden mensen wereldwijd bijna 500 uur aan video per minuut, kijken we meer dan anderhalf miljard uur YouTube per dag en bereikt YouTube op mobiel meer mensen dan alle tv-netwerken bij elkaar. YouTube heeft meer dan 1 miljard gebruikers, dat is een derde van het internet. En ze blijven groeien. Daarmee is YouTube het meest relevante online (social) video platform ter wereld. En met populariteit en succes komt ook veel macht. Online advertentiemacht.

Maar waar ligt de echte macht? De echte macht ligt in mijn ogen bij de creators, de mensen die video’s uploaden op YouTube. De slogan van YouTube is niet voor niets: Broadcast Yourself. En hoe verdienen deze creators hun geld? Exact, reclame inkomsten. Of dit nu advertenties zijn (zoals pre-rolls en mid-rolls) of op maat gemaakte campagnevideo’s in samenwerking met adverteerders, dit is hun verdienmodel. Niet zoals bij televisie; vooraf een zak geld krijgen en dan gaan produceren, maar vanuit passie, creativiteit en ondernemerschap zelf video’s maken, uploaden, bereik en succes genereren en daar je brood mee verdienen.

Het platform van John de MolOkay Bas, leuk verhaal, maar waar blijft John de Mol en zijn eigen platform in dit verhaal? Daar kom ik zo op, maar laat me eerst uitleggen wat het probleem van de creators is op dit moment. Als succesvol creator, en dan bedoel ik de mensen die een goed salaris verdienen met hun YouTube kanaal, ben je afhankelijk van de grillen van YouTube. Van de techniek, de advertenties en de constant veranderende regels vanuit het Amerikaanse beleid. Deze parameters veranderen namelijk bijna dagelijks en dat geeft die makers veel frustratie en onzekerheid, ze hebben zich namelijk afhankelijk gemaakt van YouTube. Een grote YouTuber als Casey Neistat uit vaak zijn ontevredenheid over YouTube en werpt zichzelf ook op als ambassadeur van creators wereldwijd.

Helft in eigen zakMaar we hebben het nu over Nederland, hoe ziet die Nederlandstalige online contentmarkt eruit? Heel simpel: we hebben veel Nederlandse adverteerders die de Nederlandse consument willen bereiken via Nederlandse creators met een groot organisch bereik; YouTubers als Dylan Haegens, StukTV en Enzo Knol. Dat gaat op dit moment via een Amerikaans platform dat ongeveer de helft van alle advertentie inkomsten van elke video in haar eigen zak steekt.

Nederland niet interessant voor YouTubeMaar Bas, jij bent toch een enorme fan van YouTube? Ja en nee. Ik ben fan van de mogelijkheid om vanuit die eerder genoemde passie, creativiteit en ondernemerschap succesvol te worden, maar niet van de manier waarmee YouTube/Google de adverteerders en de creators in Nederland behandelt. We zijn namelijk niet echt belangrijk voor ze. We zijn een heel klein landje waar weinig aan valt te verdienen, kortom we zijn niet interessant genoeg. Dat merk je bijvoorbeeld aan de karige hoeveelheid mensen die er werken bij YouTube in Nederland en de gebrekkige manier van communiceren vanuit Google met de Nederlandse YouTube community. Als YouTuber ben ik onderdeel van die community dus ik hoor nog wel eens wat, en geloof me, de communicatie is waardeloos. Tot grote frustratie van zowel de creators als de adverteerders.

Online advertenties verkopenEn bedenk even wat het belangrijkste verdienmodel van Google is: online advertenties verkopen en bedrijven ‘helpen’ beter gevonden te worden op internet. Als je als bedrijf bij Google aanklopt zullen ze je adviseren om het grootste gedeelte van je (online) marketingbudget uit te geven aan advertenties en niet aan de creatie van content. Een grote denkfout in mijn ogen, want uiteindelijk zal de kwaliteit van de content zegevieren. En dat is waar John de Mol binnenkomt in dit verhaal. Iemand met een passie voor content. De slogan van Talpa: It’s all about content. Ja, en natuurlijk zullen er nu een aantal zure mensen zeggen dat het allemaal om geld te doen is. Prima. John is een ondernemer. Is het erg om geld te verdienen met je passie? Nee. Dus snuitjes dicht en gewoon doorlezen.

Echte mensen koppelen aan een merkHet gaat op YouTube (en op elk ander social media platform) om organisch bereik. Echte mensen, echte fans, echte ambassadeurs die je kunt koppelen aan een merk. Dan hebben beide kanten er iets aan. Dus wat als John de Mol een eigen videoplatform laat bouwen in samenspraak met grote Nederlandse creators, experts en adverteerders? Wat als ze al hun ongenoegen over YouTube kunnen uiten en samen met een technisch team en een flinke zak geld een eigen platform bouwen voor de Nederlandse markt? Een platform met dezelfde technische mogelijkheden als YouTube. Is dit mogelijk? Zeker. Kijk naar de porno-industrie, daar zijn genoeg videoplatformen met dezelfde technische mogelijkheden en ze zijn allemaal succesvol. Een mooi voorbeeld is dat YouTube sinds kort bijvoorbeeld instructievideo’s over wapens niet meer toelaat op hun platform en er een aantal creators die deze wapens gerelateerde content nu heeft geüpload op pornovideoplatforms. En dat is geen enkel probleem. Ze hebben de content, het bereik en als ze naar een ander platform verhuizen nemen ze hun abonnees, fans, ambassadeurs gewoon mee.

Voor creators maakt het platform niet uitWant deze abonnees, fans, kijkers maakt het niet zoveel uit waar ze de content van hun idolen kunnen bekijken, áls ze het maar kunnen bekijken op een voor hen zo makkelijk mogelijke manier. En als de creators op een makkelijkere manier meer geld kunnen verdienen met hun content en kunnen communiceren met adverteerders en visa versa dan is iedereen blij.

En vooral John de Mol. Want op deze manier domineren de internationale bedrijven de Nederlandse markt een stuk minder en blijft de geldstroom binnen de Nederlandse economie. Sterker nog, dit model zou hij internationaal kunnen uitrollen omdat zijn bedrijf dit netwerk al heeft middels de vele formats die ze wereldwijd exploiteren. Maar wellicht eerst even ‘klein’ beginnen met Europa. Want op die manier kan hij de vuist maken tegen Google waarvan hij de Nederlandse en ook de Europese politiek verwijt dat ze het nalaten.

Overigens heeft de Mol het ANP gekocht en zou hij zijn platform kunnen voorzien van een nieuwskanaal. En wellicht komt daar de Eredivisie de komende jaren ook nog bij. Belangrijke content waarmee je kijkers naar je platform kan trekken. Met andere woorden: als John de Mol zijn eigen videoplatform start en daarbij de wensen van creators en de adverteerders in verwerkt dan staat er in Europa een partij op die de concurrentiestrijd met Google en Facebook kan aangaan. Precies zoals hij bij de start van Talpa Network vorig jaar al aankondigde.

 
Bas van Teylingen is multidisciplinair creatief. werkt zowel voor- als achter de schermen binnen nieuwe- en oude media. regisseur van (online) formats, bewezen televisieprogramma’s en films. Zelf YouTuber (50k subs) en oprichter van De Tube School, de eerste school in Nederland waar jonge mensen, bedrijven en merken alle facetten van YouTube leren van de YouTubers zelf. Chief Creative Officer/partner van Online Cookie Collective, een creatief media- en kenniscentrum voor de online wereld. opgericht door (online) content experts die de wereld van online advertising beter willen maken. Bas is YouTube Certified en een veelgevraagd spreker.
  5457 Hits
  0 Comments
5457 Hits
0 Comments

Bereik of geen bereik? Wat AD en De Telegraaf de komende jaren moeten doen

Bereik of geen bereik? Wat AD en De Telegraaf de komende jaren moeten doen

Het is al sinds de opkomst van online de ‘one million dollar question’ voor traditionele nieuwsuitgevers: wat is het beste uitgeef-/verdienmodel? De Telegraaf, AD en NU.nl zijn groot in bereik, maar dat lijkt een doodlopende weg. Wat is de weg voor deze ‘bereiktitels’ en hoe kijkt de adverteerder daar tegenaan?

