Candid. Platform
for growth.

Let op marketeers: Twitter leeft nog!

twitter_
Is Twitter nog steeds een goed communicatie- en marketingkanaal? Volgens tw...
Continue reading
  3645 Hits
  0 Comments
3645 Hits
0 Comments

Tijden, die gaan veranderen bij Facebook, maar alles wat we nodig hebben is een klein beetje geduld

Sacha_Baron_Cohen
De komiek Sacha Baron Cohen gaf onlangs een inspirerende lezing over de rol...
Continue reading
  3620 Hits
  0 Comments
3620 Hits
0 Comments

Twitter, maar dan genuanceerd

Twitter-maar-dan-genuanceerd
Dat was mooie bijvangst, om in visquotatermen te blijven. In een museum een...
Continue reading
  2078 Hits
  0 Comments
2078 Hits
0 Comments

Social expert Elja Daae: 'We zitten met z'n allen op social media, maar we zijn niet sociaal'

Elja-Daae
De meeste bedrijven en merken zitten op social, maar gedragen zich niet als...
Continue reading
  2281 Hits
  0 Comments
2281 Hits
0 Comments

De onthulling van Elon Musk die iedereen miste

tesla_musk
Tesla presenteerde afgelopen week het nieuwe Model Y en dat was eigenl...
Continue reading
  2597 Hits
  0 Comments
2597 Hits
0 Comments

Is YUPZZ het antwoord op Facebook en Twitter?

YUPZZ-1
Vroeger waren social mediaplatforms als Facebook en Twitter vooral gezellig...
Continue reading
  6234 Hits
  0 Comments
6234 Hits
0 Comments

De overstap van Facebook naar een ouderwetse verjaardagskalender

kalender_facebook
Op welke social media kanalen moét je aanwezig zijn en waar zit ik zelf nog...
Continue reading
  8041 Hits
  0 Comments
8041 Hits
0 Comments

Facebook en Google gaan digitale belasting betalen in UK

FB_Google_Amazon
Het Verenigd Koninkrijk legt vanaf 2o2o buitenlandse techreuzen een nieuwe ...
Continue reading
  2537 Hits
  0 Comments
2537 Hits
0 Comments

Twitter wil searchopties adverteerders verbeteren

twitter_searchopties
Twitter heeft de ambitie om het searchplatform voor adverteerders flink te ...
Continue reading
  1459 Hits
  0 Comments
1459 Hits
0 Comments

Waarom Twitter een Ombudsman nodig heeft

Jay_rosen
Interessant was het gesprek tussen Twitterbaas Jack Dorsey en universitair ...
Continue reading
  2249 Hits
  0 Comments
2249 Hits
0 Comments

Waarom Snapchat het helemaal niet zo slecht doet

waaromhetsnapchat
Snapchat lijkt wat aan populariteit te hebben ingeboet, maar volgens specia...
Continue reading
  2545 Hits
  0 Comments
2545 Hits
0 Comments

Complotdenker Alex Jones populair na actie Facebook en YouTube

complotdenkeralexjones
Van seksslaven op Mars tot de Amerikaanse overheid die zelf achter de aansl...
Continue reading
  1748 Hits
  0 Comments
1748 Hits
0 Comments

Scoren met seks op YouTube; de nieuwe norm van RTL?

Bas-van-Teylingen
Door Bas van Teylingen Bas van Teylingen werkt al bijna zijn hele leven in ...
Continue reading
  5128 Hits
  0 Comments
5128 Hits
0 Comments

De geloofwaardigheid van influencers? Een kwestie van regie

De geloofwaardigheid van influencers? Een kwestie van regie

Clichéalarm, maar het klopt wel. Steeds meer merken zetten influencers om jongeren te bereiken. Maar hoe zit het met de geloofwaardigheid? Hoe los je dat op?

 
Het is zo’n onderwerp dat veel lunchtafels in de marketing- en communicatiesector domineert; de geloofwaardigheid van influencers. Op twitter discussieerden contentmarketingexpert Cor Hospes en invloedrijk PR-man Jos Govaart onlangs over dit onderwerp. De mannen kwamen er niet helemaal uit.


Aanleiding voor de discussie was Brits onderzoek waaruit kwam dat 43 procent van de ondervraagden liet weten dat influencers vaak ongeloofwaardig zijn omdat ze werken met merken waarin ze zelf niet geloven. 52 procent van de ondervraagden denkt dat influencers worden betaald als ze over een merk praten en 61 procent van de respondenten liet weten merken te unfollowen die teveel producten ‘endorsen’. Slechts 5 procent van de mensen gaf aan te geloven dat influencers ‘oprecht’ zijn.


Casey Neistat heeft een briljante podcast met zijn vrouw
Toevallig ben ik afgelopen week online in het leven van YouTuber Casey Neistat gedoken. Er moest bij mij thuis een badkamertje schoon en in het podcastlijstje stond de nieuwe podcast van Neistat en zijn vrouw bovenaan. De Enzo Knol van de hele wereld is samen met zijn vrouw de Couples Therapy Podcast begonnen. Hierop praat hij dus in podcastvorm heel openhartig over zijn relatie. Het is geweldig en Jildou van LINDA: gewoon organiseren dit! Dat wordt een tophit natuurlijk; de grootste YouTuber ter wereld die openlijk praat over de ups en downs van zijn relatie. Zien/horen jullie Chantal Janzen al zitten met haar man? (ik wel eigenlijk).


Make it Count
Maar goed, ik wilde dus iets meer weten over die leuke Neistat en daarom luisterde ik zijn podcastinterview met Tim Ferriss. Zij hadden het over de loopbaan van Neistat en toen kwam het verhaal over zijn populairste filmpje ever voorbij. Dat is namelijk Make It Count, een film van 4 minuten die al 27 miljoen keer bekeken is. Niet zozeer het filmpje is opmerkelijk, een reisverslag waarbij Neistat in korte tijd over de hele wereld trekt, maar het verhaal eromheen. We spreken 2012 en de filmmaker begint naam te maken als reclamefilmer, maar hij vindt het een beetje saai worden om steeds te doen wat andere bedenken. Hij wordt voor de derde keer in zijn loopbaan gevraagd om een film te maken voor Nike; bedenk ‘iets’ voor de bestaande Nike-campagne Make It Count. Hij besluit zich echter niet te storten op allerlei strategische sessies en briefings, maar gebruikt het volledige budget om de wereld over te reizen net zo lang totdat het budget op is. Dit allemaal onder het motto ‘Make it Count’.
De film wordt volgens Neistat op de podcast binnen en paar dagen de best bekeken online campagne allertijden voor Nike.


