Candid. Platform
for growth.

Tv-programma's zijn gewoon merken: alleen het vertrouwde scoort nog

Boer-Zoekt_Vrouw_2018
De afgelopen twee maanden lag vooral Twan Huys onder vuur met zijn tot nu t...

Veronica Inside - Voetbal Inside: 1-0

Veronica-Inside-Voetbalinside1-0
Het voetbalpraatprogramma van Wilfred Genee, Johan Derksen en René van der ...

De tv-kijker is klaar met de ‘leuke verhaaltjes’

De-tv-kijker-is-klaar-met-d
Erland Galjaard gaf vorige week een interview dat hem - op metaniveau - wel...

‘Je rijdt erlangs en weet: dit zijn Tim en Tom’

AllSecur
SPONSORED STORY Making of - Deel I Een belangrijke focus van outdoor-exploi...

Wat Giel Beelen en Mark Zuckerberg van elkaar kunnen leren

Wat Giel Beelen en Mark Zuckerberg van elkaar kunnen leren

Met een onsympathieke ‘grap’ en een enorm datalek hadden Giel Beelen en Mark Zuckerberg de afgelopen week alle reden om door het stof te gaan. Zuckerberg deed dat groots en meeslepend; Beelen helemaal niet. Wat is de beste pr-strategie?

 
,,Ik ben blij dat ik het gedaan heb,’’ zei Giel Beelen donderdagavond achter de desk van RTL Boulevard. Spijt van zijn beslissing om een stripper het liveoptreden van Tim Knol te laten verstoren, die ochtend in zijn radioprogramma op Veronica, had hij duidelijk niet. Dat hij Knol, die boos de studio had verlaten, achterna was gerend om hem de les te lezen, speet hem evenmin. En dat 95 procent van Twitteraars volgens polls ‘team Tim’ was (5 procent had geen mening), deerde Beelen ook niets: ,,Ik moet er wel om lachen.” Later die avond zei hij hetzelfde in RTL Late Night.

 
Sensatie en conflict
Als media-aandacht Beelens doel was, lijkt de missie geslaagd. Maar heiligt het doel de middelen of had Beelen toch beter zijn excuses kunnen maken? ,,Dat je bij al die talkshows zit, betekent niet per se succesvolle pr,” zegt Leo de Later, die ruim 20 jaar mediatraining geeft vanuit zijn eigen bedrijf en onder andere RTL Nieuws en SBS Nieuws presenteerde. ,,Mensen hebben hun mening namelijk toch al gevormd. En omdat het bij pr gaat om het kweken van wederzijds begrip, was het vanuit pr-oogpunt verstandiger geweest als Beelen in die programma’s had gezegd: ik ben iets te ver gegaan. Dan hadden we sympathie voor hem gekregen; nu blijft het beeld overeind dat hij een lul is. Hij heeft de reuring, sensatie en conflict - en dus publiciteit - gekregen die hij wilde en misschien staat zijn radioprogramma weer even op de kaart, maar hij komt er niet goed vanaf. Oftewel: aanpak geslaagd, maar imago beschadigd.”

 
Grote pr-fout
En dat imago was al niet smetteloos - zo lag Beelen alleen de afgelopen twee jaar al onder vuur vanwege het beledigen van Sylvana Simons (waarvoor hij wél sorry zei), het kwetsen van dikke vrouwen en rijden onder invloed. ,,Hij is niet zo geïnteresseerd in een positief imago,” zegt De Later. ,,Dat hij geen excuses maakt, past bij het imago van de shock jock: hij wil het enfant terrible van de radio zijn. Wat dat betreft past zo’n actie bij de manier waarop hij zich profileert. Hij is een voorbeeld van iemand die zich niet laat adviseren, net als Louis van Gaal, die journalisten beledigde als hij vond dat ze een domme vraag stelde. Die maakte zich ook niet druk over zijn onsympathieke imago.
Toch zou ik Beelen willen adviseren: wees een vent en bied je excuses aan. Wij zien namelijk geen enfant terrible, maar een dj op z’n retour die dit vastgrijpt om weer trending te zijn. Edwin Evers heeft zulke acties niet nodig: hij is kritisch, maar laat zijn gasten altijd in hun waarde en neemt ze serieus. Dat doet Beelen niet. Dat hij Knol achterna rende en de aanval koos - de meest verkeerde manier om te reageren - laat zien dat hij zichzelf boven zijn gasten plaatst. De grootste pr-fout die je kunt maken. En het is respectloos, want Beelens effectbejag gaat hier ten koste van een ander: Tim Knol wordt gebruikt om publiciteit te genereren. Ik zou eerder hebben gekozen voor een positieve actie, iets waar we allemaal om kunnen lachen.”
,,Hij is een voorbeeld van iemand die zich niet laat adviseren, net als Louis van Gaal, die journalisten beledigde als hij vond dat ze een domme vraag stelde. Die maakte zich ook niet druk over zijn onsympathieke imago,” zegt De Later.

Beterschap beloven
Het zou Beelen sieren om alsnog sorry te zeggen, al is het nu misschien een tikkie te laat. Want wie gelooft nog een excuus van iemand die vooralsnog geen berouw toonde? Hetzelfde kun je je afvragen over de paginagrote excuses die Facebook-CEO Mark Zuckerberg afgelopen zondag plaatste in grote Britse en Amerikaanse kranten. Aanleiding: de gegevens van 50 miljoen gebruikers kwamen in handen kwamen van een bedrijf dat die data inzette om het stemgedrag van gebruikers te beïnvloeden. ,,We hebben de verantwoordelijkheid om jouw data te beschermen. Als we dat niet kunnen, verdienen we die niet, zo luidde de enorme kop. Zuckerberg verwees in de advertentie naar een eerder grootschalig datalek in 2014, bood zijn excuses aan voor het feit dat er destijds niet meer voorzorgsmaatregelen getroffen werden om herhaling te voorkomen en noemde enkele stappen op die zijn bedrijf nu onderneemt. Tot slot beloofde hij verbetering. ,,Ik vraag me af waarom Zuckerberg koos voor plaatsing in Britse en Amerikaanse kranten en niet wereldwijd, in álle landen waar Facebookgebruikers wonen,” zegt De Later. ,,En als Facebook al in 2014 te maken had met gelekte data, komt deze advertentie nu erg laat.” Boze gebruikers, weglopende gebruikers (waaronder Tesla) en de hashtag #DeleteFacebook hebben de timing ongetwijfeld een handje geholpen.
,,Maar wat Zuckerberg goed doet, is dat hij beterschap belooft, zelf inziet dat hij te vertrouwen moet zijn én met concrete maatregelen komt, zoals apps beter controleren en apps die veel informatie van je vergaren afstoten. Als hij er meteen bij had gezegd: ‘We snappen dat u misschien genoeg van ons heeft, op deze manier kunt u zich afmelden,’ was de boodschap nog sterker geweest. Daarmee stel je je kwetsbaar op.”