In een vorig artikel hebben we omschreven dat het ‘bereikmodel’ voor nieuwsuitgevers een doodlopende weg is. Veel traditionele partijen moeten mee in de strijd om de kliks en bereik om advertentiegeld binnen te halen. Maar die uitgevers komen er ook achter dat ze nog nauwelijks verdienen aan het advertentiemodel rond digitaal nieuws. De Telegraaf en AD zouden daarom in de nabije toekomst wel eens een probleem kunnen hebben (NU.nl laten we nu even buiten beschouwing).

 
Twee grote Belgische partijen
De Telegraaf en AD zitten beiden in een redelijk steady uitgeefhuis in een bijzonder onrustige markt. In Nederland is er nog slechts een handvol traditionele nieuwspartijen door de grote sanerings- en consolidatierondes van het afgelopen decennium. De branche wordt nu gedomineerd door twee grote Belgische partijen: marktleider de Persgroep (naast AD, Trouw, Volkskrant, Het Parool, regionale en lokale bladen en sites) en Mediahuis (naast TMG/Telegraaf, NRC Media, regionale titels). Daarnaast is er nog FD Mediagroep, het nu nog onafhankelijke NDC Media in het hoge noorden en BDU met lokale nieuwsmerken. Sanoma heeft NU.nl en natuurlijk is er ook nog de NOS. Daarmee hebben we het ongeveer wel gehad.

 
Nieuwsbehoefte blijft groot
Aan het ‘bereikinfuus’ blijven hangen, is geen optie. Daarvoor is de advertentiemarkt te onzeker. Positief is dat de nieuwsbehoefte van de consument zeker niet is afgenomen de laatste tien jaar. De manier waarop de consument nieuws tot zich neemt is sterk veranderd. Wat we verder weten: er is behoefte aan nieuwsduiding en binnen het nieuwsdomein aan unieke content. Daar kunnen De Telegraaf en AD een rol in spelen. Meer dan ze nu doen.

 
1. Ga een echte relatie aan met je abonnee en bouw profielen
Vooropgesteld: het perfecte uitgeefmodel bestaat niet. Het is voor traditionele uitgevers een kwestie van trial and error. De printoplages zijn geslonken en dalen door, al is de echte scherpte er misschien wel af. Maar traditionele nieuwsuitgevers hebben dat papieren product dat door abonnementen nog altijd substantiële omzet oplevert. Daar is het digitale abonnement bijgekomen.

Bij De Persgroep is er de afgelopen jaren bij Trouw, Volkskrant en Parool een focus geweest op het abonnementenmodel. Dat geldt ook voor NRC (Mediahuis). Elke abonnee die er bij komt of erafgaat, zie je als uitgever direct onder de streep als het aankomt op marge en winst. Ze proberen bestaande abonnees vast te houden (het lastigste), nieuwe abonnees binnen te halen en te zorgen voor variatie in abonnementen. Bijvoorbeeld: de lezer die doordeweeks geen tijd heeft het papieren exemplaar te lezen, kan een abonnement met een digitale variant nemen, waarbij wel de dikke papieren zaterdagkrant in de bus valt. Deelabonnementen zijn hot en blijken te werken. Het heeft met name de Volkskrant en NRC de afgelopen jaren geen windeieren gelegd. Hun digitale oplages stijgen het hardst van alle Nederlandse dagbladen, blijkt uit de laatste cijfers van meetinstituut NOM.

 
Investeren in je klantenservice
Om een serieuze relatie met de lezer bouwen die van twee kanten komt, moet je investeren in je klantenservice en je datateam, om profielen van je lezers op te kunnen bouwen. De Telegraaf en AD lijken minder succesvol op dat gebied. Volgens NOM groeit De Telegraaf wel goed in digitale betalende abonnees, maar AD is daar wat minder bedreven in. Ondertussen kampen beide dagbladmerken met een scherpe daling in printabonnees. De Persgroep heeft destijds slim de regionale titels aan AD gekoppeld (tegenwoordig heet dat ADR Media), want zonder die regiomerken was het Rotterdamse AD een klein krantje geweest.

Bij De Telegraaf is het bouwen aan een relatie met de lezer de afgelopen jaren door allerlei omstandigheden (lees: onrust in de tent) blijven liggen. Nu De Telegraaf met NRC binnen één concern valt, zouden ze daar één en ander kunnen afkijken. Eerder werd bekend dat de dataexpert van NRC naar TMG is overgestapt, dus het besef is er. Bij AD zouden ze ondertussen eens te rade kunnen gaan bij de Volkskrant.

 
2. Goede, unieke journalistiek in plaats van clickbaits
Beide kranten zouden zich online minder op clickbaits moeten richten en meer op eigen unieke content, van goede journalisten die een ‘merk’ zijn. Daar was De Telegraaf altijd goed in, maar door eerder genoemde perikelen is dat weggeëbd. Investeren in goede journalistiek lijkt overigens niet echt op de agenda te staan bij beide dagbladen. Bij TMG waren en zijn er reorganisaties en bij de Persgroep werd recent ook gesneden in de redactionele kracht. Toch is dat belangrijk. Ondertussen kunnen ze gaan bouwen aan het abonnee- en datamodel.
3. Samenwerken of opgegeten worden
Een tweede uitgeefmodel is: samenwerken en profiteren van elkaars sterkte. Uitgevers kunnen het in feite niet meer solo, zeker niet in advertising. Inmiddels moeten de lokale uitgevers die vroeger nog hard met elkaar concurreerden noodgedwongen steeds meer samenwerken in de strijd tegen de grote Amerikaanse tech- en mediabedrijven die de markt overspoelen.

In de Nederlandse markt komt nu eindelijk een samenwerking op gang in digitale advertising sales: het gisteren gelanceerde Buy-media.nl. Hard nodig, anders worden de lokale partijen snel opgegeten.

 
4. Buitenlandse cases bieden hoop
Er zijn internationaal wel wat positieve ontwikkelingen rond nieuwsmedia. In de Verenigde Staten - hoe onvergelijkbaar misschien ook - heeft het presidentschap van Donald Trump de journalistiek geholpen: New York Times kon zomaar een paar honderdduizend betalende digitale abonnees bijschrijven.

België, Engeland en Frankrijk onder meer, bestaat er al een samenwerking in digitale sales. Hoopgevend is een case uit Frankrijk: sinds de oprichting van hun gezamenlijke ad-sales alliantie in september vorig jaar, hebben de dagbladen Le Figaro en Le Monde twaalf ad-tech leveranciers de wacht aan gezegd en doen ze het technische gedeelte zelf. Binnen enkele maanden stegen de inkomsten uit videoadvertenties van Le Figaro met 50 procent.

Samenwerken betekent dus ook samen investeren in technologie.

 
5. Wat wil de adverteerder?
Tot slot de advertisingkant. De Telegraaf en AD moeten zich minder blindstaren op advertising uit bereik, want ze vissen te veel in de kleiner wordende vijver. Adverteerders willen een andere relatie met uitgevers.
Unilever zet als ’s lands grootste adverteerder daarmee de toon. Afgelopen week werd bij presentatie van de jaarcijfers (in de UK) van 2017 duidelijk dat Unilever ook de komende jaren investeert in online advertising. De multinational maakt zich sterk voor betrouwbare meetmethoden voor online reclame en klikfraude. Unilever wil ook weten hoe het zit als er wel door een consument wordt geklikt op een banner of een video. Unilever wil graag één standaard om het succes van een campagne te meten en betalen voor wat het krijgt. Maar vooral wil Unilever precies weten wie ze online kunnen bereiken: één-op-één. Dat is allemaal nu nog niet goed geregeld in online advertising. Wel is zeker dat Unilever zijn budget in deze tijd sneller zal neerleggen bij uitgevers die inzicht kunnen geven wie hun bezoekers en abonnees zijn.
Dat is dan ook de richting die De Telegraaf en AD de komende jaren moeten gaan.
  3434 Hits
  1 Comment
3434 Hits
1 Comment

Het Taylor Swift-gevoel van Alexander Klöpping over ‘stoppen’ NRC en Telegraaf

Het Taylor Swift-gevoel van Alexander Klöpping over ‘stoppen’ NRC en Telegraaf

Het was wat onrustig rond Blendle het afgelopen jaar. Uit de jaarrekening over 2016 bleek een verlies van 2,4 miljoen euro en NRC en Telegraaf besloten te stoppen met de start up. Aan de vooravond van een nieuwe innovatie - gesproken journalistieke verhalen genaamd ‘Blendle Audio’ - praat eigenaar Alexander Klöpping ons even bij. 