Het gaat vaak mis in de regie

Continue reading
  2259 Hits
  0 Comments
2259 Hits
0 Comments

NU.nl-hoofdredacteur Gert-Jaap in de podcast: Ik had van Nieuwe Revu het nieuwe VICE moeten maken

NU.nl-hoofdredacteur Gert-Jaap in de podcast: Ik had van Nieuwe Revu het nieuwe VICE moeten maken
PODCAST: DE VAKMANSCHAP IS MEESTERSCHAP TAPES DEEL 3

Sinds 2013 is Gert-Jaap Hoekman hoofdredacteur van NU.nl. We spreken hem over de grens tussen commercie en redactie, zijn oude liefde Nieuwe Revu en zijn nieuwe: de podcast. Oh ja..en over ANP natuurlijk.

 
[iframe height="100" width="100%" frameborder="0" scrolling="no" data-link="https://www.podbean.com/media/player/fwqie-8e2860?from=yiiadmin" src="https://www.podbean.com/media/player/fwqie-8e2860?from=yiiadmin"]



Hoekman werd in 2013 hoofdredacteur van NU.nl nadat hij een jaar daarvoor overkwam van Nieuwe Revu dat destijds ook van Sanoma was. ,,Eigenlijk sloeg het nergens op dat ik hier ging werken want ik had niet zoveel met dagelijks nieuws, wel met digitale technologie. Wat ik meenam was dat ik bij Nieuwe Revu leerde om de vertaalslag te maken van iets wat gebeurt naar een verhaal dat langer leuk blijft.’’

 
Over John de Mol die ANP kocht
,,Ik ben wel pragmatisch, maar niet naïef. Wij hebben een contract tot eind volgend jaar en ik ben benieuwd of de koers gaat veranderen. Als hij wil investeren om het ANP beter te maken is dat goed voor de journalistiek. Ik heb hem een keer mogen ontmoeten en toen hadden we het over NU.nl, hij was heel geïnteresseerd in mijn verhaal, ha-ha. Maar hij heeft veel geld en als hij het goed voor heeft met de journalistiek is dat goed nieuws.’’

 
Over dat hij vrij genuanceerd is voor een blad als Nieuwe Revu
,,Ik weet niet of ik een goede hoofdredacteur voor Nieuwe Revu was, ik ben extreem genuanceerd, best wel irritant, ik vind op Twitter ook niet zoveel. Ik ben echt zo’n gast van: aan de andere kant….dat kan je laf noemen, dat is het misschien ook wel, maar ik voel me daar wel prettig bij. Het probleem wat wij met NU.nl oplossen is dat jij niet al het nieuws hoeft te volgen en wij maken er een overzichtelijk, begrijpelijke, versie van. Daar zijn we sterk in.’’

 
Over Nieuwe Revu
,,We hadden eerder dingen kunnen doen, móéten durven. En als ik zeg ‘we’ bedoel ik eigenlijk ‘ik’. De rol die VICE heeft in Nederland had Revu kunnen innemen en ik heb dat niet opgepakt. Ik had destijds moeten kiezen voor entertainment, maar we deden ook nog crime erbij omdat dat goed gelezen werd. Die analyse geeft me de energie om nu door te pakken. We deden al goede dingen, hadden een podcast over muziek, een vlog en hele goede journalisten, maar op een dag kwam er een man - een baasje inderdaad - binnenlopen en die zei: we stoppen ermee, we gaan snedig commentaar leveren op de actualiteit zoals GeenStijl doet. Ik zie hem nog binnenlopen over dat rode tapijt van Sanoma. Ik was destijds geen hoofdredacteur, maar toen had ik de ballen moeten hebben om die - toevallig gekozen goede lijn - door te zetten.’’

 
Over podcast
,,Ik ben ook wel biased want ik vind het zelf heel vet. Nu zie je dat we langzaam geld aan het verdienen zijn. In samenwerking met Dag en Nacht Media komen er postrolls, midrolls en prerolls. Daar kunnen we wel geld aan verdienen en het is strategisch een slimme zet. Onze ochtendpodcast doet 5000 views per dag en we hebben een podcast over Willem Holleeder en die is 50.000 keer beluisterd. Ook hebben we een Formule 1 podcast die 20.000 keer beluisterd is. We hebben nu ongeveer 100.000 luisteraars per week. Qua adverteerders moet je dan denken aan ABN-Amro, Storytel en AH.’’

 
Zelf boodschap inspreken door presentator
,,Waar ik moeite mee heb bij podcasts, is dat de presentator zelf een reclameboodschap voorleest. Er loopt hier wel degelijk een muur tussen redactie en commercie. Ik zat te luisteren naar Ezra Klein van Vox die het opeens over matrassen had. Zelfs Ben Thompson doet het, ik voel me wel een beetje in de steek gelaten. Ik vrees dat het deze kant op komt, maar ik bewaak het fort nog wel.’’ (…) Ik ben voor branded content, maar ik vind dat je duidelijk moet maken wat gesponsord is. De rol van grensbewaker is nuttig. Gewoon ‘nee’ zeggen dus. We hebben een redactiestatuut en je moet transparant te zijn.’’

 
Luister hier ook deel 2
https://www.frank.news/2018/02/27/filmmaker-bas-welling-over-de-wetten-van-een-maatschappelijke-commercial/

 
Luister hier ook deel 1
https://www.frank.news/2017/11/10/oude-mensen-zonder-instagramaccount-begrijpen-deze-wereld-niet/
  12476 Hits
  0 Comments
12476 Hits
0 Comments

Hoe word ik veelgevraagd expert op tv?

Hoe word ik veelgevraagd expert op tv?

Ik kijk graag naar De Wereld Draait Door om eens even lekker een potje ergens iets van te vinden. Zoals van de slaapverwekkende monologen van Mart Smeets, de manische tirades van Prem Radhakishun en de manier waarop Matthijs van Nieuwkerk ‘country’ zegt. (Namelijk: ‘cuntry’). Stel nou dat ik met mijn oneindig fascinerende mening over dit soort zaken als expert zou willen aanschuiven bij een dergelijke talkshow, wat moet ik dan in huis hebben?