 
Oprechte excuses
Als het om excuses na een mediablunder door eigen schuld gaat, gelden volgens De Later dan ook drie belangrijke adviezen: wees spoedig, eerlijk en spreek in termen van maatregelen. Zuckerberg voldeed in elk geval aan die laatste; Giel vooralsnog alleen aan die tweede: hij is eerlijk - want als je geen oprechte excuses kunt maken, kun je het beter niet doen. ,,Als Giel Beelen nu sorry zou zeggen, zou hij het niet uit eigen beweging doen, maar omdat het moet van zijn baas of omdat de hele wereld over hem is gevallen. Zulke excuses zijn per definitie ongeloofwaardig.” Sorry zeggen is dus niet altijd de beste strategie.

Hoe word ik veelgevraagd expert op tv?

Hoe word ik veelgevraagd expert op tv?

Ik kijk graag naar De Wereld Draait Door om eens even lekker een potje ergens iets van te vinden. Zoals van de slaapverwekkende monologen van Mart Smeets, de manische tirades van Prem Radhakishun en de manier waarop Matthijs van Nieuwkerk ‘country’ zegt. (Namelijk: ‘cuntry’). Stel nou dat ik met mijn oneindig fascinerende mening over dit soort zaken als expert zou willen aanschuiven bij een dergelijke talkshow, wat moet ik dan in huis hebben?

 
1. Een mening
Het liefst een heleboel. Graag eenduidig en onomwonden. Je wordt immers niet bij Eva Jinek aan tafel uitgenodigd omdat je zo’n genuanceerd tiepje bent. Schoolvoorbeeld van iemand met vele eenduidige, onomwonden meningen is natuurlijk ‘man van de meningen’ Peter R. de Vries. De beroemde speurneus vindt zowel iets van de plasseksvideo-rel van Patricia Paay en voetbal, als van de zwartepietendiscussie en het Holleeder-proces.

 
2. Originaliteit
Jeroen Pauw is niet in je geïnteresseerd als je een mening hebt die iedereen aan zijn tafel ook heeft. Neem Telegraaf-journalist Wierd Duk, die door De Volkskrant wordt omschreven als de ‘putjesschepper van het populisme’ en naar eigen zeggen in het bezit is van een eigen trollenleger. Hij is een vreemde eend in de bijt - sorry, flauw - aan menig VARA-talkshowtafel, met zijn uitgesproken rechtse visie op thema’s als islam en vluchtelingenproblematiek.

 
3. Welsprekendheid
Kun je nog zo’n eenduidige, onomwonden, originele mening hebben, er blijft er aan de tafel van Matthijs van Nieuwkerk natuurlijk niets van je over als je niet uit je woorden komt. Voorbeeldje? Dolf Jansen, kom er maar in. Deze komiek en principerakker praat zoals hij hardloopt: snel en gespeend van inkakmomenten. Zelfs als hij eindeloos wordt getergd door Van Nieuwkerk, weet hij zichzelf verbaal uitstekend staande te houden.

 
4. Lef
Je moet het maar durven: op tv je boude, afwijkende mening verkondigen terwijl er thuis duizenden mensen als ik heel hard dingen van je zitten te vinden, en van wie menigeen het ook nog eens op Twitter knalt, voorzien van ongevraagd commentaar op je kapsel en je BMI. Neem Angela de Jong, al jaren tv-recensent bij AD, maar relatieve nieuwkomer aan het deskundologenfirmament sinds haar overwinning in het vorige seizoen van De Slimste Mens. Je kunt er natuurlijk een mening over hebben of haar meningen net zo slim zijn, maar één ding is zeker: deze vrouw heeft lef.

 
5. Authenticiteit
Wie niet zichzelf is, valt op tv door de mand. En wie dat wél is, wordt op handen gedragen. Neem nou voormalig realityster Britt Dekker, door wie we na jaren radiostilte laatst plotseling werden verrast met een geweldig optreden in De Wereld Draait Door. Ze zat daar vanwege haar mening over de kwestie Samantha de Jong. Kijkers waren zo enthousiast over zoveel verfrissende echtheid, dat ze niet veel later door Jinek werd uitgenodigd om te vertellen wat ze vond van de hongerige dieren in natuurgebied Oostvaardersplassen.

 
6. Een prostaat
En ja, het liefst ook een witte huidskleur. De talkshow is namelijk nog altijd een zaak van witte mannen, berichtte Trouw eind 2017 na uitgebreid turfwerk. Vier weken lang bestudeerde de redactie het palet aan gasten in Pauw, De Wereld Draait Door, RTL Late Night en Jinek. Pauw ‘blonk uit’ in het kaaskoppengehalte; maar liefst 95 procent van de gasten was wit. En DWDD scoorde als mannenbastion; slecht een derde van de gasten aan de tafel van Matthijs was vrouw.

 
Ik blijf voorlopig nog even op de bank zitten met m’n mening, want ik vrees dat ik maar matig scoor op de punten 2, 3, 4, 5 en een belangrijk deel van punt 6.

 
Foto credits: Wessel de Groot

De tone of voice van Mediacourant

De tone of voice van Mediacourant
IEDEREEN HEEFT RECHT OP GOEDE CONTENT, DEEL 5

Jullie willen meer verhalen over contentmarketing? Dan krijgen jullie….Deze keer hebben het over de tone of voice, heel belangrijk bij contentmarketing. Een goed voorbeeld van een tone of voice die klopt, is de schrijfstijl van Mediacourant.nl.

 
De tone of voice is een beetje de Jantje Wouters onder de succesfactoren van contentmarketing. Je merkt het niet als hij erbij is, maar gaat het voelen als hij ontbreekt. Dat kun je goed zien bij de interviews in de weekendbijlage van Het Parool, daarin spreekt de journalist de geïnterviewde aan met ‘u’. Misschien is het logisch als je een vooraanstaand iemand als Jan Terlouw of een Minister spreekt, maar bij iedereen onder de 45 jaar begint zo’n interview te irriteren, je voelt immers een enorme afstand, voelt je onbegrepen als lezer. Het is duidelijk een ‘beleidsdingetje’ trouwens want ik deed daar nog wel eens interviews en de eindredacteur veranderde standaard de vragen in ‘u’, ook bij die leuke frisse ondernemer van in de dertig.

 

Juiste tone of voice is vorm van identificatie

Tegelijk kan de goede ‘tone of voice’ ook een vorm van identificatie zijn, het zegt iets over de mensen die de blog maken, maar ook over jouw publiek. Een goed voorbeeld van een geslaagde ‘tone of voice’ is Mediacourant.nl, de site van Bob Willer die jarenlang medianieuwtjes verzamelt (en de site die alle BN’rs dagelijks checken). Qua vormgeving ziet het er allemaal niet flitsend uit, maar met de manier waarop hij schrijft, vertelt hij een verhaal over zichzelf en over de lezer. In principe schrijft de verder nooit zichtbare Willer gewoon op wat er is gebeurd in de mediawereld, maar zijn tussenzinnen laten doorschemeren dat hij een beetje aan de politiek iets minder correcte kant van het spectrum zit. Hij lijkt van de Johan Derksen-school en samen met ‘de snor’ vindt hij de mediawereld maar een ijdel wereldje met heel veel lange tenen.