Het is een mooi nieuwtje natuurlijk. Via Blendle Audio kun je luisteren naar een selectie van journalistieke verhalen. Professionele stemmen lezen artikelen voor uit de kranten en bladen die aangesloten zijn bij Bendle, dus je kan tijdens de afwas of het stofzuigen lekker een Volkskrantje doornemen. Het past helemaal in de ‘podcasttrend’ waarbij we allemaal graag op de fiets of in de auto naar onze informatieve ‘helden’ luisteren.

Verliesgevend jaarPrima natuurlijk. Maar er kwam stevig nieuws naar buiten de afgelopen weken over Blendle. In het boekjaar 2016 leed Blendle een verlies van 2,411.045 miljoen euro. Klöpping: ,,Het was vrij shocking hoe weinig mensen van startups snappen, maar dat leg ik dan met alle plezier even uit.’’ Want dat soort rode cijfers zijn normaal te noemen? ,,Het grote verschil tussen startups en andere bedrijven is dat je meer risico neemt. Je gaat eerder de grens over, investeert meer en dat doen we aan de hand van durfinvesteerders. Als je zo iemand kan vinden die erin gelooft dan neem je samen de gok.’’ En het bedrijf groeit nog steeds, zo legt hij uit. ,,We zijn de grootste bron van pure digitale lezersinkomsten.’’

 
Klöpping: ,,Het was vrij shocking hoe weinig mensen van startups snappen, maar dat leg ik dan met alle plezier even uit.’’
 
Kan hij niks meer over omzetten zeggen? Dat zou het allemaal iets scherper, duidelijker maken. ,,Omzetten hebben niet zoveel zin want soms kies je ervoor om wat meer te investeren om op de lange termijn te oogsten, dus dat geeft alleen maar onrust.’’

Ambitie nog overeindMaar toch even. De ambitie waarmee hij Blendle in 2013 is begonnen, samen met zijn vertrokken partner Marten Blankesteijn, staat nog steeds overeind? ,,Wij hebben een helder doel, namelijk dat jonge mensen gaan betalen voor journalistiek, waardoor makers mooie dingen kunnen blijven doen. Maar we komen met veel bochtjes uit bij dat grote doel en daarom plannen we slechts per kwartaal en luisteren we goed naar onze gebruikers. Als we nu hét verdienmodel paraat hadden, zouden we al over de hele wereld zitten. Maar het is niet voor niks dat partijen als New York Times of Axel Springer in ons investeren.’’

Concreet voordeelKan hij vertellen hoe ver Blendle is in die zoektocht naar een werkend businessmodel? ,,Een van de belangrijkste bevindingen is dat de verhalen waar mensen écht iets aan hebben goed lopen. Bijvoorbeeld: hoe word ik productiever op mijn werk of welke vitaminen werken wel? Of hoe slaap je beter?’’ Daarnaast werkt de combinatie van iemand met autoriteit en een originele opinie goed. ,,Maarten van Rossem bijvoorbeeld, die een alternatieve troonrede schrijft. En wat níét werkt is de overschrijfjournalistiek die je veel op internet ziet.’’

 
,,Een van de belangrijkste bevindingen is dat de verhalen waar mensen écht iets aan hebben goed lopen. Bijvoorbeeld: hoe word ik productiever op mijn werk of welke vitaminen werken wel? Of hoe slaap je beter?’’
 
Niches werken ook primaOok werken niches goed in de online wereld. In zijn ‘Podcast over Media’ (samen met Ernst-Jan Pfauth) was een tijdje terug Derk Sauer te gast. De ex-hoofdredacteur van Nieuwe Revu verwacht dat het alleen nog om niches gaat de komende jaren. Mensen gaan zich steeds meer helemaal onderdompelen in onderwerp X. ,,Ik geloof ook enorm in de niches,’’ zegt Klöpping. ,,Als je helemaal gek bent van voetbal dan moet je niet bij de kranten zijn, maar heb je andere bronnen. Ik kan bijvoorbeeld zelf niet zoveel met de Nederlandse tech-journalistiek, want dat heb ik allemaal al op Amerikaanse sites gelezen. Maar ik lees wel veel over de politiek, want dat is niet mijn niche en je kunt de voorkennis van mensen mooi gebruiken voor je aanbod. Want alleen dan gaan mensen vooruit en dat willen we toch?’’

Afspraken met uitgeversDan komen we op een interessant gebied uit in het businessmodel van Blendle. Het bedrijf maakt immers altijd eerst afspraken met uitgevers, ‘verkoopt’ de verhalen vervolgens per stuk of per premium abonnement aan de lezer en betaalt een gedeelte aan de uitgevers. ,,Met Psychologie Magazine praten we over onderwerpen die het goed gaan doen. Vrij Nederland maakt zelfs stukken die eerst op Blendle verschijnen en later pas in het blad.’’

Verkopen van verhalenWerken ze eigenlijk ook met de grote kranten op die manier samen? Die houden er vast niet van als Blendle hun redactionele agenda gaat bepalen. ,,Bij grote kranten gaat het minder om de onderwerpkeuze, maar over het verkopen van de stukken dus over goede koppen en inleidingen. Wij hebben een systeem dat aangeeft of een kop het in potentie goed gaat doen. Dat je vraagtekens moet toevoegen of bijvoorbeeld dat je het beter in de avond kan plaatsen. Daar hebben uitgevers dan weer wél interesse in.’’

Afhaken NRC en Telegraaf
Daarover gesproken. De hoofdredacteuren van NRC en Telegraaf beëindigden hun relatie met Blendle. Een van de argumenten is dat ze vinden dat Blendle zich te nadrukkelijk met de redactie bemoeit. Snapte Klöpping die analyse? Dagbladen willen gewoon zelf via digitale abonnementen hun geld gaan verdienen en dat niet aan Blendle laten. ,,Ik moet heel erg denken aan Taylor Swift die wegging bij Spotify, maar ze keerde terug omdat haar publiek nu eenmaal op Spotify zit. Wij hebben een enorme groep lezers die wij bedienen en of ze mee willen doen dat is aan de kranten zelf.’’ Hij heeft uitgevers toch wel nodig? ,,Zonder uitgevers hadden we een leeg winkeltje, maar we hebben ook geweldige titels als de New York Times in de kiosk. Het is alsof AH vreest dat het Coca-Cola niet meer in de winkel mag leggen, maar vooralsnog verdient Coca-Cola daar goed geld. We maakten miljoenen over aan de grootste uitgevers en nu gaat dat geld een andere kant op.’’

 
,,Ik moet heel erg denken aan Taylor Swift die wegging bij Spotify, maar ze keerde terug omdat haar publiek nu eenmaal op Spotify zit.

 
Zelf geld verdienenKranten willen natuurlijk zelf geld verdienen met hun merk, geen onlogische gedachte. ,,Ik weet wat ik overmaak aan uitgevers en dat zijn significante bedragen. Taylor Swift kan aan haar eigen Spotify werken, maar er is ook een reden dat Spotify goed werkt. Dat komt niet alleen door de goede artiesten, maar ook door de playlist en de interface. Taylor Swift wil fans bereiken en datzelfde geldt voor een krant. Dat doe je door op zoveel mogelijk plekken aanwezig te zijn. Uitgevers zoeken juist naar heel veel verschillende plekken waar ze hun spullen kwijt kunnen.’’

VS en DuitslandHoe is het eigenlijk met de plannen in Duitsland en de VS? ,,We beginnen, net zoals John de Mol doet, altijd alle projecten in Nederland en gaan dit jaar ook in meer landen uitbreiden dan alleen in de VS en Duitsland. We leren steeds meer iets over de behoeftes van mensen. We zullen dit jaar ook zichtbaarder zijn, bijvoorbeeld op tv. Onze naamsbekendheid kan nog wel iets omhoog en als we mensen eenmaal aan boord hebben dan kunnen we mensen ook het product laten gebruiken.’’