 
1. Een mening
Het liefst een heleboel. Graag eenduidig en onomwonden. Je wordt immers niet bij Eva Jinek aan tafel uitgenodigd omdat je zo’n genuanceerd tiepje bent. Schoolvoorbeeld van iemand met vele eenduidige, onomwonden meningen is natuurlijk ‘man van de meningen’ Peter R. de Vries. De beroemde speurneus vindt zowel iets van de plasseksvideo-rel van Patricia Paay en voetbal, als van de zwartepietendiscussie en het Holleeder-proces.

 
2. Originaliteit
Jeroen Pauw is niet in je geïnteresseerd als je een mening hebt die iedereen aan zijn tafel ook heeft. Neem Telegraaf-journalist Wierd Duk, die door De Volkskrant wordt omschreven als de ‘putjesschepper van het populisme’ en naar eigen zeggen in het bezit is van een eigen trollenleger. Hij is een vreemde eend in de bijt - sorry, flauw - aan menig VARA-talkshowtafel, met zijn uitgesproken rechtse visie op thema’s als islam en vluchtelingenproblematiek.

 
3. Welsprekendheid
Kun je nog zo’n eenduidige, onomwonden, originele mening hebben, er blijft er aan de tafel van Matthijs van Nieuwkerk natuurlijk niets van je over als je niet uit je woorden komt. Voorbeeldje? Dolf Jansen, kom er maar in. Deze komiek en principerakker praat zoals hij hardloopt: snel en gespeend van inkakmomenten. Zelfs als hij eindeloos wordt getergd door Van Nieuwkerk, weet hij zichzelf verbaal uitstekend staande te houden.

 
4. Lef
Je moet het maar durven: op tv je boude, afwijkende mening verkondigen terwijl er thuis duizenden mensen als ik heel hard dingen van je zitten te vinden, en van wie menigeen het ook nog eens op Twitter knalt, voorzien van ongevraagd commentaar op je kapsel en je BMI. Neem Angela de Jong, al jaren tv-recensent bij AD, maar relatieve nieuwkomer aan het deskundologenfirmament sinds haar overwinning in het vorige seizoen van De Slimste Mens. Je kunt er natuurlijk een mening over hebben of haar meningen net zo slim zijn, maar één ding is zeker: deze vrouw heeft lef.

 
5. Authenticiteit
Wie niet zichzelf is, valt op tv door de mand. En wie dat wél is, wordt op handen gedragen. Neem nou voormalig realityster Britt Dekker, door wie we na jaren radiostilte laatst plotseling werden verrast met een geweldig optreden in De Wereld Draait Door. Ze zat daar vanwege haar mening over de kwestie Samantha de Jong. Kijkers waren zo enthousiast over zoveel verfrissende echtheid, dat ze niet veel later door Jinek werd uitgenodigd om te vertellen wat ze vond van de hongerige dieren in natuurgebied Oostvaardersplassen.

 
6. Een prostaat
En ja, het liefst ook een witte huidskleur. De talkshow is namelijk nog altijd een zaak van witte mannen, berichtte Trouw eind 2017 na uitgebreid turfwerk. Vier weken lang bestudeerde de redactie het palet aan gasten in Pauw, De Wereld Draait Door, RTL Late Night en Jinek. Pauw ‘blonk uit’ in het kaaskoppengehalte; maar liefst 95 procent van de gasten was wit. En DWDD scoorde als mannenbastion; slecht een derde van de gasten aan de tafel van Matthijs was vrouw.

 
Ik blijf voorlopig nog even op de bank zitten met m’n mening, want ik vrees dat ik maar matig scoor op de punten 2, 3, 4, 5 en een belangrijk deel van punt 6.

 
Foto credits: Wessel de Groot
  3140 Hits
  1 Comment
3140 Hits
1 Comment

Social content: we delen de helft minder dan in 2015

Social content: we delen de helft minder dan in 2015

We delen content steeds minder op social media. En dat gaat hard, al zijn er uitzonderingen op de trend. Uitgevers die content van hoge kwaliteit brengen, doen het goed, zo blijkt uit onderzoek van Buzzsumo. Op Facebook wordt steeds minder gedeeld door veranderingen in het algoritme, terwijl sharing op LinkedIn in de lift zit.

 
De afgelopen drie jaar zijn we op social media de helft minder gaan delen, zo blijkt uit het onderzoek van Buzzsumo. De conclusie is niet fijn voor contentmarketeers: je kan de prachtigste content maken, maar als mensen het niet meer met elkaar delen, heb je weinig impact. Contentmarketeers waarschuwen dat social sharing omlaagschiet, schrijft Forbes. Ook sites als MarketingProfs en Indivigital pakken er flink mee uit.

 
Competitie bij content neemt toe
In 2015 was het nog acht keer, nu wordt een artikel op social media gemiddeld vier keer gedeeld. De onderzoekers noemen daarvoor een aantal oorzaken:
  • de wereld is nog meer verzadigd geraakt met content. Er is meer competitie tussen uitgevers, artikelen worden door minder mensen gezien en dus minder gedeeld;
  • we delen op andere manieren, vooral meer via e-mail en dat gaat ten koste van het delen via social media;
  • en tenslotte heeft Facebook zijn algoritmen aangepast waardoor content veel minder snel viraal gaat en dus minder wordt gedeeld.
 
The winner takes it all
Er zijn ook winnaars. De onderzoekers zien dat sites die autoriteit hebben en kwalitatief goede content leveren erop vooruitgaan. The winner takes it all, schrijft Buzzsumo. Winnaars zijn bladen als The Economist en The New York Times.

Sites die misleidende clickbait-koppen gebruiken en content van slechte kwaliteit leveren, hebben het flink te verduren. Zo krijgt BuzzFeed harde klappen. Het loont dus te investeren in kwaliteitscontent waarmee uitgevers en merken zich kunnen onderscheiden.

 
238 artikelen per uur over de bitcoin
De toenemende contentberg of contentshock maakt ook dat er minder wordt gedeeld. Content shock - het begrip is bedacht door marketingstrateeg Mark Schaefer - wil kortweg zeggen dat er meer content is dan we met z’n allen kunnen consumeren. Vooral als een onderwerp populair is, verschijnt soms een tsunami aan artikelen. Neem de bitcoin. Eind 2017 verschenen over de bitcoin 40.000 artikelen per week in de Engelstalige wereld; dat zijn 238 artikelen per uur. Ook veel mediabureaus doen mee zodra een onderwerp in de mode is. Maar dat heeft dus niet zoveel zin. Het is dan praktisch onmogelijk om op te vallen en dat zie je in de cijfers terug.