‘Defano Holwijn, de nieuwe reporter van RTL Late Night is een grappige jongen. Dat zegt hij zelf in….’

‘Het was heerlijk om weer eens onbedaarlijk te schateren om grappen over huidskleur en spleetogen, schreef Angela de Jong tot grote schrik van de Volkskrant.

‘Het is verbijsterend dat Dolf Jansen steeds maar weer zendtijd krijgt’

De subtiele tussenzinnetjes zeggen niet alleen iets over de schrijver, maar ook over het publiek dat hij bedient. Mensen bezoeken de site om zich, in lichte of zware mate, te ergeren aan het mediawereldje en dan helpt het als je die afstand een beetje benadrukt in je taal.

 

Schrijfstijl expliciet maken

Toen wij een paar maanden bezig waren met frank.news besteedden we een deel van onze vrijdagvergadering aan onze tone of voice. Die manier van schrijven was er al ongemerkt een beetje ingeslopen, maar het helpt om dat expliciet te maken. Waar wij op uitkwamen:

  1. Afstand tot de marketingwereld. Sommige vakbladen hebben de neiging om zich iets teveel te vereenzelvigen met het vak. Ze zijn zo verweven met hun doelgroep dat ze regelmatig over ‘wij’ of ‘vakgenoten’ praten. Wij ergeren ons aan dat amicale toontje en hanteren daarom het principe: wij zijn journalisten en geen marketeers dus we gaan niet amicaal doen met het vak dat we kritisch volgen.
  2. Tegelijk cijferen we ons niet helemaal weg, we zijn wel aanwezig in de verhalen, maar dan meer als ervaringdeskundigen met het marketingvak. We hebben wel wat discussie gehad over de vraag of wij een mening hebben, maar daar zijn we wel uitgekomen. Wij vinden regelmatig iets en laten dat ook gewoon blijken, maar we gaan niet teveel de wijsneus uithangen. En als we kritisch zijn op anderen dan zijn we dat ook op onszelf.
  3. Belangrijk is dat we de marketingwereld met liefde voor het vakgebied volgen en vanuit die betrokkenheid zijn we ook wel eens kritisch. Dus we gaan niet de hele tijd lopen mopperen, maar zeggen het wel als ons iets stoort. Het heeft tot gevolg dat we nog wel eens een tussenzinnetje erdoorheen gooien die vol ironie zit. We houden ervan een beetje te plagen.
  4. We zijn misschien iets meer Voetbal Inside dan DWDD, iets meer provincie dan grachtengordel. Robert Rose en Joe Pulizzi hanteerden trouwens het beginsel: we don’t do politics op hun podcast en dat is een goed idee.

Dat is hoe wij het zelf hebben aangepakt qua tone of voice, de praktijk dus. Als je als startend contentmarketeer iets wilt weten over tone of voice moet je vooral eerst een uurtje GeenStijl lezen en daarna Joop, dan krijg je dat vanzelf in de vingers. Je tone of voice vertelt iets over jezelf. De praktijk is natuurlijk prima, maar gelukkig zijn er ook vooraanstaande contentmarketininfluencers die hier verstandige dingen over zeggen. Wat was onze visie ook alweer? Yes, leren van de beste in de wereld.

 

Leren van Ann Handley

De allerbest op dit gebied is Ann Handley, zij spreekt overal over blogs en tone of voice is daarin heel belangrijk. Zij stelde (speciaal voor ons, nee hoor) een Top 4 samen van de manier waarop je zo’n volledig eigen tone of voice ontwikkelt:

Het nieuwe RTL (als het aan ons ligt): samenwerken, sympathieker worden en je publiek kennen

Het nieuwe RTL (als het aan ons ligt): samenwerken, sympathieker worden en je publiek kennen

Het zijn roerige tijden voor RTL. De directie heeft te lang stilgezeten en moet dit jaar grote veranderingen doorvoeren. Niet alleen op tv, met het vertrek van Erland Galjaard: door het hele bedrijf moeten ze grote stappen zetten. Een blik op de staat van RTL en een paar mogelijke oplossingen.

We kunnen er niet omheen. De problemen die RTL in Nederland heeft zijn fors. Even op een rij wat we kunnen constateren:
1. De winst en omzet zijn behoorlijk afgenomen in 2017
Moederbedrijf RTL Group doet het eigenlijk gewoon goed met een sterk derde kwartaal 2017 waarin de EBITDA 263 miljoen euro bedroeg. Zo heeft één van hun grootste markten, Duitsland, een sterke performance, maar de Nederlandse tak steekt er mager bij af. De winst in Nederland nam zelfs af met bijna een kwart in de eerste drie kwartalen, terwijl ook de omzet met 5 procent daalde.

 
2. De omzet uit tv-reclame neemt af en er kijken minder mensen lineair
Dat is al een tijdje gaande, maar uit recente cijfers van tv-brancheorganisatie Screenforce blijkt dat in 2017 de tv-reclamebestedingen harder daalden dan de kijktijd. De reclameomzet uit spot en non-spot daalde ruim 5 procent, terwijl de kijktijd 3 procent omlaag ging. Het betekent dat adverteerders zien dat voorgebakken programmering minder in trek is en naar andere media (digitaal vooral) kijken om hun bereik te halen. Dat is heel vervelend voor RTL Nederland, want uit de lineaire tv-markt haalt de zendergroep nog steeds het meeste geld.

Positiever is dat de kijktijd wat minder hard daalt. Bij de RTL-zenders is het verval niet dramatisch, maar men weet: de kijktijdcijfers gaan niet meer omhoog. Aangezien kijktijd en tv-reclameomzet altijd aan elkaar gelieerd zijn, zit je daar met een probleem.

 
3. Het imago van RTL heeft deukjes opgelopen
Dat is een niet te onderschatten punt. We schreven begin september al dat de kijker klaar is met het blik BN’ers dat dagelijks bij RTL wordt opengetrokken. Met name BN’ers uit de eigen stal die elkaar heel erg tof vinden, maar waar de kijker weinig mee heeft. Ook programmabaas Erland Galjaard kwam steeds meer onder vuur. Landelijke media schreven erover, het eigen Voetbal Inside ging er in mee. De uitgebreide publiciteit zorgde aanvankelijk niet voor enige zelfreflectie binnen het BN’ers-gilde van RTL. En dat maakte ze voor het publiek eigenlijk alleen maar onsympathieker. Voor de kijkcijfers is dat gewoon niet handig.

Inmiddels is er blijkbaar het besef gekomen dat er dingen moeten veranderen bij RTL en wordt afscheid genomen van Galjaard en in zijn kielzog Humberto Tan. Hoe Tan werd afgeserveerd, is overigens ook niet bepaald warm. RTL Late Night was en ís Humberto Tan. Het lijkt eerder op paniekvoetbal om de programmanaam intact te laten en er iemand ander op te zetten.

Maar wie volgt? Al met al heeft RTL - zeker met RTL4 - iets te lang in de comfortzone gezeten en had het eerder veranderingen moeten doorvoeren. De kijker vindt NPO1 sympathieker, met hier en daar een slow tv format van MAX, Wie is de Mol?, DWDD, Jinek, sport, actualiteiten en nieuws.