Klöpping gelooft oprecht dat er geen bedrijf ter wereld is dat zoveel lessen leerde over hoe je jongeren kan interesseren voor kwaliteitsjournalistiek. ,,Zonder mezelf op de borst te slaan, begrijp ik wel waarom die investeerders op de eerste rij willen zitten. We doen experimenten met machine learning en met journalistiek gericht op individuen, teveel om op te noemen. Er gebeurt op de achtergrond heel veel waar mensen in die industrie met respect naar kijken.’’

 
,,Zonder mezelf op de borst te slaan, begrijp ik wel waarom die investeerders op de eerste rij willen zitten.

 
Blendle Audio omdat ‘het gesproken woord’ hot isEn één van die innovaties is dus Blendle Audio, voorgelezen verhalen. Uit het persbericht: ,,Het is zo simpel dat we ons afvroegen waarom het nog niet bestond.’’(..) Er is een enorme opmars van podcasts, audioboeken zijn inmiddels een miljardenindustrie en met de komst van Android Auto en Apple CarPlay luisteren steeds meer mensen naar on demand radio in de auto.’’ Oftewel, Gary Vaynerchuk zegt het altijd: Audio is hot. Het concept is op zich vrij overzichtelijk, legt Klöpping uit. ,,We beginnen met een kleine selectie als onderdeel van je Blendle Premium account. We willen die wereld van podcasts koppelen aan de krantenwereld en geloven dus in die combinatie.’’
  2456 Hits
  0 Comments
2456 Hits
0 Comments

Ron Simpson van The Avocado Show: het merk is groter dan het restaurant

Ron Simpson van The Avocado Show: het merk is groter dan het restaurant

The Avocado Show is in principe ‘gewoon’ een restaurant in de Amsterdamse Pijp. Maar het is vooral het merk waarmee eigenaar Ron Simpson de wereld wil veroveren. Een contentmarketingcase over de online connectie met…avocadofans.

 
Ron Simpson en Julien Zaal, allebei afkomstig uit de evenementenwereld, hadden in 2016 een goed jaar gedraaid. Ze hebben inmiddels een aardige online achterban en daar putten ze uit als ze een goed feest organiseren. De online wereld van vooral Instagram kent weinig geheimen voor de mannen. Ze zeiden tegen elkaar: moeten we niet iets bedenken dat langer dan een dag meegaat? Het zou een klein zaakje in de Amsterdamse Pijp worden, geen gedoe met leningen en ze vonden een pand waarin ze die ambitie konden vormgeven. Ze belden Jamie van Heije om zakelijk te helpen en die vond het zó leuk dat hij ook instapte in ‘The Avocado Show’, een restaurant met alleen gerechten van de…..inderdaad.



ContentmarketingwettenBepalend voor het succes van The Avocado Show zijn de wetten van de (online) contentmarketingwereld: je bouwt een publiek op, maakt ze fans van je merk en daarna kan je eigenlijk alles aan je achterban verkopen wat je wilt. Het is veel meer dan een marketingconcept, namelijk een businessmodel (Joe Pulizzi en Robert Rose schreven hierover hun standaardwerk Killing Marketing). Het bijzondere aan de versie van The Avocado Show is dat het publiek al bestond terwijl je daar normaal gesproken veel tijd voor moet uittrekken.
,,Als iemand online een oreotaart heeft gemaakt dan wordt dat direct 18 miljoen keer geliket. Dat zijn producten die fans hebben.’’
Goede naam voor een restaurantAl nadenkend over de plannen kwamen ze uit op de avocado als basis, ‘The Avocado Show’ was een goede naam voor een restaurant. De mannen ontdekten dat er een online wereld is van avocadoliefhebbers die met elkaar verbonden is door de liefde voor dit - plotseling hippe - product. ,,Er zijn wereldwijd meer dan 100 miljoen avocadofans,’’ zegt Simpson. ,,Dus stel dat je onderzoek moet doen naar de haalbaarheid dan is dát de basis. Mensen eten het niet alleen op grote schaal, ze zijn zelfs fan, het valt in de categorie ‘oreo’. Als iemand online een oreotaart heeft gemaakt dan wordt dat direct 18 miljoen keer geliket. Dat zijn producten die fans hebben.’’ Het tweede belangrijke uitgangspunt was dat de avocado een icoon is…loop een hip winkeltje binnen en je ziet cactussen, flamingo’s, unicorns en avocado’s. ,,Die staan voor knappe meisjes en levensgenieters uit de stad en de avocado zei: fuck it, ik hoor hier tussen.’’

 
Een verdienmodel rond avocado’sOkay, dat is dus ‘de markt’, maar dan is het nog zaak om de wereld van de avocado te koppelen aan die van de drie mannen. Pas dan ontstaat er immers iets van een verdienmodel. ,,Wij bestudeerden die avocadowereld en ontdekten dat die wereld van niemand is. De avocado is niet geclaimd, er is geen marktleider ofzo en dat is raar. Want als je in Nederland een watertje bestelt dan zeg je toch Spa Blauw? De avocado noem je gewoon bij de naam; we kwamen t-shirts, menukaarten en avocado’s in de supermarkt tegen, maar er is geen moedermerk en toen viel het kwartje ineens.’’

Het besef ontstond dat ‘The Advocado Show’ een wereldwijd merk moest worden. ,,We zijn echt niet het eerste avocadorestaurant in de wereld, maar wel het eerste merk met het restaurant als basis waar alles samenkwam; de liefde voor de avocado, maar ook de lifestyle die erbij hoort. ,,Bij ons maken mensen al foto’s van zichzelf als ze binnenlopen. Dan gaan ze zitten, nemen weer twee foto’s van het interieur en dan is er nog steeds niets besteld. Wij hebben wel eens geturfd hoe dat werkt en 98 procent van de bezoekers pakt zijn telefoon als het eten komen en maakt de foto die op Instagram gratis reclame voor ons is.’’


De koningin van de avocadoZe vonden Shawn Harris, ‘de koningin van de avocado’, bereid om geld te investeren en begonnen te bouwen aan het merk ‘The Avocado Show’. Daarbij past moeiteloos een merchandiselijn van 100 producten die in februari moet staan, een koffietafelboek met het verhaal van de avocado, een documentaire over de grootsheid van de avocado en vooral een franchiseconcept waarbij er het komende jaar vijf The Avocado Showrestaurants in Europa moeten staan.
Foto: Adrielle Dankier, Shawn Harris, Ron Simpson en Julien Zaal
 
50.000 volgers facebookMaar nog even een klein stapje terug. Nog voordat het restaurant openging in maart werd die connectie gemaakt met de avocadoliefhebbers en de media pakten dit op. De mannen hadden 50.000 volgers op facebook en Instagram en waren nog niet eens open. ,,Sterker nog, we zouden eigenlijk pas in oktober opengaan. We waren echt bezig met het zagen van banken toen we 200, 300 man per dag moesten wegsturen omdat we nog niet open waren. Toen zijn we tempo gaan maken en vanaf de eerste minuut zaten we vol.’’