 
Minder traffic via links op social media
Een opvallende trend is dat steeds minder gebruikers via social media op websites van uitgevers terechtkomen. Dat zogeheten referral social traffic neemt snel af, zo blijkt uit onderzoeken van Parse.ly en Shareaholic. Van 2014 tot 2017 was er een toename in traffic afkomstig van social media. Marketeers legden daarom steeds meer focus op social, vooral Facebook, soms ten koste van SEO. Het was een sleutelmoment dat social media belangrijker werden dan Google bij het sturen van gebruikers naar websites. Die trend is in 2017 gekeerd. Google stuurt nu twee keer zoveel traffic naar websites van uitgevers dan social media. De gegevens van Parse.ly zijn gebaseerd op onderzoek onder 2500 uitgevers; Shareaholic bevestigt de trend. De achteruitgang bij social wordt grotendeels toegeschreven aan de daling bij Facebook.

 
Eigen websites scoren goed
De manieren waarop we content vinden, zijn ook veranderd, zo blijkt uit een ander onderzoek van Hubspot. Naast zoekmachines en Facebook komen mensen steeds vaker op andere manieren op een site. Opvallend: steeds meer gebruikers gaan rechtstreeks naar websites van uitgevers (41 procent van de ondervraagden noemt dat). Het gebeurt ook via berichten op de smartphone (29 procent) en email nieuwsbrieven (27 procent). Het goede nieuws voor marketeers is dat zowel de eigen website als nieuwsbrieven hoog scoren. Het heeft dus zin content in nieuwsbrieven en op de site te brengen, waarbij goede SEO het succes verder kan verhogen.

 
Nieuwe algoritmen van Facebook hakken erin
De afname is het sterkst merkbaar op Facebook. In de zomer van 2017 introduceerde Facebook nieuwe algoritmen om clickbait-koppen aan te pakken, die massaal werden gedeeld. Zulke koppen houden informatie achter of zijn overdreven verleidend (‘Hoe een kind zijn school verliet en je raadt nooit wat er toen gebeurde…’). Dat soort koppen haalden in het verleden miljoenen hits op Facebook, maar zijn nu nauwelijks meer te zien. Hetzelfde geldt voor de zogenoemde listicles die veel werden gedeeld (‘De 25 schattigste katten in de wereld’). Zulke lijstjes doen het niet meer goed op Facebook. Daarnaast geeft Facebook sinds kort minder ruimte aan magazines en merken. Content van merken en uitgevers verschijnt minder prominent in de timeline en wordt daardoor minder gedeeld.

 
Groei van sharing op LinkedIn
LinkedIn is een positieve uitzondering. De netwerksite liet eerder al aan Digiday weten dat de likes en shares elk jaar tot 60 procent toenemen. Uit onderzoek van Buzzsumo blijkt dat content van uitgevers en B2B-bedrijven op LinkedIn steeds meer wordt gedeeld. Zo krijgt zakenblad Forbes minder aandacht op Twitter, terwijl de shares op LinkedIn flink in de lift zitten.

 
Evergreen content meest gedeeld
Je zou misschien denken dat gebruikers nieuws meteen delen, maar de trend is juist dat dat gebeurt met tijdloze verhalen of evergreen content. Die krijgen ook de meeste links. Schrijf je verhalen dus los van de actualiteit is het devies, zodat ze waardevol blijven. Goed scorende verhalen gaan bijvoorbeeld over onderzoek, geven een overzicht (‘dit kunnen de gevolgen van de Brexit zijn’) of zijn long reads (kwaliteitsverhalen die langer blijven hangen). Zijn er toch ontwikkelingen, dan is het goed zulke verhalen te updaten, waarna gebruikers ze opnieuw kunnen delen. Zulke content is voor anderen interessant om naar te linken, waardoor je een hogere ranking krijgt binnen zoekmachines.

 
Lessen voor marketeers
Buzzsumo komt met een aantal aanbevelingen voor marketeers, waarvan dit de opvallendste zijn:
  • Ga geen shares najagen met spectaculaire koppen. Wees oprecht in wat je brengt, dat levert je uiteindelijk meer op;
  • Focus op specifieke sub-topics waarin je uniek bent. Het goede nieuws is: nieuwe onderwerpen en sub-topics werpen zich altijd op. Het gaat erom ze snel te herkennnen en daarin autoriteit op te bouwen;
  • Onderscheid je met content van hoge kwaliteit (en investeer daar ook in). Mensen willen alleen de beste content delen.
  15089 Hits
  0 Comments
15089 Hits
0 Comments

‘Politieke partijen moeten kijken naar hun merkbelofte’

‘Politieke partijen moeten kijken naar hun merkbelofte’
Marketing in aanloop naar de verkiezingen, deel 1 

In de aanloop naar de Gemeenteraadsverkiezingen op 21 maart doen politici aan niets anders dan aan marketing. In een tweeluik praten we over de campagnes vanuit marketingperspectief, morgen met journaliste en voormalig Kamerlid Myrthe Hilkens en vandaag met merkstrateeg Marc Oosterhout. Laatstgenoemde is één van de oprichters van het succesvolle reclamebureau N=5, hij bracht vorig jaar zijn boek ‘De kunst van het kiezen’ uit, waarin hij stelt dat bij politieke partijen een belangrijk aspect van de communicatie ontbreekt: de kiezer wordt niet centraal gesteld.

Kun je aangeven waarom politici en politieke partijen meer naar merken zouden moeten kijken?
Oosterhout: ,,In het algemeen zetten politieke partijen zichzelf centraal. Meestal door de politiek leider op te voeren. Kijk maar naar de meeste verkiezingsposters. Of ze vertellen wat er volgens hen moet gebeuren. Vaak zijn dit heel generieke zaken zoals goed onderwijs, betere zorg of minder regels. Politieke partijen zenden vooral. Merken doen precies het omgekeerde: zij laten vooral zien wat een ontvanger heeft aan hun product of dienst. Neem Nike. In die campagnes staat altijd de performance van de sporter centraal, nooit de perfectie van de schoen van Nike. Nike ziet zichzelf als het instrument van de sporter. Zo hoort het. Het is opvallend dat politieke partijen deze wet in de communicatie niet of nauwelijks tot uiting weten te brengen. Ik leg altijd uit dat het niet gaat om wat je doet, maar wat je betekent. Dat vinden politieke partijen heel lastig.”