 
4. Videoland heeft nog te weinig publiek
Het video on demand platform Videoland was een goed initiatief van RTL, maar de omroep heeft na de introductie verzuimd om door te pakken. Er waren niet alleen wat technische hick-ups en het aanbod sprak te weinig aan. Inmiddels is dat wel verbeterd, maar forse investeringen in vooral ‘killer content’ zijn nodig om Videoland voor de verwende kijker echt onmisbaar te maken. Hoewel RTL geen abonneecijfers publiceert, zou het aantal abonnees nu rond de 400.000 liggen. En dat is nog veel te weinig, ook al ben je na Netflix de nummer 2 in de Nederlandse markt.

 
5. Andere digitale assets leveren nog te weinig op
RTL Ventures en influencers binden (RTL MCN), zijn goede, vooruitstrevende initiatieven geweest. Onder Ventures vallen onder meer woonwinkel Flinders en online oefenprogramma voor kinderen Squla, en voorheen bijvoorbeeld ook datingsite Pepper, Couverts en Reclamefolder (allen doorverkocht). Deze investeringen in online spelers bieden perspectief in bijvoorbeeld e-commerce. Daarnaast zijn er de MCN’s van bijvoorbeeld Stuk TV, Anna Nooshin en OnneDi en het eigen kanaal Concentrate.
Voor beide onderdelen geldt dat ze (nog) niet zoveel opleveren als de tv-grp’s. Het online ecosysteem zit nu eenmaal anders in elkaar dan het traditionele tv-model. De vraag is ook wat er bijvoorbeeld bij de influencers aan de strijkstok van YouTube blijft hangen.

 
6. Wat is het RTL-publiek?
Belangrijk om te benoemen: wie zijn eigenlijk die RTL-kijkers? Videoland heeft natuurlijk de profielen van de abonnees, uit RTL XL en de participatie in NLZiet kun je ook data halen, maar bij de tv-zenders weten we dat eigenlijk nauwelijks. Dat is ook lastig uit het huidige SKO-kijkonderzoek te halen, met zo’n kleine steekproef.
Pas onlangs werd bij RTL een nieuwe functie gecreëerd: die van chef consumenten, ofwel een chief consumer officer die een product- en marketingstrategie gaat ontwikkelen. Dat is rijkelijk laat. Het is wel een ervaren man: Lucien Brouwer zorgde voor de ontwikkeling en groei van de GO app bij Ziggo, waar hij vandaan komt.

 
Wat nu voor RTL?
Met bovenstaande wetenschap, wat moet er dan gebeuren bij RTL? ‘Veel’, is daarop natuurlijk het antwoord. Ruud Hendriks (één van de grondleggers van RTL) sprak afgelopen weekend op BNR nogmaals zijn bezorgdheid uit over de toekomst van RTL. ,,De achterstand is inmiddels zo enorm, dat komt niet meer goed. Als je echt iets wil doen zou je Videoland een heel jaar lang gratis ter beschikking moeten stellen, met super-content erop. Dat kost je 100 miljoen maar dan heb je nog een kans om wat te doen. Dat is wat Disney doet. Die besteden de komende jaren 5 miljard om een concurrent van Netflix op te zetten. Bereik eerst publiek en probeer dan een product te verkopen.”

De boodschap van Hendriks is erg somber, maar is het ook echt te laat voor RTL? Nee.

 
Nieuwe strategie en invulling RTL4
RTL presenteert binnenkort een nieuwe strategie. Dat zal waarschijnlijk ten koste gaan van een deel van de banen in Hilversum. Men gaat nu dus snijden in de overhead en de organisatie stroomlijnen. Wat er gaat gebeuren met de contracten van sommige duurbetaalde BN’ers, is ook een interessante case. Het is nog niet bekend hoe de nieuwe strategie er inhoudelijk uitziet. Wel weten we dat de lineaire zenders, hoewel minder in trek, nog steeds belangrijk zijn voor het bereik en daarmee de reclame-inkomsten.

Wat zou er moeten gebeuren? RTL moet op (lineaire) tv nieuw elan krijgen en met name vlaggenschip RTL4. Het betekent: bouwen aan een beter imago, meer sympathie en een betere doordeweekse programmering. De tijdelijke zenderbaas Marco Louwerens is ook de man achter RTL7 (en het op tv mislukte RTLZ). Geruchten gaan dat hij straks officieel benoemd wordt als programmabaas. De nieuwe manager doet er in ieder geval verstandig aan de weg van de geleidelijkheid te kiezen. Als we ons richten op RTL4: dat heeft een aantal sterke assets. In de vooravond RTL Boulevard (de verjonging ervan is niet per se een vooruitgang geweest), het RTL Nieuws en GTST. In de late avond RTL Late Night, met straks Twan Huys en dus wordt het programma mogelijk ‘serieuzer’ en ‘journalistieker’. Daarnaast heeft RTL4 een paar kijkcijferkanonnen met het weekendamusement, zoals The Voice of Holland, Miljoenenjacht, Ik Hou Van Holland en (nog steeds) All You Need Is Love (de kerstspecial).

 
1. Los probleem primetime doordeweeks op
De sterke assets door de week en in het weekend moet RTL natuurlijk behouden, maar vooral op primetime doordeweeks heeft RTL4 een probleem. Moet je nog doorgaan met de hulp-tv die Galjaard ooit invoerde? Ja, maar dan niet met te veel spin-offs over slechte slapers, slechte gebitten en lelijke eendjes. Je zou er ook nog over kunnen denken om de kijkcijferhit Expeditie Robinson van RTL5 naar RTL4 te halen, zoals de NPO dat ook heeft gedaan met DWDD en Wie is de Mol? (beide programma’s verhuisden de afgelopen jaren van 3 naar 1).
2. Nederlands drama
Kom weer met een dramaserie als Gooische Vrouwen of Divorce, die je uiteraard vooraf kan bingewatchen op Videoland. Investeer dus in kwalitatief hoogstaand Nederlands drama. Denk er verder aan dat je kijker echt niet jonger wordt, dus waarom zou je je niet richten op een iets ouder profiel? Met mensen die ook echt wat besteden?
3. Meer sympathie
En zorg dus vooral voor meer sympathie bij de kijker, met BN’ers die de kijker wél trekken en kennen. De andere zenders laten we even buiten beschouwing, met die aantekening dat RTL7 als mannenzender het niet slecht doet en RTL5 wel een probleem heeft.
4. Samenwerking andere partijen
Aan de achterkant wil RTL de commerciële activiteiten veel meer aan elkaar verbinden, omdat het weet dat de lineaire tv-reclameomzet terugloopt. Nu kan RTL nog wel even profiteren van die omzet, maar het wordt elk jaar minder en wie weet hoe het over vijf jaar is?
De al zo vaak aangehaalde noodzaak tot samenwerking met andere lokale partijen is groot, want RTL kan het niet (meer) alleen. Op commercieel gebied worden met (online) initiatieven als Buy-media.nl  wel stappen gezet, maar het lijkt allemaal nog wat voorzichtig. Hoe staat het bijvoorbeeld met de doorbraak van programmatic en addressable tv? Het is vrij stil nu.