 
Boven verwachting leverenEerst publiek bouwen en dan pas leveren. Is dat het geheim van het succes? ,,Jazeker en ook dat we altijd above expectations leveren. Bij conceptzaken is het eten nog wel eens bijzaak, maar bij ons niet. Er zitten echt hardcore foodcritics in mijn netwerk en die zeiden: je hebt er echt moeite in gestoken.’’ Dus hij is niet alleen een vluchtige merkdenker? ,,Weet je wat ik vooral ben? Een consument. Als iets een enorme hype is en het blijkt bij een bezoekje niet goed dan is dat een enorme afknapper. Alsof je drie maanden met een meisje aan het daten bent en de seks is slecht.’’
,,Op een dag belde Google met de vraag; waarom hebben jullie een miljoen hits per dag, maar nog geen website?’’
212 miljoen interacties in de maandThe Avocado Show is een groot succes, ze hebben naar eigen zeggen 212 miljoen interacties per maand op social media en op een dag belde Google met de vraag; waarom hebben jullie een miljoen hits per dag, maar nog geen website? Op dit moment ligt de focus op franchise. ,,Dat is best wel stoffig allemaal. We respecteren de regels, maar willen ze ook hérschrijven. We maken dus een enorm boek, een documentaire én die productlijnen zodat mensen ons een beetje kunnen volgen.’’
Het idee is als volgt: McDonalds en Starbucks zijn groot en log, maar zij van The Avocado Show kunnen het helemaal anders gaan doen. Voor de zomer moeten er drie zaken open zijn in steden als Berlijn, Brussel en Londen. ,,Normaal gesproken is een franchiseconcept gebaseerd op één zaak, maar wij hebben een plan gemaakt waarbij ondernemers echt iets gaan doen met hun leven en dat kan met ons merk. Als jij de juiste persoon bent in een stad dan komen wij met een vijfjarenplan om ‘de stad over te nemen’.’’ Dat gaat er dus over waar de eerste zaak komt, waar de tweede, hoe ze ‘take away’ moeten aanpakken en catering kunnen doen. Wij komen met het plan met de titel: hoe word ik het mannetje of vrouwtje van Berlijn. Dat gaat veel verder dan: jij betaalt mij X en wat mag ik dan doen. We willen die 100 zaken in 5 jaar maar met 25 mensen doen. Je zet een groot restaurant neer en daarna ga je de stad dekken op treinstation en andere plekken. Alle spullen kun je bij ons inkopen en dan kun je gaan bouwen.’’
,,Normaal gesproken is een franchiseconcept gebaseerd op één zaak, maar wij hebben een plan gemaakt waarbij ondernemers echt iets gaan doen met hun leven en dat kan met ons merk.’’
McDonalds is een vastgoedbedrijfIn hoeverre is The Avocado Show straks anders dan de Mac, hét franchisevoorbeeld in de foodsector? ,,Je moet dan eens goed kijken naar de diepere lagen ónder zo’n bedrijf. McDonalds is een vastgoedbedrijf waar je ook kan eten en niet andersom. Daarbij moet in plaats X alles hetzelfde zijn als in plaats Y. Dat is prima, maar wel old school. Vandaag de dag reizen mensen veel dus van mij hoeft de McDonalds in India niet hetzelfde te zijn als die van Amsterdam. Wij doen dat dus anders, leveren een ondernemersplan, een ziel en content. Onze zaak in Amsterdam hoeft er echt niet hetzelfde uit te zien als die op Bali. Wij hebben bijvoorbeeld 100 gerechten ontwikkeld, maar ondernemers mogen daar zelf hun eigen gerechten uit kiezen want ze kennen de trends in de stad goed.’’

 
Content van hoog niveauDe gerechten worden dus wel in Amsterdam bedacht en datzelfde geldt voor de content. ,,Ik zit niet te wachten op allerlei lokale Instagramaccounts. Wij produceren de content op extreem hoog niveau en dat kunnen ze lokaal delen. De documentaire is bijvoorbeeld in het Engels en het koffietafelboek wordt in zes talen vertaald. Het is een soort van crowdsourcing, wij zijn echt goed in marketing, maar als mensen ideeën hebben dan horen we dat graag.’’
En wordt het al tijd voor een gave feelgood tv-commercial? ,,McDonalds doet ook aan marketing voor het bedrag dat franchisenemers betalen, maar wij gaan voorlopig geen tv-commercial maken natuurlijk want we willen altijd de connectie zoeken met de avocadoliefhebber en dat kan niet op tv. Waarom zou ik met een shotgun schieten? Kijk, de meeste horecamensen snappen niet zoveel van merken en wij zijn merkenbouwers die hele goede horecamensen inhuren. Het merk is groter dan het restaurant.’’

 
https://www.instagram.com/p/BZMURZHl9T2/?taken-by=theavocadoshow

 
  8624 Hits
  0 Comments
8624 Hits
0 Comments

Apple en Brave bouwen aan verdienmodel zonder cookies

Apple en Brave bouwen aan verdienmodel zonder cookies

Steeds meer techbedrijven komen op voor de privacy van consumenten. Ze introduceren webbrowsers die cookies blokkeren om surfgedrag te registreren. Apple doet het sinds kort bij Safari en nieuwe browsers als Brave gaan helemaal rigoreus te werk. Tot wanhoop van adverteerders die daardoor digitale ads minder gericht kunnen plaatsen. De techbedrijven sturen aan op een nieuw verdienmodel.

 
Je favoriete artiest op YouTube rechtstreeks betalen. Het kan sinds kort als je gebruik maakt van de browser Brave. Het is een nog nieuwe browser die op het punt staat de verhoudingen op het internet drastisch te ontwrichten. Brave houdt ads en trackers tegen, maar heeft een knop waarmee je sites waarop je content bekijkt kunt betalen en in het geval van YouTube kan dat ook aan individuele artiesten.

 
Crowdfunding: 35 miljoen in een halve minuutBrave is sinds het voorjaar in de lucht. De browser slaat enerzijds een verfrissend nieuwe weg in, maar is tegelijkertijd omstreden vanwege het tegenhouden van advertenties en van alle ‘tracking cookies’, waardoor mediabedrijven geen informatie over surfgedrag krijgen. Het is niet zomaar een bedrijf. Tijdens een crowdfundingsactie en lancering van een eigen digitale munt haalde Brave in niet meer dan 30 seconden een bedrag binnen van 35 miljoen dollar. Drijvende kracht is de bedenker van JavaScript, Brendan Eich. Zonder JavaScript zou het internet in zijn huidige vorm niet eens bestaan.

 
Brave pleit er niet alleen voor dat gebruikers rechtstreeks gaan betalen voor de content die ze op internet bekijken, maar regelt die betaling ook. Als je Brave op je eigen computer installeert, vallen een paar dingen op. Ten eerste: alle sites laden supersnel, zelfs sneller dan met Google Chrome. Dat is een gevolg van het wegfilteren van alle tracking cookies. Maar Brave stuurt zo nu en dan wel een aanmaning: is het niet tijd om de sites die je bekijkt netjes te gaan betalen. Daar heeft Brave een knop voor. Brave biedt aan om anoniem bij te houden welke sites je bezoekt en bij een betaling kan het geld dan naar verhouding over die sites worden verdeeld. De hoogte van het bedrag bepaal je zelf. Je moet wel een paar dingen regelen, zodat je met digitale munten kan betalen.

 
Uitgevers woedend over ontwrichtingBrave komt in de eerste plaats voor consumenten op, maar zegt ook voor uitgevers en contentmakers een vuist te willen maken. Maar juist in de uitgeverswereld zijn de reacties furieus. Een aantal vooraanstaande uitgevers, waaronder The New York Times, noemt de browser ‘blatantly illegal’, omdat webpagina’s anders worden gepresenteerd dan de uitgevers hebben bedoeld. Het is nog onduidelijk of de uitgevers ook juridisch gelijk gaan krijgen. De directe betalingen door consumenten, zoals Brave die voorstelt, zijn voor de uitgevers voorlopig te klein om een alternatief te zijn voor inkomsten uit advertenties. Maar Brendan Eich van Brave is vastbesloten.

Brave is in de eerste plaats een disruptor die een aanval uitvoert op de grote techgiganten. Het zijn vooral Google en Facebook die hun macht vergroten door eindeloos persoonsgegevens te verzamelen. Internet was ooit een open digitale plek met gelijke kansen voor iedereen en niet een ruimte waar een paar giganten als Google en Facebook de lakens uitdelen. Internet moet weer van iedereen worden en consumenten moeten zelf bepalen wat ze wel en niet van hun gedrag willen delen. „We vechten samen met burgers voor een betere deal en tegen de huidige uitwassen bij webadvertenties,” schrijft Brave in een reactie op de uitgevers.
„We vechten samen met burgers voor een betere deal en tegen de huidige uitwassen bij webadvertenties,” schrijft Brave.
Apple kiest voor strijd tegen cookies
Opvallend is dat ook een groot bedrijf als Apple zich in het kamp voor ‘meer privacy’ opstelt. Apple is niet te vergelijken met Brave, maar de aanval op de advertentiewereld is niet mis. De High Sierra-update die iMac-gebruikers onlangs kregen, kwam samen met een toelichting die niets aan de verbeelding overlaat. Kent U dat, schrijft Apple, dat als U een advertentie op internet bekijkt, diezelfde ad de week daarop wel vijf keer terugkomt. In het begeleidende beeld zie je advertenties die blijven terugkomen met het commentaar: dit zal vanaf nu niet meer gebeuren. De update geldt voor de browser Safari van Apple. Niet zoveel mensen gebruiken Safari, maar het is tekenend dat een techgigant als Apple zich in het kamp tegen cookies schaart. Er bestaan inmiddels enkele methoden om de cookieregels bij Safari te omzeilen, maar als iedereen dat gaat doen, is de reactie van Apple voorspelbaar.

