Candid. Platform
for growth.

Dat soort vragen….aan het UWV

Dat soort vragen….aan het UWV

FRANKBLOG

De campagne ‘werken aan perspectief’ van het UWV, waarbij elke radiospot eindigt met de opmerking ‘dat soort vragen’, roept zelf ook heel wat vragen op. Vandaar deze open brief.

 
Hallo UWV,

 
Ik heb een vraag. En jullie zijn er om ze te beantwoorden, begreep ik. Jullie vertelden pas nog op de radio over een nieuwe Nederlander, een niet-autochtone-Nederlander, iemand van niet-Nederlandse afkomst, iemand met een Noord-Afrikaans voorkomen…  – Hoe zouden jullie dat eigenlijk politiek correct omschrijven, UWV?  Nou goed, deze excuus-Marokkaan dus, als ik me niet vergis een ICT’er, gaf met geaffecteerde stem aan dat hij heel netjes aan het solliciteren was, terwijl hij onverhoopt in een uitkeringssituatie was terecht gekomen. Arme Achmed – Heette hij zo, UWV? Ik kan het spotje namelijk nergens terugluisteren, dus ik doe het even op de gok – of misschien was het Mohammed...Deze Mo wist in elk geval wel wat hij niet ging doen en dat was de regels van het UWV aan zijn Gucci’s lappen. Ha! Mooi dat hij gewoon netjes 4 sollicitatiebrieven per maand schrijft. Hoe gaat het nu met Mo eigenlijk? Hij klonk ambitieus, dus een stevige programmeursfunctie bij Apple zou mij persoonlijk niet verbazen.

 
Domme ganzen
Ik vind dat jullie sowieso goed zijn in mensen helpen. Vooral mensen in kwetsbare doelgroepen, zoals vrouwen en allochtonen. Mensen die gewoon even bij de hand genomen moeten worden als het gaat om solliciteren en werken. Is ook niet niks! Neem nou 2 jaar terug. Toen jullie in de bres sprongen voor vrouwen met een eigen bedrijfJE en die dan opeens zwanger werden… - Zeker voornamelijk jonge vrouwen, van die teen moms, of niet? - Hoe moest dat nu toch allemaal?! Vrouwen met eigen bedrijfjes die dan dus opeens niet automatisch centjes meer verdienden. ,,Domme ganzen,” zou de gemiddelde Nederlander denken. Maar niet jullie, UWV. Jullie zouden die vrouwtjes wel eens even helpen om de zaken goed te regelen. Goed dat jullie de vrouwen zelf aanspraken trouwens! En niet de man, die normaal altijd de geldzaken regelt. Daarmee hebben jullie wat mij betreft echt een lans gebroken, als voorvechters van gebroken glazen plafonds voor de vrouw.

 
Onvindbaar
O, ja, maar ik had dus nog een vraag. Nee, wees maar niet bang: ik heb inderdaad wél een eigen bedrijfje – gewoon een eenmanszaakje, niets bijzonders – maar ik ben niét zo dom om me zwanger te laten maken. Dan komt er geen geld binnen, toch?! Nee, wat ik me dus afvroeg: wie gaat er bij jullie over de radiocommercials? Ik heb net even met jullie klantenservice gebeld. Een niet onwelwillende en zeer aardige medewerker heeft absoluut haar best gedaan om mij te helpen de commercials terug te vinden. We hebben samen ge-Googlet, nagedacht over logische online-plekken. Zij gaf YouTube nog als tip. Moest ik even over nadenken, want ik dacht dat die alleen maar iets met filmpjes deden… Jullie medewerker moest uiteindelijk concluderen dat ze toch eigenlijk niet wist aan wie ze dan binnen het bedrijf kon vragen wie wel wist waar de radiospotjes waren gebleven. Maar ze belt me binnen 24 uur terug om dat nog een keer te bevestigen. Want jullie zijn een bedrijf van je afspraak. Binnen 24 uur word je teruggebeld. Of jullie nu kunnen helpen of niet. Dat vind ik klasse!