Aan de contentkant is er NLZiet, hoewel dat platform ook veel te laat is doorontwikkeld. Veel interessanter kan nog zijn de aansluiting bij een ‘kabel’-partij als Ziggo. Door de gestage toename van ‘cord cutting’ (abonnees zeggen hun kabelabonnement op omdat ze maar een beperkt aantal zenders kijken) en de druk op de marges bij het (mobiele) telefonieabonnement hebben Ziggo en KPN in de nabije toekomst ook een probleem. Ziggo fuseerde in Nederland al met Vodafone om op de lokale markt te groeien in het mobiele stuk. Maar het heeft moeite om te groeien met eigen content. Veel verder dan Ziggo Sport komen ze hier niet. Aan de achterkant werken RTL en Ziggo al commercieel samen in de reclameverkoop op Ziggo Sport. Waarom dus niet ook een contentdeal maken? Of dat nu via een verregaande samenwerking is of zelfs een fusie, het is win-win voor beide partijen: Ziggo heeft de gewenste uitbreiding van de content, RTL krijgt de beschikking over de data van de Ziggo-abonnees.

De eerste contouren van het nieuwe RTL zullen we in ieder geval in 2018 gaan zien.

 

Wat wij als redactie leerden over contentmarketing

Wat wij als redactie leerden over contentmarketing
IEDEREEN HEEFT RECHT OP GOEDE CONTENT DEEL 3

Wat wij als redactie leerden over contentmarketing. Jullie willen meer verhalen over contentmarketing? Dan krijgen jullie…. Met in deel 3: onze eigen visie op contentmarketing op basis van iets meer dan twee jaar frank.news.

 

Goede verhalen

Wij geloven oprecht dat zowel ondernemers als consumenten recht hebben op goede verhalen. Waarom zouden we mensen nodeloos vermoeien met minutenlange filmpjes waarin bedrijf X uitlegt hoe geweldig ze zijn in dienst Y of Product Z? Niemand wil het weten en dus gaat niemand het bekijken. Maar hoe maak je content die mensen wél graag lezen of bekijken? Denk als een filmmaker, schrijver of liever nog - en dat is een beetje onze expertise - als een journalist. Want hoe denken wij makers eigenlijk? Wij denken in ieder geval nooit: ik wil heel veel spulletjes verkopen, maar redeneren andersom: we bedenken iets gaafs en daar zoeken we een publiek bij.

Zo hebben we het ook met frank.news aangepakt de afgelopen twee jaar. Natuurlijk bestudeerden we de contentheorie waarbij we focusten op de allerbeste contentmarketeers in de wereld die we zeer intensief volgden (met als motto: je kunt beter van Johan Cruijff leren voetballen dan van André Hoekstra): Joe Pulizzi, Jay Baer, Pfauth en Klöpping, Marcus Sheridan, Joe Lazauskas van Contently, Andrew David, Brian Clark van Copyblogger, Gary Vaynerchuk, Jay Acunzo, Robert Rose en nog wat andere mensen…onze contenthelden. Die kennis van de grote mannen gebruikten we voor het ‘groter maken’ van frank.news. We begonnen met een ambitie en zochten daar het publiek bij dat wij graag wilden door heel erg onszelf te blijven.

 

De theorie

Eigenlijk komt contentmarketing altijd neer op twee basisprincipes:

1.De Marcus Sheridan-methode.

Deze mede-eigenaar van een zwembadbouwbedrijf had het middenin de crisis helemaal gehad met zijn radiocommercials. Zijn omzetten liepen terug en hij ging wat nieuws proberen; content. Hij maakte blogs over alles waar mensen behoefte aan hadden, bijvoorbeeld ‘prijzen’ en ‘onderhoud’, en mensen begonnen het als een gek te lezen. Die ‘veellezers’ werden vervolgens zijn klanten.

 

2.Joe Pulizzi

Pulizzi is - net als Sheridan trouwens - aanhanger van een journalistiek model. Uitgangspunt is je passie, de reden dat je content wil gaan maken die heel dicht bij jezelf moet liggen (en dat geldt ook voor bedrijven). Inez van Oord las al heel veel over manieren waarop je beter in het leven staat voordat ze het magazine Happinez begon. Vervolgens zoek je vanuit die passie naar een groep mensen die in potentie interesse kan hebben in jouw verhalen. Waar bevinden deze mensen zich? De derde stap is dat je een format bedenkt waarin jouw passie en die van je publiek samenkomen (of ze leren je waarderen) en dan begint het werk eigenlijk pas. Want uiteindelijk kun je alleen spulletjes verkopen als je een publiek hebt opgebouwd.

 

Waarom klanten nooit je beste vriend worden

Waarom klanten nooit je beste vriend worden
Door Sjaak Vane

Maak van je merk een mens. Geen onpersoonlijk gedoe, maar mensenwerk. Liefst van hart tot hart. ‘NH-that’s me’, is dan ook de slogan van de NH-hotels campagne. Maar hoe intiem worden we? Cultuurfilosoof Sjaak Vane verkent de grenzen van het klantcontact.

Op zoek naar DaniëlleBestaat ze echt? Of is ze een model, ingehuurd door de artdirector? Daniëlle verbeeldt het ideale kamermeisje. Met een opgewekte glimlach serveert ze het ontbijt. ‘Ik laat mijn gasten genieten van versbereide gerechten, gebracht met een glimlach’,  is dan ook haar quote. Of dit uit haar mond is opgetekend, weten we niet. Maar warempel: ze bestaat en ze heet nog Daniëlle ook. (achternaam bekend bij de redactie). Sterker nog: de studente Future-Planet studies aan de Universiteit van Amsterdam verdient inderdaad bij als Roomservice medewerker. Ze bediende de tafelgasten tijdens de uitzendingen van RTL Late Night vanuit de NH-vestiging Amsterdam Schiller op het Rembrandtplein.

De ontbijtscèneHet kwaliteitsimago van NH hotels is met 83 procent gestegen, juicht De Persgroep op haar website. Met dank aan Daniëlle, kunnen we stellen. Zij figureert in een intiem moment van klantcontact dat in paginagrote advertenties wordt uitgebeeld. Je ziet de ontbijtscène al voor je. Net wakker, in je geruite HEMA-pyjama. Nog even terug in bed na je ochtendplas. Er wordt op de deur geklopt. Je vraagt je af hoe laat het is.  Danielle-met-de-glimlach betreedt als een stralende fee het schemerdonker van jouw slaapkamer. Haar smetteloze uniformjasje brengt de belofte van een rimpelloze dag. Geen wonder dat voortaan 24 procent van De Persgroep-lezers een NH Hotel aanraden. Wie wil er nu niet door deze kamerprinses worden gewekt?