Zes grote advertentieconsortia, meldt The Guardian, hebben een open brief aan Apple geschreven. Ze onderstrepen het belang van cookies om persoonlijke diensten te kunnen bieden. „De stap van Apple’s Safari (…) gaat ten koste van de user experience en zal het economisch model voor het internet saboteren.”

 
Apple houdt vol
Maar Apple houdt voet bij stuk: „Ad tracking is zo doordringend dat het mogelijk is de complete browse geschiedenis van iemand te reconstrueren. Die informatie wordt zonder toestemming verzameld en gebruikt voor ad retargeting, waardoor ads mensen blijven volgen op het internet.” De net uitgekomen browser Firefox Quantum, die veel sneller is dan vorige versies, heeft ook de ‘trackingbescherming’ opgevoerd. Gebruikers kunnen ads en trackers nu tegenhouden tijdens het browsen in de normale stand, tot dusver moest je daarvoor naar de private mode gaan.

Bij Google Chrome ligt dat allemaal anders, omdat Google zelf veel gegevens over surfgedrag verzamelt. Wel bestaat er een extensie die een deel van de cookies kan laten zien en desgewenst tegenhouden (zie dit artikel op frank.news).
Ad tracking is zo doordringend dat het mogelijk is de complete browse geschiedenis van iemand te reconstrueren.”
Breder debat over privacy en cookies
De werkwijze van Apple en Brave past in een breder debat over privacy en tracking cookies. In Nederland (en de rest van de EU) gelden volgend jaar nieuwe privacy regels (zie dit artikel op frank.news). Consumenten moeten dan zelf kunnen bepalen of ze tracking cookies accepteren. Het zou kunnen dat weinigen daar moeilijk over doen, net zoals veel mensen nu bijna blindelings akkoord gaan met voorwaarden van websites.

Het nieuwe denken vanuit de techsector is mogelijk veel ingrijpender. Consumenten krijgen simpelweg websites te zien waarbij tracking cookies ontbreken. Willen ze die toch, dan zullen ze eerst hun instellingen moeten veranderen. Dat is voor veel mensen een brug te ver. Het heeft gevolgen voor uitgevers en adverteerders. Als cookies niet meer vanzelfsprekend zijn, zullen bedrijven op een andere manier consumenten moeten bereiken. Misschien zelfs consumenten betalen voor aandacht, zoals in de VS wordt gezegd.

Veel uitgevers en adverteerders hebben net hun draai een beetje gevonden in de digitale wereld, maar staan nu al weer voor nieuwe uitdagingen. De ontwikkelingen gaan supersnel: blockchain, digitale munten en nieuwe disruptors in de techwereld. Brave lijkt te staan voor een manier van denken die verder reikt dan de techwereld alleen.
Lees hier ook het artikel van Ralph over Blockchain
https://www.frank.news/2017/11/28/contentmakers-krijgen-op-blockchains-wel-goed-betaald/
  2319 Hits
  0 Comments
2319 Hits
0 Comments

De plek waar online marketingprofessionals en ambachtelijke tv-makers samenkomen 

De plek waar online marketingprofessionals en ambachtelijke tv-makers samenkomen 

Het interessante aan een interview over de toekomst van advertising met Ruud Wanck is dat hij recht van spreken heeft. Wanck was immers CEO van GroupM Connect, de grootste advertisinggroep van de wereld. Hij verruilde zijn functie in voor een nieuw avontuur; met SNDC8 (spreek uit ‘Syndicate’) wil hij de Europese markt van online advertising opnieuw uitvinden. 

Hoe hij dat wil aanpakken met zijn team? Hij wil de oude wereld van mediamakers, uitgevers en broadcasters koppelen aan de kennis van de individuele consument. Wanck kreeg in zijn tijd bij GroupM veel vragen van broadcasters die graag een verdienmodel willen lanceren voor digitale video. Ze waren het natuurlijk gewend om GRP’s te verkopen rond hun tv-formats, maar doordat jongeren minder tv kijken, is dat model heel rap aan het afbrokkelen. Ondertussen leek het niet logisch dat de Europese zenders voor dat model allemaal hun eigen systemen zouden ontwikkelen want die zouden nooit kunnen concurreren met de schaal waarop bedrijven als Facebook en Google dat aanpakken. ,,Vergeet niet dat de kosten hoog zijn om een boodschap bij de juiste persoon te krijgen en die methodiek is in Frankrijk niet anders dan in Nederland.’’ De Duitse zendergroep ProSiebenSat.1 klopte aan bij Wanck met de mogelijkheid om meerdere digitale specialisten (die al waren gekocht) uit te rollen. Bij bedrijven die videocontent exploiteren als SmartStream en Glomex werken in Duitsland al rond de 200 mensen en deze bedrijven worden via SNDC8 allemaal gelanceerd in landen als Nederland, Frankrijk, Engeland en Oost-Europa.’’

Techniek koppelen aan broadcastersOkay, we maken het even een klein slagje overzichtelijker; in alle landen komt dus een club van slimme mensen met verstand van digitale media die weten hoe ze adverteerders koppelen aan consumenten. ,,Klopt, wij hebben dan ook geen technische mensen meer nodig, maar mensen uit de mediawereld. De techniek is immers al ontwikkeld in Duitsland. We zoeken dus samenwerking met grote broadcasters naast ProSiebenSat.1. ,,Iedereen zal uiteindelijk de stap naar de digitale wereld moeten maken en wij geloven in zo’n coöperatiemodel waarbij mensen met elkaar samenwerken. Het gaat erom dat iedereen daar beter van wordt uiteindelijk.’’

Veel vraag naar online video, maar geen aanbodZijn oude GroupM-collega Geert Hoogeveen, verantwoordelijk voor SNDC8 Benelux, legt uit dat de advertentiegelden echt heel hard naar digitaal gingen de afgelopen jaren. En waar veel contenteigenaren tegenaan lopen is dat er veel vraag is naar online video, maar er is geen aanbod. ,,En daarvoor is glomex bedacht dat professioneel geproduceerde content naar publishers distribueert en eraan verdient via een advertentiemodel.’’ Wanck legt uit dat glomex het kwalitatieve online alternatief moet worden voor tv-advertising. ,In het platform zijn al tientallen miljoenen geïnvesteerd en we willen het dus uitrollen door heel Europa. We doen dat in een volledig participatief model. Een derde van de inkomsten is voor ons, een derde voor de contenteigenaar en een derde voor de broadcaster.’’

SNDC8 lijkt dus een gedurfd initiatief en dat is ook nodig willen mediapartijen die niet toevallig Facebook en Google heten ook blijven groeien. Van elke euro die door adverteerders online wordt besteed gaat immers 75 eurocent naar Google en Facebook. Er blijft dus alleen wat over voor bedrijven als Sanoma, TMG en De Persgroep als ze ook gaan samenwerken. Mikt SNDC8 op een soort bronzen medaille achter Google en Facebook? ,,Nee,’’ zegt Wanck. ,,We willen iets in de markt zetten wat er niet is. Een digitaal videonetwerk met het kwaliteitsniveau van tv waarmee we nieuwe budgetten binnenhalen en uiteraard willen we ervoor zorgen dat alle broadcaster ook een rol in de digitale wereld gaan spelen in plaats van dat die rol wordt overgenomen.’’ Wat hebben de mensen bij broadcasters nodig om die stap te maken? ,,Er moet deels een mentaliteitsverandering komen in het ondernemerschap van bedrijven waarbij je moet willen delen om vooruit te komen. Iedereen wil alles in eigendom hebben, maar dat wordt heel duur. Waarom zou je het allemaal zelf bedenken? Over dat model gaan nu de gesprekken die we hebben, het gaat echt om delen en daarom is het ook een Syndicaatmodel.’’