 
 
Hoe zou het er in de praktijk uit moeten zien?
,,Een sterk merk gaat uit van een sterke merkbelofte, ook wel een ‘why’ genoemd. Ze hebben een groter doel voor ogen voor de mensen waar ze zich op richten. Zo wil Dove het vertrouwen herstellen dat vrouwen zouden mogen of misschien zouden moeten hebben in hun eigen schoonheid, wil NS dat iedereen de vrijheid heeft om te gaan en staan waar ze willen om een manier die hen het best past. Simpele reasons to be, maar wel vreselijk belangrijk om je werkelijke betekenis te duiden.

Dat zouden politieke partijen ook moeten doen. Sterker nog, voor politieke partijen is dit misschien nog wel belangrijker omdat ze in essentie een ideale maatschappij nastreven. En juist dat ideaal motiveert kiezers om op een partij te stemmen. Vaak ligt de why van een politieke partij besloten in het beginselprogramma. Voor het CDA is dat bijvoorbeeld rentmeesterschap, voor PvdA bestaanszekerheid voor iedereen, voor D66 autonomie van het individu en voor GroenLinks een duurzame samenleving. Hele verschillende ‘why’s’ eigenlijk. Maar naarmate partijen langer bestaan, lijken ze hun why uit het oog te verliezen. Dat is ook het grootste probleem van de gevestigde partijen, zoals PvdA en CDA. Nieuwe partijen, zoals Forum voor Democratie en Denk, maken daar slim gebruik van Mijn oproep aan elke politieke partij zou zijn, ga terug naar je roots, benoem je why opnieuw en handel ernaar. En herhaal, herhaal, herhaal. Herhaling is een wet in communicatie.”

 
 
Je schrijft dat de politiek nog vrij amateuristisch werkt als het gaat om campagne voeren. Heb je een paar concrete voorbeelden?
,,Daarvoor hoef je alleen maar om je heen te kijken. Vincent Rietbergen, Joost Vullings en Xander van der Wulp brengen momenteel in hun populaire verkiezingsvlogs de slechtste campagne-filmpjes van lokale partijen. En ook in de rubriek van Eva Jinek over de lokale verkiezingen dook regelmatig een zeer amateuristisch filmpje op. Echt verschrikkelijk. Het is alleen jammer dat ze nooit een deskundige aan tafel halen om hier iets nuttigs over te zeggen. Een wetenschapper. Een communicatiedeskundige. Dan zouden we er tenminste iets van kunnen leren. Nu worden slechte campagnes getoond als entertainment. Dat mag, maar je zou er veel meer mee kunnen doen. Ik vind het onbegrijpelijk dat er zo amateuristisch mee omgegaan wordt. Het gaat toch om onze democratie. Dan mag je van de pers wel wat meer verwachten.”

 
 
Maar lokale politici hebben toch ook niet de middelen om campagne te voeren?
,,Klopt, maar dan denk ik: sla een goed boek open over communicatie. Die zijn er genoeg. Ik denk ook dat er een misvatting bestaat in het vak van politieke communicatie. Alsof iedereen kan communiceren. Dat is natuurlijk niet zo. Het is net als met voetballen: iedereen kan wel een balletje trappen, maar dan ben je nog geen Messi. En zo is het met communicatie ook. Communicatie is een vak dat vraagt om deskundigheid.”

 
 
De inzet van sociale media lijkt voor bepaalde politici een zegen, qua free publicity.
,,Dat klopt. Maar het komt ook omdat mensen als Wilders en Baudet  intrinsiek polariserende standpunten innemen en uitspraken doen. Ze trekken de aandacht omdat ze vaak langs de randen schuren van wat betamelijk is. En ze doen het bewust. Het is exact dezelfde strategie die Donald Trump kiest. Het is ongelofelijk dat de machtigste man te wereld zulke idiote boodschappen kan verspreiden en dat het ook nog serieus genomen wordt. In Nederland doen Baudet en Wilders hetzelfde. Natuurlijk: het valt op, maar of het de partijen een structurele winst oplevert, is maar zeer de vraag. Ik bedoel wat heeft twintig jaar PVV nu uiteindelijk opgeleverd?’’

 
 
Media blazen het ook wel op.
,,Ja, journalisten mogen ook wel eens naar zichzelf kijken. Zij maken dit soort extreme politici groot door er keer op keer aandacht aan te besteden. Onlangs publiceerde Dr. Mirko Tobias Schäfer van de Universiteit van Utrecht een studie waaruit bleek dat de politieke agenda door maar een heel kleine groep twitteraars (zo’n 15.000 rechtse en zo’n 40.000 linkse politici) wordt bepaald. Dat is geen representatief beeld, waarschuwde hij: ‘de traditionele media zouden veel terughoudender met de berichten op Facebook en Twitter moeten omgaan’. De commotie op sociale media is tegenwoordig op zichzelf al nieuws, maakt niet uit over welk onderwerp. Het zou een zegen zijn als de mainstream media wat dat betreft meer zelfbeheersing laten zien’. Dat ben ik roerend met hem eens. Ook de Belgische cultuurhistoricus David van Reybrouck heeft hier hele zinnige dingen over gezegd.’’

 
 
Noem eens een voorbeeld van een geslaagde campagne.
,,Ik schreef vorige jaar voor Brandpunt een column waarin ik schetste dat GroenLinks en Forum voor Democratie de echte winnaars waren van de verkiezingen. Zij wisten een snaar te raken bij nieuwe groepen kiezers. Dat is knap. Jesse Klaver koos voor een heel nieuwe aanpak, met een intensieve social strategie en meet-ups die toegankelijk waren voor iedereen. Klaver was een echte winnaar en dat droeg hij uit. Het hielp natuurlijk ook dat hij zelf nog heel jong is. GroenLinks had nog nooit eerder zoveel zetels. Het is natuurlijk een gemiste kans dat GroenLinks niet doorzette en plaats nam in het kabinet. Ik vind de campagne ‘Verandering begint hier’ die ik nu overal zie, tamelijk ongeloofwaardig. Klaver heeft de kans op verandering laten liggen.

Ook Thierry Baudet deed het goed. Weliswaar met een compleet ander verhaal, maar zijn technieken leken behoorlijk op die van Klaver. Gevat, actueel en met veel lef en emotie. En scherp gepositioneerde standpunten. Daar houden kiezers van.”