De klant in het hart rakenDe Persgroep weet heel goed dat het niet met cijfers het hart van de klant kan raken. Daarom maken ze Daniëlle het gezicht van deze campagne. Ze is de gedroomde merkambassadeur. NH that’s me. Maar er is meer nodig dan een representatief uiterlijk. De advertentie verwijst naar een moment waarop je je als hotelgast het meest kwetsbaar voelt. Daniëlle ziet jou zonder make-up of stropdas. Klantintimiteit, noemt de Vlaamse businesscoach Steven van Belleghem dit. Volgens hem is dit de enige manier waarop een bedrijf zich in de toekomst nog kan onderscheiden. Alleen op het gebied van de emoties kunnen we nog concurreren met steeds intelligenter wordende apparaten, beweert hij.

De positieve emotionele associaties bij de klant, leiden tot de felbegeerde stijging van het kwaliteitsimago. De momenten waarop we met de klant persoonlijk contact hebben zijn daarvoor van groot belang. De weg naar de portemonnee loopt via het hart. Om die te vinden heb je meer aan een hartendief als Daniëlle dan aan een onpersoonlijke ontbijtrobot.

Persoonlijk wordenLaten we de klant dus in de armen sluiten, hoor je veel bedrijven denken. De klant is niet langer koning, maar je beste vriend. Je bent niet zijn dienaar, maar je neemt hem op in jouw familie. De pogingen daartoe zijn soms al te opzichtig. Ik merk dat ik als consument niet meer gevoelig ben voor de zoveelste klantenpas. Ook de toon waarop je wordt aangesproken gaat schuren. Was het IKEA die het ‘je’ en het ‘jouw’ heeft ingevoerd? Of het ‘we’ waarmee IKEA (samen met jou) beter voor het milieu gaat zorgen?

Het omgekeerde ervan lijkt me zeker de invloed van de Zweedse meubelgigant. Niet alleen de klant spreken we persoonlijk aan, ook de producten hebben een persoonlijk tintje. Billy is niet zomaar een stuk spaanplaat, maar een boekenkast met karakter. Billy is je beste vriend. Samen met al die andere Zweedse persoonsnamen die jouw kamer bevolken. De spulletjes van IKEA hebben een ziel. En ook een schepper: de ontwerper is zichtbaar met naam en foto.

Bij tuinfluisteraar Intratuin gingen ze nog een stapje verder. Daar konden de planten praten. Ze zijn er nu van afgestapt, maar enkele jaren geleden bevatte de Intratuin folder uitspraken in de stijl van Intertoys. ‘Als je mij genoeg water geeft, bloei ik het hele jaar door’ en ‘Ik krijg in het voorjaar paarse bloemetjes’.

Verbroken vriendschapWonderlijk wat bedrijven uit de kast trekken om de klant in het hart te raken. Humor schijnt goed te werken. Daar heb ik inderdaad een zwak voor. Toen ik een nieuwsbrief probeerde op te zeggen van een Amerikaans marketingbedrijf vertoonde de opt-out een video die zo origineel was dat ik toch besloot om te blijven. De oprichter van het bedrijf trok opzichtig het boetekleed aan. Met een gebroken stem vroeg hij zich af wat hij gedaan had waardoor ik nu op het punt stond de vriendschap te verbreken. ‘Where did it go wrong between us?’ Was hij te opdringerig geweest met zijn wekelijkse nieuwsbrief? Had hij niet genoeg naar mij geluisterd? Uiteindelijk vroeg hij mij of ik hem niet nog een kans wilde geven zijn leven te beteren. Hij verzekerde mij dat ik niet gestalkt zou worden. Ik viel voor deze vermakelijke video en zie nog steeds wekelijks zijn naam in mijn mailbox verschijnen. Matt is mijn vriend gebleven. Ondanks zijn gebreken.

Is intieme vriendschap mogelijk?Zolang de vriendschap niet verder gaat dan die van het doorsnee Facebook-contact is het denkbaar tussen een bedrijf en een klant. Je kunt een zekere sympathie krijgen voor een merk. Je kunt je thuis voelen in het multiculturele restaurant van de IKEA family. Maar kan de wederzijdse sympathie nog verder gaan? Kan de klant meer worden dan een trouwe bezoeker? Meer dan een goede kennis? Kan de klant ook een intieme vriend worden? En andersom kan het merk jouw beste vriend(in) worden? Heeft de klantintimiteit waar Van Belleghem op doelt, zijn grenzen? En waar liggen die dan?

Terug naar de ontbijtscène. Stel dat Danielle op een zonnige zondagmorgen (met haar versbereide ontbijt) kamer 41 binnenstapt. De gast zit luid snikkend op de rand van het bed. Wat doet ze? Het dienblad op het nachtkastje zetten alsof er niets aan de hand is? Hoogstwaarschijnlijk heeft NH-Hotels geen procedure voor huilende gasten. Als ze een zakdoek aanbiedt is ze dan nog de roomservice medewerker van het hotel? Waarschijnlijk wel. Droogt ze vervolgens de tranen af, zoals ze de vloer dweilt van de badkamer? Slaat ze een arm om de gast in zijn doorweekte ruitjespyjama? Waarschijnlijk niet.

The Spirit to ServeBovenstaande scène is niet ondenkbaar. Iets vergelijkbaars wordt beschreven in een speech van J.W. Marriott, de CEO van de gelijknamige hotelketen. Een jonge roomservice-medewerker van een Marriott-vestiging brengt een vrouwelijke gast haar diner op de kamer. De vrouw zit op het bed met een telefoon in de hand. Ze is in tranen en vertrouwt de medewerker toe dat ze zojuist te horen  kreeg dat haar zuster plotseling is overleden. De hotelmedewerker zamelt spontaan geld in voor een bos bloemen en koopt een kaart die door het voltallige personeel wordt ondertekend met als opschrift: ‘Je bent niet onder vreemden hier.’ En zoals Amerikanen dat zo mooi kunnen zeggen: ‘We feel what you feel’.

Deze anekdote is onderdeel van de speech ‘Our Competitive Strenght: human capital’ opgenomen in het boek: The Spirit to Serve (1997). Marriott himself analyseert de situatie als volgt: ‘De kamer is dan misschien wel ons product, onze zorg-attitude is onze waarde. Die kunnen we niet vangen in cijfers en we kunnen hem niet produceren. Deze waarde kunnen we enkel voortbrengen als we de beste mensen aantrekken en hen inspireren met, zoals wij dat noemen: The Spirit To Serve’.

Het gezicht van het bedrijfNiks mis mee, zou je denken. Dat bedrijf behandelt zijn klanten alsof het goede vrienden zijn. En daarin gaan ze heel ver. Een kamer bij Marriott mag daarom ook iets kosten. Hoezo?  Is vriendschap te koop dan? Als je er langer bij stilstaat zie je dat het commerciële kader hier absoluut wordt gemaakt. De Marriott-medewerker wordt een motief toegeschreven dat hij waarschijnlijk niet had.

De spontane daad van een beginnend hotelmedewerker gaat verder dan de roomservice die van hem wordt verwacht. Hij had het ook níét kunnen doen. Het personeel geeft hiermee iets van henzelf zonder iets terug te verwachten. Dat maakt de interactie waardevol; juist omdat ze niet kan worden toegevoegd aan de waarde van het merk. Ik als uniek individu reageer op jou als uniek mens. En niet: dit mag u verwachten van het merk Marriott.