Vraag naar hoogwaardige videoEven een slagje concreter toch weer even. Stel de baas van De Persgroep wil audiovisuele content. Hoogeveen: ,,Dan heb je het over AV-nieuwscontent en dat wordt nu alleen gemaakt door NOS en RTL. Wij geloven erin dat zij dat voor iedereen beschikbaar stellen en hebben daarvoor het verdienmodel in huis. Glomex is zo ongericht dat de content helemaal in de look & feel van de uitgever te zien is. Uiteindelijk bepaalt de bezoeker of hij het wel of niet zal zien. Wij gaan niet zelf content maken, wij zijn ‘the enabler’. Maar op dit moment blijft de content van RTL dus alleen bij RTL terwijl wij zeggen: waarom zou je dat niet gebruiken om nog meer mensen te bereiken?’’

Technische datamensen koppelen aan de ambachtelijke makersDat het voor broadcasters interessant is om samen te werken lijkt logisch, maar hoe zit het eigenlijk met adverteerders? Wat is de ervaring van Wanck over hun wensen? Zij bereikten jarenlang hun doelgroepen via tv, maar moeten nu ook online aanwezig zijn. Gaan zij zelf aan de knoppen draaien of besteden ze dat liever uit? ,,Vooral in de VS spelen twee dominante thema’s een rol; als eerste willen adverteerders jongere mensen bereiken die steeds minder tv kijken en ten tweede willen ze dat op een merkveilige manier doen. Het ging heel lang over de boodschap koppelen aan de data en wat daar tussenzat was minder relevant, maar ze willen dat nu in een ‘brandsafe context’ doen.’’
Wanck pleit voor duidelijkheid, voor transparantie ,,Wij willen de wereld van ‘mathmen’ koppelen aan de ‘madmen’ van weleer. Die broadcaster lijken misschien ouderwets qua koppeling van de data aan hun aanbod, maar het zijn wel hele goede makers. Die oude mediamerken zie je, in tijden van fakenews, ook weer een beetje opklimmen, ze staan toch voor een bepaalde kwaliteit waarmee je adverteerders aanspreekt.’’

Context is voor adverteerders ook belangrijkWanck denkt echt dat er een soort paradigmaverandering aan het ontstaan is. ,,Eerst ging het om de creativiteit van de Madmen, daarna alleen nog maar om data, maar ik denk dat mensen nu inzien dat het om allebei gaat. Je wilt als adverteerder echt in een omgeving komen waarmee je gezien kan worden. Daarmee praat ik wel een beetje voor eigen parochie, maar ik geloof dat die oude makers daar echt iets kunnen gaan doen.’’ Hoogeveen vindt ook dat programmatic advertising te vaak gezien wordt als het doel in plaats van een middel. ,,Maar het gaat erom welke mensen je bereikt in een bepaalde doelgroep en daarvoor is programmatic handig.’’ Maar gaan zij niet meer aan programmatic doen? Wanck: ,,Wij geloven natuurlijk heilig in programmatic, maar uiteindelijk gaat het erom dat je een goed verhaal bij je doelgroep krijgt. Wij willen goed managen in welke omgeving je een boodschap krijgt van een adverteerder. In glomex zit een playlist waar je als adverteerder je voorkeuren in kunt aangeven qua content en omgeving.’’

De van origine Duitse bedrijven worden op dit moment met een paar landen tegelijk uitgerold over Europa. De komende twee, drie jaar wordt duidelijk of dit echt een oplossing is voor de traditionele broadcasters en of het uitgevers toegang biedt tot video en adverteerders. Want de verandering gaat hard in de mediaconsumptie en iedereen moet mee. Wanck: ,,Daar moeten we ook niet te negatief over doen. Een waarheid vind ik altijd: er is nog nooit een medium verdwenen. Dus er kan wel negatief gedaan worden over tv en print, maar er komt een nieuwe balans.’’
  3024 Hits
  1 Comment
3024 Hits
1 Comment

Online krant Eldiario is wat De Correspondent kan zijn

Online krant Eldiario is wat De Correspondent kan zijn

Met succes onafhankelijke journalistiek bedrijven, zonder betaalmuren, zonder grote investeerders of aandeelhouders. Met betalende leden die daar niets voor terug willen hebben. Het kan. De Spaanse online krant Eldiario trekt inmiddels 7,7 miljoen unieke bezoekers per maand en is daarmee een voorbeeld voor Nederlandse initiatieven zoals De Correspondent.

 
Het was crisis in Spanje en de krant Publico was net ter ziele gegaan. Bovendien kampte de journalistiek met een groeiend gebrek aan geloofwaardigheid en vertrouwen. Toch geloofde ex-hoofdredacteur Ignacio Escolar van Publico dat er een markt was voor onafhankelijke journalistiek. Hij had echter geen geld, geen investeerders en de bank wilde hem niets lenen. Met spaargeld van vrienden en familie startte hij in 2012 de online krant Eldiario, wat Spaans is voor krant.

 
Op een na grootste online krant 
,,Hij wilde opnieuw contact maken met de maatschappij en vond een community van mensen die dezelfde idealen delen,” vertelde marketing and development director Esther Alonso van Eldiario.es tijdens de Savage Marketing 2017 conferentie in Amsterdam. The rest is history, want de krant bleek een enorm succes. Met dagelijks nieuws, verhalen over mensenrechten, politiek, economie, vertaalde artikelen uit The Guardian en een speciaal redactieteam voor onderzoeksjournalistiek wist de krant de juiste snaar te raken. In 2014 trok Eldiario al 3,4 miljoen unieke lezers per maand, inmiddels is dat aantal gestegen tot 7,7 miljoen. Daarmee is het de zevende krant in Spanje en de op een na grootste online krant. Er werken al honderd mensen, van wie zeventig op het hoofdkantoor in Madrid.

 
Bijzonder verdienmodel 
Het bijzondere aan de krant is zijn verdienmodel. Tweederde van de inkomsten komt uit advertenties, een derde van zogeheten socio’s. ,,Onze partners in crime in onze queeste,” noemt Alonso hen. ,,Zij garanderen onze onafhankelijkheid.” Het zijn geen abonnees, maar ‘members’ die onafhankelijke journalistiek belangrijk vinden en daar 60 euro per jaar voor doneren. Daar heeft de krant er al ruim 20.000 van. Door die werkwijze verdwijnt het nieuws niet achter betaalmuren en zijn alle artikelen voor iedereen te lezen. Daarmee verschilt Eldiario wezenlijk van De Correspondent, het Nederlandse platform voor onafhankelijke achtergrondjournalistiek dat in september 2013 van start ging. Daar kunnen alleen abonnees die jaarlijks 60 euro betalen de verhalen lezen. Ook De Correspondent is met inmiddels 56.000 abonnees op weg een succes te worden, maar kiest dus nadrukkelijk voor een betaalmuur. Dat verkleint het aantal lezers en daarmee het bereik. Bovendien is De Correspondent een advertentievrij medium, wat lezers waarderen, maar de inkomsten beperkt.

 
Innovatieve techniek delen 
Eldiario krijgt ruim 4 miljoen euro per jaar binnen en herinvesteert al dat geld in journalistiek en technische verbetering van de website. Hoewel ze daar niet om vragen, genieten de socio’s diverse voordelen. Ze krijgen elk kwartaal een print magazine, worden uitgenodigd voor evenementen en debatten en krijgen al het nieuws zonder advertenties voorgeschoteld. Dat is mogelijk dankzij de innovatieve techniek achter de website. Met subsidie van het Digital News Initiative (DNI) fonds van Google is Eldiario bezig een speciaal Customer Relationship Management (CRM) systeem op te zetten voor digitale mediabedrijven. Dat wordt in de herfst gepresenteerd, waarna de krant het met iedereen wil delen. Een mailtje naar Alonso volstaat.

 
In Nederland nog niet gelukt 
Krantenuitgevers hebben de heilige graal van online verdienmodellen nog lang niet gevonden.

Steeds worstelen ze met de vraag hoeveel content, waarvoor abonnees dik betalen, ze weg kunnen geven op hun website. Te veel gratis nieuws gaat ten koste van het aantal abonnementen. Te weinig nieuws kost bereik en dus advertentie-inkomsten. Een krant die kan leven van online advertenties bestaat nog niet in Nederland. Eldiario lijkt daar een goede modus in gevonden te hebben en heeft zijn bestaansrecht inmiddels bewezen.