 
 
Hebben politici je adviezen al ter harte genomen?
,,Dat is lastig te zeggen. Zeker met lokale verkiezingen. Het niveau zal helaas niet zo hoog zijn. Begrijpelijk gezien het gebrek aan geld en vakmanschap. Maar landelijk zou het over drie tot vier jaar beter moeten gaan. Ik ben al door menig politicus benaderd, dus het lijkt erop dat er wel interesse is.”

 
  2424 Hits
  1 Comment
2424 Hits
1 Comment

Heeft BuzzFeed Facebook keihard nodig?

Heeft BuzzFeed Facebook keihard nodig?

Uitgevers in de hele wereld kijken met interesse naar de plannen van het Amerikaanse BuzzFeed. Maar het gaat niet goed bij deze uitgever van gratis nieuws en entertainment; 100 man kwamen op straat te staan omdat de omzet tegenviel in 2017. Voor CEO Jonah Peretti blijft het zoeken naar hét businessmodel voor gratis content.

 
De inkrimping van BuzzFeed heeft natuurlijk te maken met de dominantie van Google en Facebook op de digitale markt die alleen maar groter lijkt te worden de komende jaren. De omzet van BuzzFeed (via advertenties en branded content) kwam volgens LA Times 15 tot 20 procent lager uit dan de ingeschaalde 350 miljoen dollar. Facebook, dat zeer belangrijk is in het distributiemodel van BuzzFeed, kondigde onlangs aan dat het zich gaat focussen op de content van particulieren en niet van grote uitgevers. Het businessmodel van de ‘lijstjeswebsite’ is echter juist gebaseerd op het bereiken van zoveel mogelijk mensen via social media. Mediakenners waarschuwen al jaren voor de kwetsbaarheid van dit model, je probeert immers geld te verdienen op het ‘landje’ van een ander.

 
Content aanbieden waar mensen iets mee dóén
BuzzFeed is in 2006 opgericht door The Huffington Post-bedenker Jonah Peretti en John S Johnson III. De basis van het bedrijf is helder; analyseren waar mensen graag naar kijken en deze content in een prettige vorm aanbieden. De uitgever maakte natuurlijk vooral furore door de quiz- en lijstjesverhalen in de categorie 26 geweldige acteurs en de 26 ‘echte mensen’ die ze speelden.

 
Nieuwstak
We schreven er al eerder over. Vanaf 2011 bezit het bedrijf een serieuze nieuwstak genaamd BuzzFeednews waarmee het onderzoeksjournalistieke verhalen publiceert. In oktober publiceerde BuzzFeednews bijvoorbeeld een interview met acteur Anthony Rapp over de avances die Kevin Spacey maakte toen hij nog maar 14 jaar was (en Spacey 26!). Ook zeer belangrijk is de videotak BuzzFeedVideo waar bijvoorbeeld de webserie BuzzFeed Unsolved wordt gemaakt, inderdaad; in de serie staan onopgeloste zaken centraal. Steeds vaker maakt BuzzFeed online series voor contentpartners waaronder een nieuwsshow voor Twitter (Twitter betaalt hiervoor) genaamd AM to DM en veel kookshows onder de noemer ‘Tasty’.

 
Omzet te laag
Bij BuzzFeed werkten eind vorig jaar 1700 mensen in de hele wereld. De omzet in 2015 was naar verluidt 167 miljoen dollar en in 2017 rond de 280 miljoen, te weinig blijkbaar om al die mensen aan het werk te houden. NBC investeerde de afgelopen jaren voor 400 miljoen dollar in BuzzFeed, samen lanceren ze het Facebook-kanaal ‘Playfull’ voor millennial-ouders. De inkomsten van BuzzFeed worden van oudsher vooral binnengehaald door ‘native advertising’ wat erop neerkomt dat het bedrijf ‘advertenties’ maakt in BuzzFeedstijl. Ook de contentpartners betalen dus voor de webseries. Dat werkt allemaal prima zolang het bereik op niveau is, maar als Zuckerberg dat persoonlijk terugdraait dan lopen je inkomsten terug.

CEO en oprichter Peretti schreef een brief aan alle werknemers om toe te lichten waarom 100 mensen ontslagen gaan worden. Interessant is dat hij veel focus legt op de ontwikkelingen bij Tasty, de noemer dus waaronder de kookvideo’s van BuzzFeed vallen (een ander kanaal is BuzzFeed Nifty, hier kun je alles leren over handige dingen die je zelf kan maken). Onlangs kwam naar buiten dat BuzzFeed een exclusieve deal sloot met Wallmart om keukentools met de merknaam ‘Tasty’ te verkopen. Er is blijkbaar veel geloof in de sterke combinatie tussen retail en content.

 
Oproep aan Facebook; betaal voor goede content
Tegelijk is zo’n samenwerking niet voldoende om de omzet op niveau te brengen/houden, zo legt CEO Peretti uit tijdens een sterk interview op Recode met de prettig kritische interviewer Peter Kafka. Inzet van het interview: de memo van Peretti waarin hij Facebook oproept om goede content te belonen. In het interview: ,,We verdienen geld door samenwerking met Amazon, YouTube en Facebook Instant Articles en dat neemt toe. Maar het probleem is dat Facebook geen inkomsten deelt uit de newsfeed. Ze moeten via de newsfeed uitgevers niet alleen belonen met traffic, maar ook met inkomsten.’’

 
Samen nieuwe contentmodellen bedenken
Maar wat wil je precies van Facebook?, vraagt de interviewer terecht. ,,Veel uitgevers willen gewoon een rekening naar Facebook sturen voor hetzelfde wat ze al doen, maar ik samen zou aan nieuwe contentmodellen willen werken die echt ‘social’ zijn. Dat past bij ons, wij hebben altijd content gemaakt waar mensen iets mee dóén; delen met vrienden lachen, een maaltijd koken via Tasty. Datzelfde willen we ook nog meer voor Facebook gaan doen.’’ De interviewer vraagt door: waarom heb je dit model, dat YouTube allang heeft, niet besproken met de mensen bij Facebook? ,,Het ligt eraan wie je spreekt, maar er zijn verschillende meningen en ik heb er wel vertrouwen in dat ze met een werkbaar model komen. Sommige mensen zullen vinden dat die verdienmodellen bij ‘Facebook Watch’ en ‘Facebook Instant Articles’ thuishoren, maar er zijn er ook die denken dat zo’n betaalmodel een goede manier is om controle te houden op de newsfeed.’’
Kafka gaat nog even door op het onderwerp. Maar je hebt toch voor Tasty ook een deal gemaakt met Facebook zodat je er geld aan verdient? Jij hebt toch een goede relatie met ze, waarom moest je dan zo’n memo schrijven? ,,Ze kunnen het bij Facebook goed oplossen, maar ze zien niet altijd het perspectief van de mediamakers. Er is nog wel eens wat miscommunicatie tussen techcompanies en een mediabedrijf.’’