In zijn speech maakt de directeur de spontane daad van compassie echter deel van het businessmodel van de organisatie. Het medeleven wordt toegeschreven aan een klant-aanbieder relatie. Het rolrepertoire wordt daarmee absoluut gemaakt: alles wat je in werktijd doet is deel van Marriotts ‘Spirit to Serve’. In dit denkkader is geen ruimte voor een persoonlijke invulling van de beroepsrol. De medewerker wordt tot een uniform gezicht van het bedrijf gereduceerd en verliest daarmee zijn eigen unieke gezicht.

VriendjespolitiekDe klant kan nooit een echte vriend worden. Niet omdat vriendschap een illusie is, maar omdat een vriendschapsrelatie een andere grondslag heeft dan een commerciële relatie. Wie een vriend wint, verliest een klant. En andersom: wie een klant wint, verliest een vriend. Vriendschap is immers gebaseerd op geven zonder iets terug te verwachten. De bos bloemen van het personeel gaat verder dan de merkbelofte. Natuurlijk speelt in een vriendschapsrelatie een zekere wederkerigheid een rol. Je kunt in het krijt staan bij je vrienden. Maar het blijft een relatie tussen twee unieke individuen die uit vrije wil besluiten vrienden te zijn. Het commerciële denkkader is hier niet van toepassing. Vriendschap is niet gebaseerd op de veelgeprezen ‘gunfactor’. Dat is een eufemisme voor een eeuwenoud verdienmodel. Vriendjespolitiek, heette dat vroeger.

De uitgekookte vriendschapstrategie maakt van IKEA geen onaardig bedrijf. En natuurlijk word ik graag met de glimlach van Daniëlle gewekt. Maar IKEA is niet mijn familie. En Billy is niet mijn beste vriend.

Sjaak Vane (1961) is cultuurfilosoof en WorkLife-coach. Hij schrijft over werk en relaties op zijn weblog: De Filosofische Bijsluiter. In 2018 verschijnt van hem Hou je van een mens of een merk?  over intimiteit in de  presentatiemaatschappij. Bezoek zijn lezing Een merk worden en jezelf blijven, december 2017.

Hoe vernieuwend is de zomerprogrammering van RTL?

Hoe vernieuwend is de zomerprogrammering van RTL?

RTL komt ook dit jaar met een speciale zomerprogrammering die bestaat uit een doorvertaling van RTL Late Night in RTL Summer Night en een extra late RTL Boulevard. Live tv is de trend en daar gaat RTL in mee. Maar waarom ineens zoveel interesse van de marktleider in een zomerprogrammering?

Jarenlang was het zo dat ergens in juni de luiken dichtgingen bij de publieke en commerciële omroepen en die bleven dan twee maanden gesloten. We zijn eraan gewend dat op de publieke omroep in juli de Tour de France te zien is en een maand later is Zomergasten een baken. Op de commerciële zenders zijn er voornamelijk herhalingen. Soms van succesformats, soms van programma’s die men nog had liggen. Of de bazen programmeren de hele avond CSI, de zoveelste Pirates of the Caribbean film en je moet niet gek opkijken als er soms een kerstfilm langskomt.

 
Live TV is de trend
Maar de trend is sinds kort live tv. De wereld staat in brand, er is genoeg om over te praten, van kabinetsformatie tot een dagelijks Trump-item en gesprekken over de vluchtelingenstroom. De deskundigen zijn ook niet allemaal twee maanden op vakantie en dus kan er de hele zomer met elkaar gepraat en gediscussieerd worden.
Natuurlijk speelt er meer. De programmabazen hebben het afgelopen tv-seizoen goed geëvalueerd en gezien dat er een dalende lijn is in de kijktijd. Er is een behoorlijke kaalslag bij de jonge doelgroepen, maar ook de voor adverteerders belangrijkste groep 20-49 vertoont een min. Vooral bij RTL4 was het afgelopen tv-jaar even alle zeilen bijzetten. Hoewel RTL met zijn zenders nog altijd marktleider is, zien we wel dat met name vlaggenschip RTL4 niet meer zo dominant is als voorheen. Media strategy director Henk Burgerhout van mediabureau Head to Head spreekt van verzadiging. ,,Na jarenlange dominantie van RTL4 is er dit jaar wat de klad in gekomen. Dat gaat altijd in golfbewegingen. Maar de zender is misschien wel toe aan wat vernieuwing.”

In mei kondigde RTL aan door te gaan met een late avondblok vol live tv. Vanaf 3 juli wordt RTL Late Night omgedoopt tot RTL Summer Night. Humberto Tan maakt dan iedere doordeweekse dag van 21:30 uur tot 23:00 uur plaats voor Beau van Erven Dorens. RTL Boulevard is er in de zomer zelfs twee keer per avond. Helemaal nieuw is het niet. Vorig jaar gingen RTL Late Night en RTL Boulevard ook al door tijdens de zomer. Programmabaas Erland Galjaard zegt er positieve ervaringen mee te hebben. Hij merkt dat hij het minder moet hebben van de hulpformats waar met name RTL4 bekend van is en dat actuele live tv ‘hot’ is. Mensen kijken volgens hem juist content uit liveprogramma’s veel meer terug op RTL XL. Reden te meer om daar verder in te investeren.

 
Me too beweging
Toch lijkt het wel een ‘me too beweging’ die RTL maakt, waar Galjaard voorheen toch eigenlijk de voorloper was met formats. Hij zag al eerder dat SBS 6 het in de zomer altijd lekker doet met het sterke live programmablok in de late avond dat bestaat uit Hart van Nederland en Shownieuws. Zij konden steevast rekenen op zo’n miljoen kijkers. Want ook op de camping en via de satelliet schakelen (oudere) Nederlandse kijkers gewoon in tijdens de zomer.

Hij heeft ook gezien dat de NPO met live tv blijft doorgaan. Zo is er een late avond show van Paul de Leeuw - die tot nu toe overigens magere kijkcijfers haalt - maar vooral is er de slimme zet om Eva Jinek de hele zomer haar late talkshow te laten doen. En Jinek heeft het momentum: zij zorgde er afgelopen winter voor dat de kijkcijfers van RTL Late Night een flinke klap kregen. ,,We luisteren naar de wens van de tv-kijker,’’ zegt Galjaard nadrukkelijk over de RTL-zomerprogrammering. Maar het lijkt er vooral ook op dat RTL niet meer achterover kan leunen in de zomer. Een paar jaar geleden kon dat nog wel, toen de advertentie-euro’s nog tegen de plinten klotsten. Maar die budgetten houden op lineaire tv gelijke tred met de daling van de kijktijd. De eerstekwartaalcijfers onderstrepen dat. In het eerste kwartaal daalde de omzet van RTL in Nederland met 5 miljoen euro tot 104 miljoen en dat is met name door teruglopende advertentie-inkomsten voor de traditionele tv-zenders van de groep.