 
Social marketing
Volgens Alonso volgt de krant de strategie van social marketing. ,,De waarden die we delen met onze lezers is de lijn die ons verbindt,” stelt ze. ,,Mensen hebben vertrouwen in het project, zodat wij een nieuwe vorm van eerlijke journalistiek kunnen bouwen. Je hoeft geen community’s te bouwen zoals veel merken proberen. Die bestaan al. Je hoeft ze alleen maar te vinden.”
  3668 Hits
  0 Comments
3668 Hits
0 Comments

‘We kiezen met Telegraaf VNDG bewust voor short format’

‘We kiezen met Telegraaf VNDG bewust voor short format’

In tijden waarin zo’n beetje iedereen in medialand op zoek is naar hét ultieme videoplatform met goed verdienmodel, lanceert TMG ‘Telegraaf VNDG’. Mandy van der Wal ontwikkelde de online strategie. Ze vertelt ons over deze beginperiode en reageert op de eerste kritieken.

 
Telegraaf VNDG is net live dus over resultaten valt nog niet veel te vertellen. Director TMG Mandy van der Wal is dan ook nog bezig met de eerste analyse, maar geeft ons wel alvast een tipje van de sluier wat betreft de eerste interessante data: ,,Op dit moment zien we dat de bezoekers zo’n vijf tot zes minuten op het platform blijven. Dat vind ik al best lang.” Verder blijkt dat het eerste nieuwsbulletin om 6 uur ’s ochtends een succes is. ,,Wij zijn de eerste die nieuws in beeld uitzenden. Dat werkt blijkbaar.”

 
Doelgroep
Over het aantal bezoekers kan Van der Wal helaas nog niets zeggen. Wel blijkt dat de gemiddelde bezoeker op dit moment nog iets jonger is dan de printdoelgroep. Verder is 55 procent van de bezoeker man, en 45 procent vrouw. ,,Maar dit kan nog alle kanten op gaan,’’ vertelt Van der Wal. De beoogde doelgroep van het videoplatform bestaat uit de Telegraaf liefhebber: 18 -55 jaar, 50 procent man en 50 procent vrouw en gemiddeld bovenmodaal verdienend. De director richt zich met het platform specifiek op de hardwerkende Nederlander. ,,Dat laatste kan je niet meten, maar dat zeggen we graag. Het past bij de Telegraaf.”

 
Kritiek
Zoals altijd als je iets nieuws start, kun je kritiek verwachten. Reinier Kist van NRC schrijft dat hij het videoplatform niet als vernieuwend  ziet en dat de lat niet hoog genoeg ligt gezien de korte filmpjes van maximaal 10 minuten. Van der Wal: ,,Alles is short format: video’s met een max van 6 minuten. Hier hebben we juist bewust voor gekozen. Dat dit werkt bij de doelgroep, komt namelijk uit al onze onderzoeken.” Naast nieuwe onderzoeken die speciaal zijn gehouden voor het ontwikkelen van deze nieuwe online videostrategie, kan Van der Wal en haar team ook putten uit de data van de gehele Telegraaf online omgeving en de eerdere video’s van Telegraaf TV. ,,Met 210 miljoen views per maand hebben we een sterke positie. We weten wat mensen eten.”

 
Estavana Polman
Niet alleen de duur van de video’s, maar ook de serie Estavana in het Echt met profhandbalster Estavana Polman in de hoofdrol, wordt zowel door NRC als de Volkskrant flink bekritiseerd, en gezien als ‘niet erg spannend’. Van der Wal: ,,Dit is één van de best bekeken series op dit moment. Juist omdat we zo dicht op de huid zitten, en iedere aflevering vlak voor uitzending wordt opgenomen.”

Er zijn gelukkig ook lovende woorden. Namelijk voor Weggegooid Geld en De Hotelpolitie. Volgens Van der Wal ook twee veelbekeken series.  ,,Weggegooid Geld speelt in op rare kwesties met overheidsgeld. Zoals een kunstwerk zo dicht voor een gebouw plaatsen dat er geen raam meer open kan.” Er wordt hierbij niet alleen in videoformats gedacht. Deze series leveren namelijk ook meteen interessante verhalen op die Telegraaf weer in de krant kan gebruiken, vertelt Van der Wal. ,,We denken bij alles in 360 graden. Zie het als een soort estafette: eerst was er de krant, toen kwam digitaal, en nu heb je ook video. En op den duur loopt misschien niet de krant, maar video voorop.” Maar wie ook het hardst gaat, één ding is zeker: “Je hebt elkaar nodig.”

 
Veel onderzoek naar strategie videoplatform
Om zo goed mogelijk te weten waar het nieuwe videoplatform aan moet voldoen, zijn er veel extra onderzoeken gedaan, licht Van der Wal toe. ,,Vanaf oktober 2015, toen TMG haar ‘van woord naar beeld-strategie’ introduceerde, tot midden 2016 hebben we volop onderzocht waar de doelgroep precies behoefte aan heeft.” Van kwalitatief tot kwantitatief onderzoek, alles om te weten te komen waar die ruimte zit in het overvolle medialandschap. ,,Uit die onderzoeken bleek onder meer dat we ons moesten richten op de ontwikkeling van een apart platform met nieuws, sport en entertainment in één dienst. En aangezien de doelgroep weinig tijd heeft, moet het dus short format zijn.”

 
Geschikt verdienmodel
Ook naar een geschikt verdienmodel is goed onderzoek gedaan. Telegraaf werkt natuurlijk al met premiumcontent voor abonnees. Dit blijkt succesvol en wordt ook voor Telegraaf VNDG doorgevoerd. Van der Wal: ,,Zo kan de abonnee de content vaak eerder, en ook zonder reclame kijken. Het is op die manier makkelijker om te bingewatchen.”

Verder vindt de director het belangrijk om duidelijk te maken dat het advertentiemodel uit meer bestaat dan alleen pre-rolls en mid-rolls. ,,We zien verschillende mogelijkheden om adverteerders te integreren. Zo zijn we ook bezig met interessante branded content cases.” Van der Wall kijkt hierbij vooral naar de verhalen van adverteerders die passen bij wat zij met Telegraaf VNDG wil vertellen. ,,Zo kunnen we vervolgens samen met de adverteerder een aansprekende video maken die bij ons allebei past.”

 
Wacht niet te lang met lanceren
Over de toekomst is Van der Wal duidelijk: ,,We zitten nog middenin de ontwikkelingsfase. Dat wisten we op het moment dat we met het platform live gingen. Het kan namelijk nooit meteen perfect zijn.” Dat is ook iets wat de director kan meegeven als het gaat om hét beste moment uitkiezen om met een nieuwe dienst te starten. ,,Wacht niet te lang met lanceren. Zodra je live gaat, kun je meteen alles goed testen.” En niet onbelangrijk: ,,Vervolgens moet je snel kunnen schakelen om het nodige aan te passen.” Onmisbaar in deze lanceringstijd is dan ook een goed team dat daar flexibel op in kan spelen. En het hebben van een dikke huid. “Natuurlijk krijg je kritieken. Maar dat kunnen we allemaal hebben. Die kritiek is namelijk ook nooit persoonlijk.”

 
Niet altijd de millennials
Verder hamert Van der Wal nogmaals op het belang van gedegen onderzoek mocht je als bedrijf of merk van plan zijn een online platform te starten. ,,Het is al zó druk in het medialandschap. De een na de ander stampt makkelijk een platform uit de grond, maar wat past nou perfect bij jouw bedrijf en strategie? Investeer dus veel tijd in onderzoek, dit is uiteindelijk je grootste leerschool.” Belangrijk hierbij is natuurlijk om je eigen doelgroep niet uit het oog te verliezen. En je daarbij niet blind te staren op de populairste doelgroep van het moment: de millennials. Van der Wal: ,,We willen allemaal die millennials wel bereiken. Beter is om eerst bij je eigen kracht te blijven, en daarna die markt proberen te vergroten. Focus dus eerst op jezelf.”

 
  1346 Hits
  0 Comments
1346 Hits
0 Comments