 
Andere distributiestrategie
Diezelfde interviewer sprak de CEO drie jaar daarvoor op een podcast en destijds had hij een duidelijke visie op het kapitaliseren van de content via Twitter, Google en Facebook, met andere woorden: het maakt niet uit waar mensen BuzzFeed verhalen lezen. In welk opzicht zat hij verkeerd met die distributiestrategie? ,,We geloofden in de manier van distribueren, maar beseften niet hoe de inkomstenstromen voor dat model zouden zijn. Je kan geld vragen aan de platforms, je kan branded content maken, je kan geld verdienen door producten te verkopen in de supermarkt. Maar wat we niet helemaal beseften is dat we moesten groeien naar een combinatie van deze inkomstenstromen.’’ De interviewer vraagt ook naar een lidmaatschapmodel, maar de CEO vindt dat dit model vooral werkt voor kwaliteitsmedia en niet voor een mediabedrijf dat focust op populaire cultuur.

 
Heel veel inkomstenstromen managen
Interessant inderdaad, met dank weer aan de prima mannen van de Medianieuwsbrief.nl, is het verhaal van Max Willens op Digiday. Hij onderstreept immers wat de BuzzfFeed-eigenaar zegt waarbij uitgevers vooral veel verschillende businessmodellen moeten beheersen om te overleven. Hij refereert aan een interview van Jim Norton, de voormalig chief businss officer van uitgever Condé Nast. ,,Je kunt allerlei nieuwe inkomstenstromen bedenken, maar daarmee maak je het verlies aan inkomsten aan advertenties nooit goed.’’ Volgens Willens heeft de gemiddelde uitgever zes verschillende inkomstenstromen waaronder branded content, deel-lidmaatschappen (bijvoorbeeld New York Times Cooking voor 1,25 dollar per week) en evenementen. Het blijkt niet altijd makkelijk voor uitgevers om die switch naar ‘alleskunner’ te maken, maar dat is wel nodig. Hearst Magazines Digital Media President Troy Young: ,,Ik wil dat branded content, licensing en retail tweederde van mijn inkomstenstromen is, maar het is niet makkelijk dat elke advertentie die je verkoopt ook in dienst moet staan van een van deze drie.’’
,,Je kunt allerlei nieuwe inkomstenstromen bedenken, maar daarmee maak je het verlies aan inkomsten aan advertenties nooit goed.’’
 
Ballen in de lucht houden
Je moet dus als uitgever allerlei ballen in de lucht kunnen houden; lidmaatschap (als geheel of via deeldiensten), branded content, licensing én retail. Er is nog geen model voorhanden waarmee je het definitief gaat maken. Dat zie je bijvoorbeeld aan hét Nederlandse uitgeefvoorbeeld LINDA dat veel experimenteert met de verschillende businessmodellen; even was het de bedoeling om LINDA TV betaald te maken, maar uit onderzoek bleek dat dit niet zou werken. Centraal in zo’n ideale ‘dans’ van businessmodellen is natuurlijk altijd je publiek dat prima kan bepalen waarvoor het wél en waarvoor het niet wil betalen. Ook lijkt het goed om een duidelijk vertrekpunt te hebben in alles wat je maakt, zoals BuzzFeed content maakt waarmee je daadwerkelijk iets doet.

 
Geen holy grail
Terug naar BuzzFeed, een bedrijf waar veel uitgevers ongetwijfeld met veel jaloezie naar kijken, vooral omdat het millennials weet te bereiken. Ook Peretti heeft blijkbaar niet de holy grail in handen: hij gaat in gesprek met Facebook, wil de overige inkomstenstromen perfectioneren, maar toch moet hij 100 mensen ontslaan. Of had hij in de overige 20 minuten van het interview nog iets waar de Sanoma’s van deze wereld iets aan hebben?
Aan het eind stelt iemand uit het publiek de vraag of Peretti nog tips heeft voor wat meer traditionele uitgevers die zoeken naar succesvolle businessmodellen in de digitale wereld. Zijn antwoord komt ongeveer hierop neer: ,,Je ziet nu dat traditionele uitgevers zich terugtrekken uit digitale experimenten en focussen op business waar ze van oudsher goed in waren. Ik zou zeggen: trek je digitale inspanningen los van je traditionele business en koester elke vorm van progressie die je daar maakt.’’

Peretti, die in 2011 315 miljoen dollar cashte door zijn aandelen in de Huffington Post te verkopen, wil maar zeggen: geld verdienen met digitale nieuwsvoorziening is een kwestie van experimenteren, je moet verschillende businessmodellen beheersen en die flexibiliteit is essentieel. Wat er uiteindelijk werkt blijft vooralsnog een kwestie van proberen. En ja, totdat die heilige graal ontdekt is, heeft BuzzfFeed Facebook eigenlijk keihard nodig.
  1999 Hits
  1 Comment
1999 Hits
1 Comment

Is ‘viral-sensatie’ Vero hét alternatief voor Facebook en Instagram?

Is ‘viral-sensatie’ Vero hét alternatief voor Facebook en Instagram?

De app Vero bestaat al een tijdje, maar is deze week viraal gegaan. Het social network wil een alternatief bieden voor Facebook en Instagram. Vero wil het anders gaan doen: geen verzameling meer van persoonsgegevens en geen advertenties. Gebruikers moeten op termijn iets gaan betalen. De app was deze week vaak onbereikbaar vanwege de grote toestroom.

 
Vero is in de eerste plaats een app om foto’s te delen, maar dan zonder dat je last hebt van de algoritmes die bij Instagram of Facebook zoveel irritatie oproepen. De app presenteert zich als een ad-free social network waarin je jezelf kan blijven. Vero lijkt op Instagram, maar je kan naast foto’s ook teksten en links delen of aanbevelingen voor muziek, boeken of films.

 
Social network zonder data mining
Bedenker van de app is miljardair en zakenman Ayman Hariri. Hij begon de app omdat hij zich ergerde aan het privacybeleid van sociale netwerken die inkomsten uit advertenties halen. Ayman Hariri is de zoon van, de bij een bomaanslag omgekomen, Libanese oud-premier Rafik Hariri. Hij heeft een geschat vermogen van 1,3 miljard dollar.