De vraag is dus of RTL het wel echt voor de kijker doet. Burgerhout van Head to Head betwijfelt dat. ,,Aan het begin van het nieuwe tv-seizoen geef je als tv-exploitant bureaus en klanten garanties over marktaandelen en daarop kopen wij in. We weten dus ook al jaren dat van begin juni tot en met half augustus de zomerprogrammering ingaat en dan is er dan met al die herhalingen altijd een flinke dip is in de kijkcijfers. Als je dan met een nieuw programma komt, kun je een aardige uitschieter hebben. Daar lijkt RTL op in te spelen nu we weten dat de kijktijden teruglopen en in die lijn ook de adverteerdersbudgetten voor tv. Het lijkt me dus een puur economische stap die RTL zet met deze zomerprogrammering. Zo hoopt men extra reclame-inkomsten binnen te halen die ze het afgelopen jaar hebben gemist. Ze pleasen hiermee zichzelf en de adverteerder, maar niet per se de kijker.”

Geen spa voor Enzo Knol en StukTV

Geen spa voor Enzo Knol en StukTV

Is het een slimme publiciteitsstunt om nog meer views te trekken? Of hebben Enzo Knol en StukTV echt ruzie met elkaar? In elk geval is hun aanvaring over de nachtelijke Rave party in de tuin van Knol het meest besproken topic op alle social media en daarbuiten. Hoogtepunt was de directe confrontatie bij RTL Late Night woensdagavond 16 december. Conclusie: de heren gaan nog niet samen naar de sauna.

 
Hoe lang zou het duren voordat de twee grootste YouTube kanalen van Nederland de strijd met elkaar aanbinden? Een vraag die veel mediakenners zich de afgelopen tijd stelden. De groei van beide kanalen was de laatste jaren onvoorstelbaar groot. Enzo Knol begon zijn kanaal met grappige filmpjes en Minecraft video’s in 2011 en telde in 2013 nog 15.810 abonnees. Begin 2015 waren dat al 780.000 abonnees en inmiddels staat de teller op ruim 973.000.

StukTV, waarbij het publiek bepaalt welke onzinnigheden Giel, Thomas en Stefan iedere week moeten uithalen, startte ook in 2011 en had in 2013 slechts 23.150 abonnees. Dat aantal was begin dit jaar gegroeid naar 703.000 en momenteel volgen 840.458 abonnees de stunts van het drietal.

 
Knol de grootste
Duizelingwekkende cijfers die elkaar niet veel ontlopen zou je zeggen. Maar bij nadere bestudering blijkt Enzo Knol toch met kop en schouders boven de rest uit te steken. Want terwijl de filmpjes van StukTV inmiddels 196 miljoen views hebben, zijn de video’s van Knol al 541 miljoen keer bekeken. Bijna het drievoudige.

 
Clash of the Titans
Dus toen de kijkers van StukTV het drietal de opdracht gaven om een nachtelijke Rave party in de tuin van een bekende Nederlander te houden dachten de jongens aan….Enzo Knol. Natuurlijk gingen ze eerst langs bij misdaadjournalist John van den Heuvel. Die kwam in ochtendjas naar buiten, moest lachen en deed een biertje mee.

Het volgende doelwit was de achtertuin van Enzo Knol. Om half drie ’s nachts zette de groep keiharde muziek aan, stak vuurwerk af en liet de champagne knallen. Wat er daarna gebeurde was in eerste instantie niet te zien op het YouTubekanaal van StukTV. Knol was namelijk ‘not amused’ en belde de politie. Slaperig, halfnaakt hangend uit zijn slaapkamerraam vertelde hij dat hij doodangsten uitstond en dat zijn vriendin keihard moest huilen. Maar hij ging nog verder. Knol liet het filmpje op StukTV blokkeren vanwege privacy schending.

 
YouTube fittie
Daarmee leek een echte YouTube fittie geboren. Op Twitter, Facebook en allerlei internetpodia  ging het helemaal los en in kranten en op de radiostations mochten beide kampen uitleggen wat er aan de hand was. RTL Late Night slaagde erin StukTV en Enzo Knol samen aan tafel te krijgen. Daarbij wierp Humberto Tan zich op als vredestichter.

 

 
Excuses
Eerst mochten beide kampen uitblinken in het maken van excuses, te beginnen met Giel van StukTV. Hij mocht uitleggen dat het kanaal nu eenmaal opdrachten op ludieke wijze uitvoert. ,,Soms zit dat op het randje,” erkende hij. Maar het was volgens het drietal nooit de bedoeling Knol bang te maken.

Knol reageerde geprikkeld. ,,As je je excuses geeft zit je fout,” stelde hij. ,,Het kwam bij de kijker over alsof ik een lul was.” Volgens hem is er geen sprake van ruzie. ,,Het is helemaal geen fittie. We gaan niet op de vuist en we hebben elkaar net de hand geschud,” vertelde hij. ,,Het was niet de bedoeling de fans tegen elkaar op te zetten, maar dat is wel gebeurd.” Knol is vooral bang dat zijn adres nu bekend is. Volgens StukTV een beetje hypocriet omdat hij de meeste films in en rond zijn huis, voor iedereen duidelijk herkenbaar, opneemt.

 
Geen spa
Beelden zeiden dan ook meer dan woorden tijden RTL Late Night. De kijker kon maar één ding concluderen: die worden geen vrienden. Humberto Tan greep halverwege de discussie in en nodigde beide kampen uit voor een spa. Met zijn vijven een dagje naar de sauna, met massage, een prank uithalen, etcetera. En hij zou meedoen. Even leek het ijs te breken, maar uiteindelijk zeiden beide YouTubegiganten nee.

Op uitzending gemist is de confrontatie terug te zien. Saillant detail: op het bijbehorende YouTubefilmpje begint het gesprek pas na het uitzenden van de beelden van StukTV. Een YouTubefilmpje waarin Tan eerst een slaperige Knol, hangend uit zijn slaapkamerraam laat zien, werd ook geblokkeerd.

 

 
Dumpert
Internet zou echter internet niet zijn als het gehele filmpje niet gewoon te zien zou zijn. Daar hebben we in Nederland portals als Dumpert voor. Die zette het filmpje alsnog online en trok daarmee in korte tijd zo’n 125.000 views.


 
Vrede
Of het daardoor kwam, of dat beide kampen alsnog de vrede hebben getekend; feit is dat het beruchte filmpje donderdagochtend 17 december weer gedeblokkeerd werd. Het is nu gewoon te zien op StukTV.

 

 
Twee winnaars
Door de hele affaire zal het aantal abonnees van beide kanalen weer fors stijgen en daarmee het aantal views. In alle reacties op internet tekenen zich twee kampen af, waarbij de oudere doelgroep van StukTV de felste bewoordingen kiest. Fittie of niet, de conclusie kan zijn dat beide YouTubekanalen zich duidelijk hebben kunnen profileren en hun positie weer flink versterkt hebben.

Be Candid,
it’s contagious.

Candidness is the quality of speaking with
honesty and authenticity. Our Candid editorial
team shares stories that matter on media, data,
marketing, creativeness and technology.

Our Candid editorial team
creates stories that matter.