Vero onderscheidt zich vooral door zijn privacy policy. Het bedrijf zegt zo min mogelijk persoonsgegevens te verzamelen, naam, e-mail en telefoonnummer moeten voldoende zijn. Het bedrijf belooft ook geen gegevens aan derden te verstrekken. Eigenlijk alles wat bij Facebook en Instagram omstreden is, ontbreekt bij Vero. Dat alleen al levert Vero veel goodwill op.

 
Instagrammers stappen massaal over
Het viraal gaan van Vero heeft vooral te maken met onvrede op Instagram. Gebruikers op Instagram promoten daar massaal hun Vero-pagina’s. Al meer dan 500.000 gebruikers op Instagram hebben hun posts getagged met #Vero en roepen op om de overstap naar Vero te maken. De onvrede op Instagram komt voort uit het algoritme dat vorig jaar is ingevoerd, waardoor je elke keer maar moet afwachten wat je nu weer te zien krijgt.

 


 
Vero werd in 2015 in de App Store gelanceerd. De app stond even op plaats 45 bij de social networks, meldt Mashable, maar viel daarna helemaal weg uit de lijst van 1500 apps. Afgelopen week schoot de app ineens omhoog, kwam terecht op plaats 99 om vervolgens door te schieten naar de eerste plek. Zakenblad Forbes ontdekte de app in 2016 en kwam met een waarschuwing aan het adres van Facebook: ‘Look out, Facebook: the social netwerk that doesn’t want your big data’.

 
Wie Vero wil gebruiken, zal daarvoor een paar euro per jaar moeten betalen. De eerste miljoen gebruikers krijgen hun leven lang gratis toegang. Ondanks dat er geen advertenties komen, kunnen ook bedrijven een profiel aanmaken. Influencers mogen brands op hun eigen manier promoten en bedrijven mogen ook producten verkopen, zoals CNBC meldt. Daarin zit een deel van het verdienmodel van de app, want Vero zal bij verkopen een klein percentage inhouden. De app werkte al samen met modemerk Temperley London, waarbij gebruikers kleding konden kopen die op de catwalk werd getoond tijdens de London Fashion Week.

 
Mediasterren en songwriters
Opvallend is dat influencers het goed doen bij Vero. Omdat het netwerk advertenties weert, zitten de influencers in een omgeving die minder commercieel is en dat is precies wat werkt. Veel jongeren vertrouwen de meningen van influencers met wie ze zich identificeren. De trend is dat steeds meer influencers migreren naar platforms zonder advertenties, schrijft de Huffington Post. Vero heeft al social mediasterren naar zich toegetrokken, onder wie gitarist en songwriter Christian Collin. Hij heeft zo’n dertig miljoen volgers op social media en gebruikt Vero om zijn community van fans verder uit te breiden. Met Vero werkt hij samen voor de promotie van zijn Limitless Movement voor jongeren. „Ik koos Vero omdat het bedrijf geeft om zijn gebruikers en creators,” zegt hij. „Het is een plek waar je geen zorgen hebt over algoritmes en waar je vrij bent te zeggen wat je wil.”

 
„Ik koos Vero omdat het bedrijf geeft om zijn gebruikers en creators. Het is een plek waar je geen zorgen hebt over algoritmes en waar je vrij bent te zeggen wat je wil,” aldus Christian Collin.
 
Alternatief voor Facebook?
Het is niet voor het eerst dat een app het alternatief wil zijn voor Facebook. En de eerlijkheid gebiedt te zeggen, de vorige keren kwam van die ambitie niet veel terecht. Sommige namen ken je wellicht niet eens, zoals Ello, Peach, Diaspora of app.net. Viraal gaan is leuk, maar blijft het ook zo? Gaat Vero het redden? De app kampt nu al met bereikbaarheidsproblemen. Dat kan puur komen door de grote hoeveelheid belangstellenden, maar ook doordat de site niet goed genoeg ontworpen is. Of een combinatie van beide. Vero laat weten dat er hard aan gewerkt wordt en het probleem binnenkort is opgelost.

 
Beloftes onder vuur in de media
Het altijd kritische magazine Slate veegt de vloer aan met de beloften die Vero doet. Een netwerk zonder advertenties klinkt nieuw. Maar denk even na: ook Instagram, Twitter, Snapchat en zelfs Facebook hadden geen advertenties toen ze begonnen.

De eerste miljoen gebruikers mogen gratis op Vero, maar hoe ga je de rest werven? Een miljoen gebruikers klinkt veel, maar is nog steeds weinig ten opzichte van Instagram (800 miljoen gebruikers) of Facebook (2,2 miljard). Als Vero serieus wil meetellen, schrijft Slate, kan het beter de eerste honderd miljoen gebruikers een gratis account geven.

Vero belooft chronologische feeds zonder dat algoritmen daar invloed op hebben. Gebruikers houden niet van algoritmen, ze willen zelf controle. Maar de realiteit is dat - als je zonder algoritmen werkt - je feed wordt gedomineerd door de degenen die het meest posten. Een systeem zonder algoritmen stimuleert dat mensen extra veel posten om goed zichtbaar te zijn en het is de vraag of je daar blij mee bent. Het ideale systeem ligt waarschijnlijk ergens in het midden.

 
Verfrissende nieuwkomer
Wie in de website van Vero duikt, komt een artikel van oprichter Hariri tegen waarin hij ingaat op zijn idealistische drijfveren. Hij komt oprecht over. Hariri zegt dat hij op veel plaatsen het nut van advertenties ziet. Maar hij is er tegen dat social media eindeloos persoonsgegevens verzamelen. Stel je voor dat bij een familiebezoek nog een derde persoon is die alles noteert wat er gezegd wordt en wat iedereen doet. Offline zouden we dat niet accepteren, waarom zou je dat online wel doen?

Hariri en zijn medeoprichters zijn beslist in hun keuze om niet mee te gaan met data mining: „We willen dat onze gebruikers onze cliënten zijn en niet ons product.” Het platform wil de beste sociale ervaring bieden, een plaats waar mensen social kunnen zijn op een manier die bij hen past.

Vero is nog jong en het kan nog veel kanten op. Het is in elk geval een verfrissende nieuwkomer naast de grote social networks die nu eenzijdig zoveel van ons online leven bepalen.
  2528 Hits
  0 Comments
2528 Hits
0 Comments